Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski Sędziowie NSA Ewa Makosz-Frymus (spr.) WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska Protokolant st. sekr. sąd. Monika Zaporowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 13 maja 2009 r. sprawy ze skargi M. S. na orzeczenie Okręgowej Komisji Lekarskiej MSWiA w P. z dnia (...) nr (...) w przedmiocie stwierdzenia niezdolności do służby na zajmowanym stanowisku postanawia odrzucić skargę /-/E. Kręcichwost-Durchowska /-/P. Miładowski /-/E. Makosz-Frymus

Pismem z dnia (...) M. S. reprezentowany przez adw. M. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na orzeczenie Okręgowej Komisji Lekarskiej MSWiA w P. z dnia (...) nr (...) w przedmiocie stwierdzenia niezdolności do służby na zajmowanym stanowisku, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędną jego wykładnię, w tym: § 1 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 9 lipca 1991r. oraz § 11 i 12 w/w rozporządzenia w zw. z § 1 ust. 1 pkt 4 oraz § 31 ust. 1, 4 i 6 zarządzenia nr 1216 Komendanta Głównego Policji z dnia 2 listopada 2005r. w sprawie metod i form wykonywania zadań przez służbę Lotnictwo Policji (Dz. Urz. KGP 2005, Nr 18, poz. 125) w zw. z § 2 ust. 2 Decyzji nr 449 Komendanta Głównego Policji z dnia 24 września 2004r. w sprawie profilaktycznej opieki zdrowotnej w Policji (Dz. Urz. KGP 2004, Nr 19, poz. 120) poprzez uznanie, że wydane przez organ I instancji orzeczenie nr (...) z dnia (...) jest prawidłowe i nie ma podstaw do jego zmiany w sytuacji, gdy organ I instancji nie był uprawniony do przeprowadzenia badań lekarskich wobec skarżącego i wydania orzeczenia w przedmiocie jego niezdolności do pełnienia służby w Policji na stanowisku pilota.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych.

Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ww. ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

W przedmiotowej sprawie, w ocenie Sądu, nie mamy do czynienia ze sprawą administracyjnoprawną. Sprawy z zakresu weryfikacji orzeczeń w przedmiocie stwierdzenia niezdolności do służby na zajmowanym stanowisku należą bowiem do spraw dotyczących rent z tytułu niezdolności do pracy, które na mocy art. 476 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. 43/64/296 ze zm.) zalicza się do spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych. Sprawy te na podstawie ogólnej zasady wynikającej z art. 477 (8) § 1 Kodeksu postępowania cywilnego należą do właściwości rzeczowej Sądu Okręgowego.

Ponadto zauważyć należy, iż orzeczenie Okręgowej Komisji Lekarskiej MSWiA w przedmiocie stwierdzenia niezdolności do służby na zajmowanym stanowisku jest niezaskarżalne. Jedyną pośrednią drogą weryfikacji tego orzeczenia jest bowiem odwołanie wniesione od decyzji organu rentowego wniesione w trybie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego.

Na marginesie dodać należało, iż Sąd przystępując do rozpoznania sprawy w pierwszej kolejności bada dopuszczalność skargi m.in. czy dotyczy aktu lub czynności objętych zakresem właściwości sądów administracyjnych, czy została wniesiona w terminie, czy uzupełniono braki formalne, czy nie dotyczy sprawy pomiędzy tymi samymi stronami, która jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Skoro, więc Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie skarga jest niedopuszczalna nie rozpatrywał wniosku o jej cofniecie.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę odrzucił.

/-/ E.Kręcichwost-Durchowska /-/ P. Miładowski /-/ E.Makosz-Frymus Za nieobecnego sędziego

/-/ E. Makosz - Frymus