Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Łozowska Sędziowie Sędzia NSA Joanna Kuczyńska (spr.) Sędzia WSA Teresa Cisyk Protokolant st. sekretarz sądowy Anna Frydryk po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 17 października 2012r. sprawy ze skargi A Spółki z o.o. w O. na interpretację indywidualną Ministra Finansów - Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 26 kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych I. uchyla zaskarżoną interpretację, II. określa, że zaskarżona interpretacja nie może być wykonana, III. zasądza od Ministra Finansów – Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi na rzecz skarżącej kwotę 200,00 zł (słownie zł: dwieście 00/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

W dniu 13 lutego 2012 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca - A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, jest instytucją finansową powołaną w 2001 roku z inicjatywy Sejmiku Województwa, której celem jest wspieranie mikro, małych i średnich przedsiębiorstw z terenu województwa, poprzez udzielanie im poręczeń na zabezpieczenie kredytów i pożyczek udzielanych im przez banki współpracujące z Funduszem. Od każdego udzielonego poręczenia Fundusz pobiera wynagrodzenie w formie prowizji od wartości poręczenia. Środki funduszu pochodzą z kapitału założycielskiego wniesionego przez udziałowców Funduszu (kapitał publiczny), z wypracowanego zysku z inwestycji posiadanych środków oraz uzyskiwanych prowizji. W trakcie swej działalności Fundusz pozyskał również środki z unijnych funduszy przedakcesyjnych (PHARE 2002, PHARE 2003). Dnia 14 grudnia 2009 r. Fundusz otrzymał dofinansowanie w wysokości 10.000.000 zł ze środków pochodzących z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Dofinansowanie przekazano na podstawie umowy podpisanej przez Fundusz z Instytucją Pośredniczącą II stopnia - Centrum Rozwoju Gospodarki, odpowiedzialnym za wdrażanie projektów unijnych na terenie województwa, w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa w okresie 2007 — 2013. Centrum udzieliło dofinansowania na podstawie wytycznych Zarządu Województwa, który jako Instytucja Zarządzająca RPO WO 2007 — 2013, jest założycielem Centrum. Podpisana umowa reguluje zasady, tryb i warunki przekazywania, wykorzystania i rozliczania środków publicznych pochodzących z Unii Europejskiej (dotacji), przekazywanych na podniesienie kapitału funduszy poręczeniowych. Podpisana umowa zobowiązuje Fundusz do realizacji projektu o nazwie "Dokapitalizowanie Regionalnego Funduszu Poręczeń Kredytowych w celu zwiększenia dostępu do finansowania przedsiębiorczości". Zgodnie z umową projekt stanowi realizację działania o nazwie "Zapewnienie dostępu do finansowania przedsiębiorczości" w ramach osi priorytetowej o nazwie "Wzmocnienie atrakcyjności gospodarczej regionu" w ramach RPO WO 2007 — 2013. Okres realizacji projektu został określony do 30 czerwca 2012 r. Po zakończeniu finansowej realizacji projektu Fundusz jako beneficjent zobowiązany jest do zachowania trwałości projektu przez okres 5 lat. Przyznana dotacja przeznaczona jest na realizację statutowej działalności Funduszu, czyli udzielanie poręczeń na zabezpieczenie kredytów i pożyczek mikro, małych i średnich przedsiębiorstw z terenu województwa. W trakcie realizacji projektu Fundusz ponosi zwiększone koszty zarządzania i administracji funduszem poręczeniowym. Koszty te stanowią tzw. koszty kwalifikowane, które do określonego w umowie limitu podlegają refundacji. Natomiast pozostała część dofinansowania stanowi fundusz poręczeniowy, który po upływie okresu trwałości projektu podlega zwrotowi do Instytucji Pośredniczącej. Zwrot dotacji obejmuje również zwrot wszelkich przychodów uzyskanych z gospodarowania tymi środkami w tym np. zysków z odsetek.

