Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz Sędziowie: SWSA Agnieszka Nawara – Dubiel SWSA Sebastian Pietrzyk (spr.) po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi R. P. na bezczynność Burmistrza Miasta Nowy Targ w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 27 października 2025 roku I. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu lub podjęcia czynności; II. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności w sprawie udzielenia informacji publicznej; III. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; IV. w pozostałym zakresie skargę oddala; V. zasądza od Burmistrza Miasta Nowy Targ na rzecz R. P. kwotę 100 (słownie: sto) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Przedmiotem skargi jest R. P. – Z. – dalej jako "Skarżąca" jest bezczynność Burmistrza Miasta Nowy Targ w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 27 października 2025 roku.

W dniu 27 października 2025 roku za pomocą systemu ePUAP skierowała do Burmistrza Miasta Nowy Targ wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie:

1. Czy Pan P. B., Pani D. B. oraz Pani K. P. byli w latach 2014-2025 zatrudnieni, powołani lub wykonywali umowy cywilnoprawne na rzecz Urzędu Miasta Nowy Targ lub spółek, w których Miasto Nowy Targ posiada udziały.

2. W jakich jednostkach lub spółkach pełnili funkcje oraz w jakim okresie w latach 2014-2025

3. Jakie wynagrodzenie otrzymywali z tego tytułu.

4. Czy Urząd Miasta Nowy Targ posiada dokumenty dotyczące współpracy urzędników lub pracowników urzędu z komitetem wyborczym Burmistrza w trakcie kampanii wyborczych w latach 2014, 2018 i 2024.

Burmistrz nie odpowiedział na powyższy wniosek, z tego względu Skarżąca wniosła w dniu 31 grudnia 2025 roku skargę na bezczynność Burmistrza Miasta Nowy Targ w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 27 października 2025 roku.

W uzasadnieniu skargi wskazała, że do dnia wniesienia skargi organ nie udzielił żadnej odpowiedzi, nie przekazał żądanych informacji, nie wydał decyzji odmownej ant nie poinformował o przedłużeniu terminu, o którym mowa w art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 tej ustawy, udostępnienie informacji publicznej powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Termin ten został rażąco przekroczony. Żądane informacje mają charakter informacji publicznej, dotyczą bowiem gospodarowania środkami publicznymi, zatrudnienia w jednostkach samorządu terytorialnego oraz działalności organów władzy publicznej. Skarżąca nie jest zobowiązana do wykazywania interesu prawnego ani faktycznego. Bezczynność organu narusza konstytucyjne prawo dostępu do informacji publicznej (art. 61 Konstytucji RP) oraz przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, co uzasadnia stwierdzenie, że ma ona charakter rażący.

Powołując się na powyższe wniosła o stwierdzenie bezczynności Burmistrza Miasta Nowy Targ w sprawie rozpatrzenia mojego wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 27 października 2025 r., zobowiązanie organu do udostępnienia żądanej informacji publicznej w terminie 14 dni od doręczenia akt sprawy, stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz wniósł o oddalenie skargi.

W uzasadnieniu wskazał, że Burmistrz Miasta Nowy Targ nie pozostawał bezczynny w zakresie rozpatrzenia wniosku Pani R. P. - Z. z dnia 27 października 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie wykonywania przez wskazane osoby umów cywilnoprawnych na rzecz Urzędu lub spółek miejskich łub zatrudnienia w tych podmiotach w latach 2014—2025.

Przedmiotowy wniosek wpłynął na elektroniczną skrzynkę podawczą Urzędu Miasta Nowy Targ w dniu 27 października 2025 r. i tym samym dniu został zarejestrowany. Stosowanie do obowiązującej Instrukcji kancelaryjnej został mu nadany znak sprawy zgodny z Jednolitym Rzeczowym Wykazem Akt, a następnie został w dniu 28 października 2025 r. przekazany do pracownika odpowiedzialnego za jego załatwienie.

