![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6212 Równoważnik za brak lokalu mieszkalnego i za remont lokalu mieszkalnego, Odrzucenie skargi, Dyrektor Zakładu Karnego, Odrzucono skargę, II SA/Wa 1404/10 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2010-09-27, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
II SA/Wa 1404/10 - Postanowienie WSA w Warszawie
|
|
|||
|
2010-08-30 | |||
|
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie | |||
|
Janusz Walawski /przewodniczący sprawozdawca/ | |||
|
6212 Równoważnik za brak lokalu mieszkalnego i za remont lokalu mieszkalnego | |||
|
Odrzucenie skargi | |||
|
Dyrektor Zakładu Karnego | |||
|
Odrzucono skargę | |||
|
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 3 par. 1 i par. 2 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. |
|||
|
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 27 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. Z. na pismo Dyrektora Generalnego Służby Więziennej z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie wypłaty równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego postanawia odrzucić skargę. |
||||
|
Uzasadnienie
W dniu 19 lipca 2010 r. Z. Z. – emerytowany funkcjonariusz Służby Więziennej, wniósł skargę na, jak sam określił, decyzję Dyrektora Generalnego Służby Więziennej z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie wypłaty równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego oraz na poprzedzające ją decyzje Aresztu Śledczego w S. i Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w B. Skarżący zażądał uchylenia decyzji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Generalny Służby Więziennej wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie. W ocenie organu zaskarżone akty nie są decyzjami administracyjnymi, lecz stanowią wyłącznie pisma informacyjne, stąd też nie mieszczą się w katalogu art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej ppsa, czyli aktów, na które można wnieść skargę do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej podjęcia. Jednocześnie, zgodnie z treścią art. 3 § 1 i § 2 ppsa sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m. in. na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, oraz na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Przedmiotem skargi Z. Z. uczynił, jak sam wskazał, decyzję Dyrektora Generalnego Służby Więziennej w przedmiocie wypłaty równoważnika pieniężnego z remont lokalu mieszkalnego. Zatem w pierwszej kolejności należy ustalić, czy zaskarżone pismo spełnia przesłanki wskazane w treści art. 3 § 2 pkt 1-4a ppsa. W ocenie Sądu pismem z dnia [...] lipca 2010 r. Dyrektor Generalny Służby Więziennej udzielił skarżącemu jedynie informacji o braku podstaw prawnych do wypłaty żądanego równoważnika emerytowanemu funkcjonariuszowi Służby Więziennej. Nadto wyjaśnił również kwestie związane z możliwością dalszego korzystania przez osoby uprawnione do świadczeń emerytalnych i rentowych z mieszkań przyznanych im w drodze decyzji administracyjnych. Pismo to nie rozstrzyga władczo o uprawnieniach czy też obowiązkach skarżącego, nie wskazuje również podstawy prawnej rozstrzygnięcia, lecz powołuje przepisy jedynie informacyjnie. W konsekwencji nie można więc uznać, by zaskarżone pismo stanowiło decyzję administracyjną, o co wnosi skarżący. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu. |
||||