Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi P. S. B. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z 16 stycznia 2026 r. P. S. B. (dalej jako: Skarżący), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem, wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.

Zarządzeniem z 4 lutego 2026 r., pełnomocnika wezwano do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie w terminie 7 dni dowodu wniesienia ponaglenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie, pełnomocnika Skarżącego wezwano do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwania w powyższym zakresie doręczono pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 10 lutego 2026 r. (vide: k. 15 akt sądowych). 12 lutego 2026 r. do Sądu wpłynęło przekazane przez Wojewodę Dolnośląskiego pismo pełnomocnika Skarżącego z 3 lutego 2026 r. zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi z 16 stycznia 2026 r. wraz z wnioskiem o umorzenie postępowania sądowego. Tego samego dnia tj. 12 lutego 2026 r. pełnomocnik Skarżącego złożył oświadczenie o cofnięciu skargi wraz z wnioskiem o umorzenie postępowania sądowego w Biurze Podawczym Sądu. Braki skargi, o których uzupełnienie wzywał Sąd (ponaglenie, wpis sądowy od skargi) nie zostały uzupełnione. Pełnomocnik nie udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143) dalej: "p.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym skargi, pobiera się wpis. Jeżeli skarga nie została należycie opłacona, to zgodnie z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, ponieważ wobec braku należnej opłaty sąd nie podejmie żadnej czynności. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 4 lutego 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi doręczono pełnomocnikowi Skarżącego 10 lutego 2025 r. Od tego dnia rozpoczął bieg termin na wykonanie wezwania Sądu, który upłynął bezskutecznie 17 lutego 2025 r. (wtorek). W zakreślonym terminie nie usunięto jednak braku fiskalnego skargi.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Końcowo należy podkreślić, że pełnomocnik Skarżącego złożył oświadczenie o cofnięciu skargi w sprawie. Cofnięcie skargi może jednak dotyczyć wyłącznie skargi, która została skutecznie wniesiona tj. wyłącznie takiej skargi, która nie zawiera braków formalnych i fiskalnych. Cofnięcie skargi możliwe jest zatem wyłącznie w sytuacji, w której postępowanie sądowoadministracyjne zostało wszczęte.