Ponieważ przedmiotem wniosku było udostępnienie danych osobowych kilku osób, należało ustalić, czy prawo do informacji publicznej w tym zakresie nie podlega ograniczeniu. Jednocześnie należało przejrzeć posiadaną dokumentację dotyczącą zgromadzeń wspólników 4 spółek miejskich z 12 lat. Po skompletowaniu dokumentów i zebraniu żądanych informacji, przygotowaniu decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej w zakresie części wniosku, przygotowano w dniu 7 listopada 2025 r. pismo, w którym udostępniono żądane informacje, z zastrzeżeniem informacji objętych decyzją odmowną. Dokumenty dołączono do systemu elektronicznego zarządzania dokumentacją eDokument EZD.JST i przekazano Burmistrzowi Miasta Nowy Targ do podpisu. Burmistrz Miasta Nowy Targ podpisał dokumenty podpisem kwalifikowanym w dniu 7 listopada 2025 r. o godz. 15.12 (po zakończeniu pracy Urzędu Miasta Nowy Targ). Wysyłka dokumentów została zrealizowana przez pracownika w dniu 10 listopada 2025 r. Po zakończeniu wysyłki pracownik sprawdził, czy system utworzył dokument wysyłkowy (w tym wniosek ePUAP) - dokument taki w systemie utworzony został 10 listopada o godz. 10:14). Wysyłkę realizowano przy użyciu "metody dużych plików" zalecaną na etapie wdrażania programu i wykorzystywaną do tej pory, bez żadnych incydentów niedoręczenia. Po zakończeniu czynności w systemie, za pomocą którego w Urzędzie Miasta Nowy Targ realizowany jest obieg dokumentów, przedmiotowa przesyłka posiadała status wysłana. Te czynności również znajdują odzwierciedlenie w aktach sprawy oraz w automatycznie generowanej przez system w metryce sprawy.

Wszystkie te czynności zostały wykonane w ustawowym terminie 14 dnia od dnia otrzymania wniosku Skarżącej. Znajdują one również odzwierciedlenie w aktach sprawy, które są prowadzone zgodnie z instrukcją kancelaryjną oraz wewnętrznymi uregulowaniami w systemie EZD. Zarówno pismo stanowiące odpowiedź na wniosek, jak również decyzja odmawiająca udostępnienia części wnioskowanej informacji zostały sporządzone jako dokumenty elektroniczne i podpisane przez Burmistrza Miasta Nowy Targ kwalifikowanym podpisem elektronicznym w dniu 7 listopada 2025 r., co potwierdza zarówno raport z weryfikacji podpisu, jak również zapis w automatycznie generowanej przez system metryki sprawy.

Mając na uwadze, że czynności w zakresie wysyłki dokumentów przebiegały standardowo pracownik prowadzący sprawę uznał, że przesyłki stanowiące odpowiedź na wniosek Skarżącej o udostępnienie informacji publicznej z dnia 27 października 2025 r. zostały skutecznie doręczone. Sprawa została zakończona zgodnie z obowiązującymi przepisami w zakresie czynności kancelaryjnych. Tymczasem w dniu 31 grudnia 2025 r. na elektroniczną skrzynkę podawczą Urzędu Miasta Nowy Targ wpłynęła skarga na bezczynność Burmistrza Miasta Nowy Targ w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w związku z wnioskiem Skarżącej z dnia 27 października 2025 r. Przeprowadzone w dniu 2 stycznia 2026 r. czynności wyjaśniające w tej sprawie wykazały, że w dokumentacji sprawy w systemie eDokument EZD.JST dokument wysyłkowy [...] zawierający pismo z dnia 7 listopada 2025 r., znak: OMiP.1431.157.2025 oraz decyzję Burmistrza Miasta Nowy Targ z dnia 7 listopada 2025 r., znak: OMiP.1431.157.2025 nadal posiada status "wysłany", podczas gdy prawidłowy powinien być status "doręczony".