Zgodnie z umową Fundusz zobowiązany jest do przechowywania otrzymanego dofinansowania na specjalnie wyodrębnionym rachunku bankowym. Środki na wyodrębnionym rachunku (rachunkach) mogą być lokowane na lokatach bankowych lub inwestowane w instrumenty finansowe np. w papiery wartościowe Skarbu Państwa. Przychody osiągnięte dzięki tym inwestycjom powiększają pierwotny kapitał dofinansowania. Do przychodów osiągniętych dzięki gospodarowaniu środkami dofinansowania zalicza się również prowizje pobierane przez Fundusz od udzielonych poręczeń w ramach realizacji projektu. Fundusz w trakcje realizacji umowy ograniczył się do inwestowania otrzymanego dofinansowania w lokaty terminowe, z tytułu których osiągał przychody w formie odsetek bankowych. Oprócz tego osiągał przychody z tytułu prowizji od udzielonych poręczeń w ramach realizacji projektu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy odsetki bankowe od lokat bankowych na środkach otrzymanego dofinansowania oraz prowizje od udzielonych poręczeń w ramach projektu stanowią przedmiot opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, prowizje oraz odsetki bankowe, o których mowa w pytaniu nie stanowią dla niego przychodu i w związku z tym środki te są neutralne podatkowo. Wnioskodawca podkreśla, iż w przedstawionym stanie faktycznym nie jest uprawniony do czerpania na własny rachunek pożytków z gospodarowania środkami pieniężnymi stanowiącymi dofinansowanie, ani też do rozporządzania nimi w jakikolwiek sposób, lecz tylko w sposób oznaczony umową. Prawa do środków pieniężnych otrzymanych przez Fundusz z tytułu dofinansowania, w tym z tytułu odsetek i prowizji, nie nabywa zatem definitywnie i tym samym nie stanowią one dla niego przychodu. Część otrzymanej czasowo dotacji Fundusz mógł do listopada 2011 r. wykorzystać na pokrycie wydatków kwalifikowanych. W 2012 r. Fundusz nie ma już takiej możliwości. Ponadto po zakończeniu umowy Fundusz jest zobowiązany do zwrotu efektów gospodarczych tego gospodarowania w postaci przychodów projektu.

Stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznane została przez udzielającego interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi działającego z upoważnienia Ministra Finansów za nieprawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Na podstawie art. 12 ust. 1 ww. ustawy można więc stwierdzić, że co do zasady przychodem jest każda wartość wchodząca do majątku podatnika, powiększająca jego aktywa, mająca definitywny charakter, którą może on rozporządzać jak własną, o ile nie została wyłączona z przychodów podatkowych mocą art. 12 ust. 4 tej ustawy.

Użycie w powyższym przepisie sformułowania "otrzymane" oznacza, że momentem powstania przychodu pieniężnego jest moment otrzymania, czyli wpływu bezpośrednio do majątku podatnika względnie na jego rachunek wymienionych środków, skutkującego powstaniem po stronie podatnika możliwości dysponowania tymi środkami. Co do zasady więc, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby prawnej decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika, którymi wnioskodawca może rozporządzać.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy organ stwierdził, iż kwoty uzyskane przez wnioskodawcę tytułem prowizji od udzielonych poręczeń stanowią przychód podatkowy w dacie otrzymania na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Natomiast do przychodu z tytułu odsetek w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przewidziano szczególny tryb opodatkowania. Do przychodu z tytułu odsetek od lokat bankowych ma zastosowanie przepis art. 12 ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zgodnie z treścią tego przepisu do przychodów nie zalicza się kwot naliczonych, lecz nie otrzymanych odsetek od należności, w tym również od udzielonych pożyczek (kredytów). W związku z takim uregulowaniem odsetki od lokat bankowych, naliczone, lecz nieotrzymane nie stanowią u wierzyciela przychodów - odsetki takie są przychodami w dacie faktycznego otrzymania.

