Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. na postanowienie nr 926/2025 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 27 października 2025 r., znak: WOB.7722.288.2025.JKUR w przedmiocie zlecenia uzupełnienia materiału dowodowego postanawia: odrzucić skargę

Postanowieniem nr 119/2025 z 2 września 2025 r., znak: PINB.5140.23.2025.MG, wydanym na podstawie art. 48 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.), Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Suchej Beskidzkiej (dalej: "PINB") wstrzymał T. W. (dalej: "skarżący") budowę budynku konstrukcji szkieletowej częściowo obitej blachą z dachem jednospadowym na działce nr [...] w zbliżeniu do drogi gminnej (działka nr [...]) i przy granicy z działką nr [...] bez pozwolenia na budowę w Z. .

W zainicjowanym przez skarżącego postępowaniu zażaleniowym postanowieniem nr 926/2025 z 27 października 2025 r., znak: WOB.7722.288.2025.JKUR, wydanym na podstawie art. 136 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm., dalej: "kpa") – zawierającym pouczenie o treści: "Na niniejsze postanowienie nie służy zażalenie" – Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie (dalej: "MWINB") zlecił PINB uzupełnienie materiału dowodowego przez:

- pozyskanie informacji o podstawach wzmianek w księgach wieczystych,

- dołączenie wypisu z ewidencji gruntów i budynków,

- zweryfikowanie kręgu stron postępowania i przeprowadzenie ponownych oględzin celem ustalenia, z iloma obiektami budowlanymi (1 czy 2) mamy do czynienia, sposobu posadowienia na gruncie, odległości od działek sąsiednich, osoby inwestora i zakończenia robót budowlanych,

- pozyskanie informacji, czy wydano pozwolenia na budowę albo milcząco przyjęto zgłoszenie robót budowlanych;

- przesłanie paczki administracyjnej zawierającej brakujące dokumenty.

Skarżący wniósł o uchylenie postanowienia MWINB jako takiego, które nie zleca uzupełnienia materiału dowodowego, lecz z naruszeniem zasady dwuinstancyjności poleca przeprowadzenie całego postępowania dowodowego.

MWINB wniósł o odrzucenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skarga do sądu administracyjnego na postanowienie dowodowe jest niedopuszczalna (por. postanowienie WSA w Lublinie z 16 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SA/Lub 234/14, postanowienie WSA w Olsztynie z 4 czerwca 2018 r., sygn. akt II SA/Ol 366/18), toteż Sąd nie mógł wypowiedzieć się co do tego, czy narusza ono zasadę dwuinstancyjności, jak zarzuca to skarżący (art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "ppsa").

W toku postępowania organ administracji publicznej wydaje postanowienia (art. 123 § 1 kpa). Postanowienia dotyczą poszczególnych kwestii wynikających w toku postępowania, lecz nie rozstrzygają o istocie sprawy, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej (art. 123 § 2 kpa). Organ odwoławczy może przeprowadzić na żądanie strony lub z urzędu dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję (art. 136 § 1 kpa). Na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi (art. 141 § 1 kpa). Postanowienie, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji (art. 142 kpa).

Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 ppsa). Możliwość uczynienia postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym przedmiotem skargi zależy więc od tego, czy na takie postanowienie służy zażalenie albo czy postanowienie takie kończy postępowanie lub rozstrzyga sprawę co do istoty. Tymczasem na zaskarżone postanowienie zażalenie nie przysługiwało (zgodnie z art. 141 § 1 kpa i treścią pouczenia). Nie sposób uznać go też za kończące postępowanie (w przeciwieństwie do np. postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania) czy rozstrzygające sprawę co do istoty (w przeciwieństwie do np. postanowienia o wznowieniu postępowania).

Skoro zaskarżone postanowienie nie mieści się w kategorii aktów podlegających kontroli sądu administracyjnego, to skarga podlega odrzuceniu na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.