Po konsultacjach z zespołem obsługi informatycznej Urzędu Miasta Nowy Targ ustalono, że przyczyną braku doręczenia Skarżącej ww. dokumentów był błąd systemu ePUAP, który w nieprawidłowy sposób przetworzył dokument wysyłkowy z dnia 10 listopada 2025 r. Został on wysłany z konta Urzędu Miasta Nowy Targ, natomiast nie został on doręczony na konto Skarżącej. Sprawa została niezwłocznie zgłoszona do Ministerstwa Cyfryzacji, które jest administratorem systemu ePUAP. Na dzień sporządzania odpowiedzi na skargę sprawa w dalszym ciągu jest wyjaśniana przez Ministerstwo Cyfryzacji.

Niezależnie jednak od zgłoszenia problemu właściwej instytucji, w Urzędzie Miasta Nowy Targ podjęto działania, mające na celu niezwłoczne doręczenie Skarżącej pisma z dnia 7 listopada 2025 r., znak: OMiP.1431.157.2025 oraz decyzji Burmistrza Miasta Nowy Targ z dnia 7 listopada 2025 r., znak; OMiP.1431.157.2025. W tym celu skopiowano całość dokumentów wysyłkowych (łącznie z plikami w}’'generowanymi w systemie w dniu 10 listopada 2025 r.: "wniosek EPUAP" oraz "[ePuap] Nazwa pliku: PND.xml") i przekazano ponownie do wysyłki o godz. 10.20. Pierwszą wysyłkę zrealizowano ponownie przy użyciu "metody dużych plików", która jest zalecana przez Ministerstwo Cyfryzacji. Pracownik prowadzący sprawę zdecydował także o podjęciu drugiej próby wysyłki bez zaznaczania opcji wysyłki "metodą dużych plików". W obu przypadkach w dniu 2 stycznia 2026 r. program utworzył odrębne dokumenty wysyłkowe [...] W dniu 5 stycznia 2026 r., po pobraniu informacji z konta ePUAP stwierdzono, że doręczona została druga przesyłka o numerze [...], przesłana standardową metodą. Przesyłki [...] [...] wysłane za pomocą "metody dużych plików" nadal posiadają w systemie status "wysłanych".

Powyższe działania wykazały, że bezsprzeczną przyczyną braku doręczenia Skarżącej przesyłki z dnia 10 listopada 2025 r. było nieprawidłowe jej przetworzenie przez system ePUAP w zakresie zastosowanej "metody dużych plików". Zarówno przesyłka z dnia 10 listopada 2025 r., jak również przesyłka z dnia 2 stycznia 2026 r. wysłana metodą dużych plików do dnia dzisiejszego posiada status "wysłana", podczas gdy przesyłka z dnia 2 stycznia 2026 r. zrealizowana za pomocą standardowej metody została skutecznie doręczona Skarżącej. Opisane czynności także znajdują odzwierciedlenie w aktach sprawy oraz w automatycznie generowanej przez system metryce sprawy.

Jakkolwiek Skarżąca nie otrzymała w ustawowym terminie odpowiedzi na swój wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia 27 października 2025 r., to nie jest to równoznaczne z bezczynnością Burmistrza Miasta Nowy Targ w tym zakresie. Zarówno Burmistrz Miasta Nowy Targ, jak również pracownicy Urzędu Miasta Nowy Targ dołożyli należytej staranności w toku rozpatrywania wniosku Skarżącej z dnia 27 października 2025 r. Dokumenty stanowiące odpowiedź na wniosek zostały sporządzone, podpisane i wysłane w ustawowym terminie 14 dni, a brak ich doręczenia Skarżącej wynikał z błędu systemu ePUAP. Skarżąca dokumenty stanowiące odpowiedź na wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia 27 października 2025 r. wraz z dokumentami poświadczającymi dokonanie pierwotnej wysyłki w dniu 10 listopada 2025 r. otrzymała w dniu 2 stycznia 2026 r. :

Dlatego też żądanie stwierdzenia bezczynności Burmistrz

' Miasta Nowy Targ w zakresie rozpatrzenia wniosku Skarżącej z dnia 27 października 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej nie zasługuje na uwzględnienie. Nie znajdują także podstaw pozostałe żądania Skarżącej tj. zobowiązanie organu do udostępnienia przedmiotowej informacji w terminie 14 dni od doręczenia akt sprawy, stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz wymierzenie Burmistrzowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a., a także ewentualne zasądzenie kosztów postępowania.

