Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Cezary Koziński po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi N. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. działającego w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów (obecnie: Szefa Krajowej Administracji Skarbowej) z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie z wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa w zakresie podatku od spadków i darowizn dotyczącej skutków podatkowych zawarcia umowy darowizny postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszy Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz strony skarżącej kwotę 100,- (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną 16 stycznia 2017 r. pod pozycją 226.

Pełnomocnik N. K. wniósł 16 stycznia 2017 r. skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. działającego w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów z [...] r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie z wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa w zakresie podatku od spadków i darowizn dotyczącej skutków podatkowych zawarcia umowy darowizny.

Zarządzeniem z 24 lutego 2017 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.

Wezwanie do uzupełnienia wymienionego braku skargi zostało doręczone 6 marca 2017 r. W wyznaczonym przez sąd terminie pełnomocnictwo procesowe nie zostało nadesłane.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), każde pismo strony, w tym skarga do sądu pierwszej instancji, powinno zawierać (niezależnie od innych elementów) podpis strony albo jej pełnomocnika ustawowego lub pełnomocnika. W celu wykazania swojego umocowania pełnomocnik, który wcześniej nie złożył pełnomocnictwa, powinien je dołączyć do wnoszonego pisma (art. 46 § 3 p.p.s.a.). Obowiązek dołączenia do akt sprawy oryginału pełnomocnictwa lub jego wierzytelnego odpisu wypływa również z art. 37 § 1 p.p.s.a.

Z powyższych unormowań wynika, że w aktach sprawy powinien znaleźć się pisemny dokument potwierdzający istnienie pełnomocnictwa uprawniającego do reprezentowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Braki w tym zakresie podlegają uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Jeżeli zatem pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, wynikających między innymi z art. 46 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni. Pismo poprawione lub uzupełnione w terminie wywołuje skutki od dnia wniesienia.

W wypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, po stronie sądu powstaje bezwzględny obowiązek jej odrzucenia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Ustawodawca nie przewidział odstępstw od tej reguły, nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego środka niż odrzucenie skargi.

W rozpoznawanej sprawie, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, zarządzeniem z 24 lutego 2017 r. wezwał pełnomocnika strony do złożenia, w terminie 7 dni, pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed tym sądem lub przed sądami administracyjnymi. Wezwanie do uzupełnienia tego braku doręczono 6 marca 2017 r., a zatem wskazany wyżej siedmiodniowy termin upłynął 13 marca 2017 r. Wbrew prawidłowemu i precyzyjnie sformułowanemu wezwaniu, pełnomocnik nie złożył jednak żądanego dokumentu.

Wobec tego, że nałożone na stronę skarżącą obowiązki nie zostały wykonane we właściwym terminie, sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.

Rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu wpisu wydano w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a

Ake.