Wskazał udzielający interpretacji Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi , że ustawodawca przewidział szereg zwolnień, które określa art. 17 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z treścią art. 17 ust. 1 pkt 47 tej ustawy - w brzmieniu obowiązującym zarówno w 2009 r. jak i obecnym - wolne od podatku są dotacje otrzymane z budżetu państwa lub budżetu jednostki samorządu terytorialnego, z wyjątkiem dopłat do oprocentowania kredytów bankowych w zakresie określonym w odrębnych ustawach. Zatem ustalenie czy otrzymane przez Wnioskodawcę środki korzystają ze zwolnienia przedmiotowego jest uzależnione od sposobu finansowania.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 obowiązującej do dnia 31 grudnia 2009 r. ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 249, poz. 2104 ze zm.), środkami publicznymi są środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielonej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA).

Stosownie do brzmienia art. 111 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 157, poz. 1241), do rozliczenia środków przekazanych do dnia 31 grudnia 2009 r. na realizację programów, projektów i zadań finansowanych z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w art. 1, stosuje się przepisy dotychczasowe. Rozliczenie tych środków powinno nastąpić nie później niż do dnia 30 czerwca 2010 r. W myśl art. 5 ust. 3 ustawy o finansach publicznych - w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2009 r. - do środków, o których mowa w ust. 1 pkt 2 zalicza się:

1) środki przeznaczone na realizację programów przedakcesyjnych;

2) środki pochodzące z funduszy strukturalnych, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Rybołówstwa;

3) środki:

a) Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej "Sekcja Gwarancji",

b) Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji,

c) Europejskiego Funduszu Rolniczego Rozwoju Obszarów Wiejskich,

3a) niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielonej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA):

a) Norweskiego Mechanizmu Finansowego,

b) Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego,

c) Szwaj carsko-Polskiego Programu Współpracy;

4) inne środki.

Dochodami budżetu państwa są - w myśl art. 96 pkt 16 tej ustawy - środki, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 2-4, po ich przekazaniu na rachunek dochodów budżetu państwa. Wydatki budżetu państwa są przeznaczone na dotacje na zadania określone odrębnymi ustawami (art. 97 pkt 8).

Norma zawarta w art. 106 ust. 2 pkt 3 a ustawy o finansach publicznych stanowi, iż dotacjami są podlegające szczególnym zasadom rozliczania, wydatki budżetu państwa przeznaczone m.in. na realizację programów, projektów i zadań finansowanych z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 2, 3a i 4, zwane dotacjami rozwojowymi.

Stosownie natomiast do treści art. 202 ust. 2 pkt 2 ustawy o finansach publicznych, środki przeznaczone na realizację programów i projektów, z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 2-4 (m.in. przekazanych przez Komisję Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, tj. funduszu strukturalnego Unii Europejskiej), mogą być wykorzystane na dotacje rozwojowe dla jednostek sektora finansów publicznych oraz innych podmiotów będących beneficjentami tych środków, a także dla instytucji pośredniczących oraz podmiotów, którym w ramach programu finansowanego z udziałem tych środków, została powierzona realizacja zadań odnoszących się bezpośrednio do beneficjentów. Ustęp 3 tego artykułu stanowi natomiast, iż dotacje rozwojowe mogą być przekazywane z budżetu państwa lub z budżetu samorządu województwa w formie zaliczki lub zwrotu wydatków poniesionych na realizację programu, projektu lub zadania z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 2, 3 a i 4.

Zgodnie z art. 205 ust. 1 tej ustawy, samorząd województwa otrzymuje z budżetu państwa dotację rozwojową na realizację regionalnego programu operacyjnego, w ramach którego działa jako instytucja zarządzająca lub krajowego programu operacyjnego, w ramach którego działa jako instytucja pośrednicząca.

Dotacja ta - stosownie do art. 205 ust. 2 pkt 2 - ustawy o finansach publicznych stanowi dochód samorządu województwa i może być przeznaczona na dotacje rozwojowe dla beneficjentów programów, instytucji pośredniczących oraz dla podmiotów, którym w ramach programów została powierzona realizacja zadań odnoszących się bezpośrednio do beneficjentów, w tym jednostek samorządu terytorialnego. Dotacje rozwojowe mogą być przekazywane beneficjentom regionalnych programów operacyjnych także za pośrednictwem instytucji pośredniczących oraz przez podmioty, którym w ramach programów została powierzona realizacja zadań odnoszących się bezpośrednio do beneficjentów (ust. 3 tegoż przepisu).