Skarżąca przedłożyła za pismem z dnia 14 marca 2026 roku replikę na odpowiedź organu na skargę, której wskazała m.in., że organ w terminie załatwił wniosku. Natomiast wydana przez Burmistrza decyzja z dnia 7 listopada 2025 roku, która została doręczona już po wniesieniu skargi została uchylona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu decyzją z dnia 27 lutego 2026 roku, znak: SKO-IP-4105-4/26 a sprawa została przekazana Burmistrzowi do ponownego rozpoznania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje.

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Zgodne z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.) zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 135 p.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

Zgodnie z art. 119 pkt 4 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

Stosownie do treści art. 149 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, a nadto rozstrzyga w kwestii, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). W przypadku, o którym mowa w § 1, Sąd może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 (§ 2).

Zgodnie z art. 151 p.p.s.a. w razie nieuwzględnienia skargi w całości lub w części sąd oddala skargę w całości albo w części.

Dla dopuszczalności skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie jest wymagane poprzedzenie jej jakimkolwiek środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej, czyli nie jest wymagane "wyczerpanie środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., ani wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, ani ponaglenie, o którym mowa w art. 37 k.p.a. (por. np. uzasadnienia do wyroków: NSA z dnia 25 października 2018 r., sygn. I OSK 2931/16; NSA z dnia 30 listopada 2016 r., sygn. akt I OSK 1692/15; NSA z dnia 25 listopada 2016 r., sygn. I OSK 503/15; NSA z dnia 19 lutego 2014 r., sygn. I OSK 88/13).

Dokonując kontroli wspomnianych okoliczności w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu, na podstawie wyżej wymienionych ustaw sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Odnosząc się do podniesionych zarzutów w pierwszej kolejności należy poczynić kilka uwag o charakterze ogólnym.

Pojęcie informacji publicznej ustawodawca zawarł w art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p., z których wynika, że informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. Przemawia to za szerokim rozumieniem informacji publicznej jako informacji o każdym przejawie działania organów władzy publicznej. Tylko wyraźne ograniczenie ustawowe może prowadzić do naruszenia prawa do informacji publicznej. Przy czym art. 6 u.d.i.p. konkretyzuje przedmiot informacji publicznej w sposób przykładowy, nie tworząc zamkniętego katalogu źródeł i rodzajów informacji. Z uwagi na sformułowania tych przepisów, informację publiczną stanowi wszystko, co wiąże się bezpośrednio z funkcjonowaniem i trybem działania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p.

Pojęcie informacji publicznej jest przy tym bardzo szerokie. W orzecznictwie przyjmuje się, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują, bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa, w zakresie tych kompetencji. Informację publiczną stanowi więc treść dokumentów urzędowych czy wystąpień i ocen dokonywanych przez organy władzy publicznej, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą (por. np. wyrok NSA z dnia 1 grudnia 2011 r., sygn. I OSK 1561/11).

Charakter informacji publicznej mają również informacje niewytworzone przez wskazane podmioty, lecz do nich się odnoszące. Informację publiczną stanowi więc treść wszelkiego rodzaju dokumentów nie tylko bezpośrednio zredagowanych i wytworzonych przez wskazany podmiot. Przymiot taki posiada także treść dokumentów, których podmiot używa do zrealizowania powierzonych mu prawem zadań. Bez znaczenia przy tym jest, w jaki sposób dokumenty znalazły się w posiadaniu adresata wniosku oraz to czy znajdują się one w posiadaniu także innego podmiotu. Ważne jedynie jest to, by dokumenty takie służyły realizowaniu zadań publicznych przez tego adresata wniosku i odnosiły się do niego bezpośrednio. Informacja publiczna obejmuje przy tym swoim znaczeniem szerszy zakres pojęciowy niż dokumenty urzędowe (por. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 29 lutego 2012 r., sygn. I OSK 2215/11).

Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

Z kolei w myśl art. 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej szkołę publiczną należy zaliczyć do podmiotów, które obowiązane są do udostępnienia informacji publicznej, zatem w świetle niniejszej sprawy nie budzi wątpliwości, że Dyrektor Zespołu Szkół im. W. W. w S. B. jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, więc warunek podmiotowy obowiązku udostępniania informacji publicznej został spełniony.

Jak zaznaczono zgodnie z art. 1 ust. 1 w zw. z art. 6 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 tej ustawy. Stąd informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Informacją publiczną jest treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, a które na podstawie tej ustawy zostały zobowiązane do udostępniania informacji, które mają walor informacji publicznej, przy czym należy tu odróżnić dokumenty urzędowe od dokumentów prywatnych. Przymiot informacji publicznej posiadają wszelkiego rodzaju dokumenty urzędowe organu (będące dowodem tego, co w nich urzędowo stwierdzono, zaświadczono bądź podano), wytworzone w ramach realizacji powierzonych mu zadań, a więc dokumenty powstałe w związku z prowadzeniem konkretnych spraw (por. wyrok NSA z dnia 22 kwietnia 2020 r., I OSK 967/19, CBOSA).

Przechodząc do kontrolowanej sprawy, trzeba wskazać, że Skarżąca dniu 27 października 2025 roku za pomocą systemu ePUAP skierowała do Burmistrza Miasta Nowy Targ wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie:

1. Czy Pan P. B., Pani D. B. oraz Pani K. P. byli w latach 2014-2025 zatrudnieni, powołani lub wykonywali umowy cywilnoprawne na rzecz Urzędu Miasta Nowy Targ lub spółek, w których Miasto Nowy Targ posiada udziały.

2. W jakich jednostkach lub spółkach pełnili funkcje oraz w jakim okresie w latach 2014-2025

3. Jakie wynagrodzenie otrzymywali z tego tytułu.

4. Czy Urząd Miasta Nowy Targ posiada dokumenty dotyczące współpracy urzędników lub pracowników urzędu z komitetem wyborczym Burmistrza w trakcie kampanii wyborczych w latach 2014, 2018 i 2024.

Jakkolwiek – co wynika z akt sprawy – Burmistrz przygotował w sprawie decyzję do wysyłki, to jednak z tego względu, że decyzja ta nie została skutecznie doręczona, dlatego też należy przyjąć, że w istocie Burmistrz nie odpowiedział na powyższy wniosek.

W sprawie nie ulega wątpliwości, że Skarżąca wystąpiła o udostępnienie informacji publicznej a wnioskowane przez nią informacje stanowią informację publiczną. Ta kwestia nie budzi wątpliwości i takie też stanowisko prezentuje Burmistrz. Nie budzi również wątpliwości okoliczność, że został przekroczony 14-dniowy termin, określony w art. 13 ustawy o dostępie do informacji publicznej, na załatwienie wniosku, albowiem – jak wskazano – decyzja została doręczona dopiero w dniu 5 stycznia 2026 roku. Wobec tego należy uznać, że organ od dnia 11 grudnia 2025 r. do dnia 5 stycznia 2026 r. pozostawał w bezczynności.

Bezczynność organu w sytuacji określonej przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej, polega na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialnotechnicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje. Innymi słowy, z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ milczy wobec wniosku strony o udzielenie takiej informacji. Prawo dostępu do informacji publicznej obejmuje prawo żądania udzielenia informacji o określonych faktach i stanach istniejących w chwili udzielania informacji. Ustawodawca przewidział w ustawie zamknięty katalog czynności w procedurze dostępu do informacji publicznej. Zgodnie z art. 13 ustawy o dostępie do informacji publicznej udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Z kolei zgodnie z art. 16 ust. 1 o dostępie do informacji publicznej odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. W myśl art. 17 ust. 1 o dostępie do informacji publicznej do rozstrzygnięć podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji, niebędących organami władzy publicznej, o odmowie udostępnienia informacji oraz o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji przepisy art. 16 stosuje się odpowiednio. Rozpoznanie wniosku o udzielenie informacji publicznej, zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w powołanej ustawie, następuje zatem albo w formie czynności materialno-technicznej (w przypadku udzielenia informacji publicznej oraz w przypadku zawiadomienia o niedopuszczalności zastosowania trybu wnioskowego udostępnienia informacji publicznej), albo w formie decyzji (w przypadku odmowy udzielenia informacji publicznej, por. np. uzasadnienie do wyroku WSA w Krakowie z dnia 30 listopada 2021 roku, sygn. II SAB/Kr 154/21).

Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że w dacie wniesienia skargi, to jest na dzień 31 grudnia 2025 r. organ pozostawał w bezczynności. Jednakże z uwagi na wydania i doręczenie decyzji, co miało miejsce w dniu 5 stycznia 2026 roku konieczne stało się umorzenie postępowania w zakresie zobowiązania do wydania aktu lub dokonania czynności.

Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznych wymienia trzy formy załatwienia sprawy w przedmiocie udzielenia informacji na wniosek zainteresowanego podmiotu. Mianowicie organ, do którego wniesiono wniosek, winien udostępnić tę informację w formie czynności materialno-technicznej (art. 10 u.d.i.p.) bądź też odmówić jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.) albo umorzyć postępowanie (art. 14 ust. 2 w zw. z art. 16 ust. 1 u.d.i.p.).

Na gruncie niniejszej sprawy organ ani nie udzielił informacji publicznej, ani też nie odmówił jej udostępnienia, ani też nie umorzył w tym zakresie postępowania. Skierowanie natomiast do Skarżącego pisma, z którego ma wynikać, że wnioskowana informacja nie jest informacją publiczną nie stanowi prawidłowego załatwienia wniosku. Tym samym uznać należy, że organ dopuścił się bezczynności w sprawie.

Obowiązkiem Sądu, stosownie do art. 149 § 1a p.p.s.a., było stwierdzenie, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W ocenie Sądu brak jest podstaw do przypisania organowi kwalifikowanej postaci bezczynności. Dla uznania naruszenia prawa jako rażącego konieczne jest ustalenie, że bezczynność posiada pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako zwykłe naruszenie. W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, że rażącym naruszeniem prawa jest stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty, przy czym każdorazowo taka ocena musi być dokonana przy uwzględnieniu okoliczności danej sprawy. Oznacza to, że orzeczenie o kwalifikowanej formie bezczynności winno być zarezerwowane dla sytuacji szczególnych, oczywistych i niedających się usprawiedliwić w żaden sposób. Rażące naruszenie prawa dotyczyć może w szczególności zawartych w ustawie przepisów o terminach załatwienia sprawy, jednak naruszenie to musi być szczególnie znaczące i niezaprzeczalne, a rażące opóźnienie w podejmowanych przez organ czynnościach musi być pozbawione racjonalnego uzasadnienia (por. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. I OSK 675/12). W niniejszej sprawie taka sytuacja nie miała miejsca. Jakkolwiek Organ z opóźnieniem zareagował na złożony wniosek, to jednak jak wynika z wyjaśnień organu powodem niedoręczenia Skarżącej decyzji były problemy techniczne, co wynika z akt sprawy, w tym z metryki sprawy. Jego postępowania w tym zakresie nie sposób zakwalifikować jako oczywistego czy też intencjonalnego naruszenia terminów do załatwienia wniosku, w związku z czym nie sposób przypisać postępowaniu organu rażącego naruszenia prawa.

Z wymienionych przyczyn, na zasadzie art. 149 § 1 pkt 3 oraz § 1a p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.

O kosztach orzeczono w punkcie IV wyroku, na zasadzie art. 200 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Na zasądzone koszty w wysokości 100 zł składa się uiszczony wpis od skargi.