Podkreślił organ, iż w świetle przepisów ustawy o finansach publicznych środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej stają się, po ich przekazaniu na rachunek dochodów budżetu państwa, dochodami tegoż budżetu, z którego realizowane są wydatki budżetu państwa na finansowanie programów i projektów, na których wprowadzenie w życie uzyskano te środki. Środki pomocowe pochodzące z funduszy strukturalnych Unii Europejskiej, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Rybołówstwa, przeznaczone na realizację programów operacyjnych są wydatkami budżetu państwa jako dotacje.

Wywiódł organ w oparciu o obowiązujące przepisy prawa, że konsekwencją powyższego jest konstatacja, iż środków na finansowanie wydatków ponoszonych przy realizacji projektów w ramach Programu Rozwoju Regionalnego nie można uznać jako pochodzących bezpośrednio ze źródeł podmiotów zagranicznych. Zakwalifikować je bowiem należy jako środki stanowiące wydatki budżetu państwa, jako tzw. dotacje rozwojowe.

Odnosząc niniejsze do przedstawionego stanu faktycznego udzielający interpretacji stwierdził, iż wnioskodawca otrzymał dotację z budżetu państwa, która jest wolna od podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie przewidują natomiast zwolnienia środków pieniężnych otrzymanych w efekcie gospodarowania dofinansowaniem na fundusz poręczeniowy. Dlatego też otrzymanie przedmiotowych środków stanowi przychód podatkowy wnioskodawcy.

Reasumując, organ stwierdził, iż przychody z tytułu odsetek od lokat na rachunku bankowym i prowizji od udzielonych poręczeń uzyskane w związku z otrzymaniem dofinansowania Projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego stanowią przychody podatkowe i nie korzystają ze zwolnienia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, gdyż stanowią efekt gospodarowania otrzymanym dofinansowaniem środkami Programu, przez co inne jest pochodzenie tych środków.

Zatem, przychody z tytułu prowizji od poręczeń stanowią przychód podatkowy wnioskodawcy w dacie otrzymania na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, natomiast odsetki od lokat bankowych w myśl art. 12 ust. 4 pkt 2 ww. ustawy są przychodem w dacie faktycznego otrzymania. Dochód z ww. tytułów podlega opodatkowaniu na podstawie art. 7 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy.

Wnioskodawca wystąpił do udzielającego interpretacji z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. W uzasadnieniu podtrzymał stanowisko przedstawione w złożonym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Minister Finansów działający przez upoważnionego Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi stwierdził brak podstaw do zmiany wydanej indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skarżąca spółka wnosiła o uchylenie zaskarżonej interpretacji .

Zarzucała interpretacji naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.) poprzez jego niewłaściwa wykładnię oraz art. 17 ust 1 pkt 23 i 24 tej ustawy poprzez jego niewłaściwe zastosowanie.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający z upoważnienia Ministra Finansów podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej interpretacji , wnosząc o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona, bowiem stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi działającego z upoważnienia Ministra Finansów przedstawione w zaskarżonej interpretacji indywidualnej należy uznać za niezgodne z prawem.

Stosownie do treści art.1 §1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) w związku z art. 1 i 3 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę organów administracji publicznej. Kontrola, o której mowa, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowo – administracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w przypadkach pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach (art.3 §2 pkt 4a p.p.s.a.).

W myśl art.146 § 1 p.p.s.a, sąd uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, uchyla ten akt lub interpretację albo stwierdza bezskuteczność czynności. Należy również podkreślić, iż zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Przedmiotem sądowej kontroli w rozpoznawanej sprawie jest rozstrzygniecie organu mające charakter interpretacji indywidualnej, wydane na podstawie art. 14 b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29.08.1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.) w związku z wnioskiem podatnika dotyczącym określonego stanu faktycznego.

Podstawą rozważań jest przedstawiony przez stronę stan faktyczny i na jego tle zadane pytanie, które brzmi w niniejszej sprawie następująco : Czy odsetki bankowe od lokat bankowych na środkach otrzymanego dofinansowania oraz prowizje od udzielonych poręczeń w ramach projektu stanowią przedmiot opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych?

Przystępując do oceny zaskarżonej interpretacji indywidualnej, w pierwszej kolejności należy odnieść się do brzmienia art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), iż przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Na podstawie przytoczonego przepisu, należy rozważyć, co należy rozumieć pod pojęciem samego przychodu, które nie zostało w ustawie zdefiniowane. Co do zasady przychodem jest każda wartość wchodząca do majątku podatnika, powiększająca jego aktywa, mająca definitywny charakter, którą może on rozporządzać jak własną, o ile nie została wyłączona z przychodów podatkowych mocą art. 12 ust. 4 tej ustawy.

Z przedstawionego stanu faktycznego sprawy wynikało, że skarżąca nie była uprawniona do czerpania na własny rachunek pożytków z gospodarowania środkami pieniężnymi stanowiącymi dofinansowanie, ani też do rozporządzania nimi w jakikolwiek sposób, lecz tylko w sposób oznaczony umową. Prawa do środków pieniężnych otrzymanych z tytułu dofinansowania, w tym z tytułu odsetek i prowizji, nie nabywała zatem definitywnie lecz miała obowiązek ich zwrotu. Użycie w przepisie sformułowania "otrzymane" oznacza, że momentem powstania przychodu pieniężnego jest moment otrzymania, czyli wpływu bezpośrednio do majątku podatnika względnie na jego rachunek wymienionych środków, skutkującego powstaniem po stronie podatnika możliwości dysponowania tymi środkami. Co do zasady więc, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby prawnej decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika, którymi może on rozporządzać.

Z umowy zawartej pomiędzy skarżącą a instytucją pośredniczącą wynikało, że po zakończeniu okresu trwałości projektu skarżąca zobowiązana jest do zwrotu środków dotacji wraz ze środkami uzyskanymi w ramach inwestowania tej dotacji zgodnie z przyjętą strategią . Pozwala to na stwierdzenie, że otrzymane środki miały charakter zwrotny a więc nie stanowiły definitywnego przysporzenia skarżącej.

Błędne było zatem stanowisko organu, iż kwoty uzyskane przez skarżącą tytułem prowizji od udzielonych poręczeń oraz odsetek od lokat bankowych stanowią przychód podatkowy w dacie otrzymania na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 i art. 12 ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Z treści zadanego we wniosku pytania opartego na przedstawionym stanie faktycznym, oraz wskazanego przepisu prawa podatkowego wynikało w sposób jednoznaczny, że skarżąca oczekuje odpowiedzi co do przedmiotu opodatkowania jakim były wpływy z prowizji i odsetek bankowych z lokat terminowych i opodatkowania ich podatkiem dochodowym, przy uwzględnieniu braku definitywnego charakteru przysporzenia .

Poza pytaniem na etapie wniosku były kwestie dotyczące objęcia zwolnieniem od podatku dochodowego od osób prawnych dotacji otrzymanych z budżetu państwa na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 . Organ ustalał, powołując stosowne przepisy czy otrzymane środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej korzystają ze zwolnienia przedmiotowego. Stwierdzając ostatecznie, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie przewidują zwolnienia z podatku środków pieniężnych otrzymanych w wyniku gospodarowania dofinansowaniem.

Odpowiedź na zadane pytanie powinna koncentrować się na interpretacji definicji przychodu podatkowego określonego w art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w stanie faktycznym wskazanym przez skarżącą.

Mając na względzie powyższe, Sąd jednoznacznie stwierdza, że przychodem jest przysporzenie majątkowe o charakterze trwałym, które definitywnie powiększa aktywa osoby prawnej. W sytuacji, która jest przedmiotem rozpoznania, nie sposób ustalić, aby takie przysporzenie o wymienionych wyżej cechach mogło powstać po stronie skarżącej.

Takie stanowisko Sądu powoduje, że zaskarżoną interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi działającego z upoważnienia Ministra Finansów należało uchylić a to po myśli art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. wskazanej wyżej, również o kosztach orzeczono w oparciu o art. 200 tej ustawy.