Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Machcińska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Adam Gołuch, Asesor WSA Adam Pawlyta, Protokolant Ewelina Cyroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi M. L. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w Warszawie z dnia 21 marca 2025 r. nr BP.501.1287.2024.2408.KA12. w przedmiocie kary pieniężnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego w Warszawie na rzecz strony skarżącej kwotę 120 zł (słownie: sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Przedmiotem skargi M.L. (dalej "Skarżący") jest decyzja Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego wydana w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.

Stan sprawy przedstawia się następująco:

1. Śląski Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia 13 maja 2024 r., wydaną na podstawie art. 92a ust. 2 i 4 oraz 93 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 2201, dalej "u.t.d.") oraz zgodnie z ustaleniami protokołu kontroli nr [...] z dnia 20.03.2024 r. nałożył na Skarżącego karę pieniężną w kwocie 3.000,00 zł.

Uzasadniając decyzję, wskazał, że w dniach od 15 lutego 2023 r. do 20 marca 2024 r. przeprowadzono kontrolę przedsiębiorcy: I.Z A Spółka Jawna, ul. [...], [...] Z., która odbyła się ona na podstawie upoważnienia Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego nr [...] z. dnia 10 lutego 2023 r. i była poprzedzona zawiadomieniem przedsiębiorcy o zamiarze jej podjęcia, doręczonym przedsiębiorcy w dniu 15 lutego 2023 r.

W wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono 15-krotne naruszenie Ip. 15.1. załącznika nr 4 do u.t.d. - wykonywanie przewozu drogowego pojazdami nieposiadającymi ważnego aktualnego badania technicznego potwierdzającego ich zdatność do ruchu drogowego, co uzasadnia karę pieniężną w łącznej kwocie 3.000,00 zł.

Naruszenie Ip 15.1. załącznika nr 4 do u.t.d. dotyczy następujących pojazdów:

1) pojazd o nr rej. [...] nie posiadał ważnych badań technicznych. Termin na wykonanie badań technicznych mijał w dniu 1 marca 2022 r.; badania techniczne wykonano w dniu 2 marca 2022 r. (pojazd w dyspozycji LZ A Spółka Jawna w okresie objętym kontrolą), co ustalono na podstawie danych pobranych z Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców (dalej: CEPiK),

2) pojazd o nr rej. [...] nie posiadał ważnych badań technicznych. Termin na wykonanie badań technicznych mijał w dniu 10 grudnia 2022 r.; badania techniczne wykonano w dniu 12 grudnia 2022 r. (pojazd w dyspozycji LZ A Spółka Jawna w okresie objętym kontrolą), co ustalono na podstawie danych pobranych z CEPiK,

3) pojazd o nr rej. [...] nie posiadał ważnych badań technicznych. Termin na wykonanie badań technicznych mijał w dniu 6 czerwca 2022 r.; badania techniczne wykonano w dniu 7 czerwca 2022 r. (pojazd w dyspozycji LZ A Spółka Jawna w okresie objętym kontrolą), co ustalono na podstawie danych pobranych z CEPiK,

4) pojazd o nr rej. [...] nie posiadał ważnych badań technicznych. Termin na wykonanie badań technicznych mijał w dniu 21 marca 2022 r.; badania techniczne wykonano w dniu 29 marca 2022 r. (pojazd w dyspozycji LZ A Spółka Jawna w okresie objętym kontrolą), co ustalono na podstawie danych pobranych z CEPiK,

5) pojazd o nr rej. [...] nie posiadał ważnych badań technicznych. Termin na wykonanie badań technicznych mijał w dniu 6 października 2022 r.; badania techniczne wykonano w dniu 8 października 2022 r. (pojazd w dyspozycji LZ A Spółka Jawna w okresie objętym kontrolą), co ustalono na podstawie danych pobranych z CEPiK,

6) pojazd o nr rej. [...] nie posiadał ważnych badań technicznych. Termin na wykonanie badań technicznych mijał w dniu 18 lipca 2022 r.; badania techniczne wykonano w dniu 28 lipca 2022 r. (pojazd w dyspozycji LZ A Spółka Jawna w okresie objętym kontrolą), co ustalono na podstawie danych pobranych z CEPiK,

7) pojazd o nr rej. [...] nie posiadał ważnych badań technicznych. Termin na wykonanie badań technicznych mijał w dniu 20 marca 2022 r.; badania techniczne wykonano w dniu 22 marca 2022 r. (pojazd w dyspozycji LZ A w okresie objętym kontrolą), co ustalono na podstawie danych pobranych z CEPiK.

Pojazd o nr rej. [...] nie posiadał ważnych badań technicznych. Termin na wykonanie badań technicznych mijał w dniu 22 września 2022 r.; badania techniczne wykonano w dniu 23 września 2022 r. (pojazd w dyspozycji LZ A Spółka Jawna w okresie objętym kontrolą), co ustalono na podstawie danych pobranych z CEPiK,

8) pojazd o nr rej. [...] nie posiadał ważnych badań technicznych. Termin na wykonanie badań technicznych mijał w dniu 6 grudnia 2022 r.; badania techniczne wykonano w dniu 8 grudnia 2022 r. (pojazd w dyspozycji LZ A Spółka Jawna w okresie objętym kontrolą), co ustalono na podstawie danych pobranych z CEPiK,

9) pojazd o nr rej. [...] nie posiadał ważnych badań technicznych. Termin na wykonanie badań technicznych mijał w dniu 27 listopada 2022 r.; badania techniczne wykonano w dniu 29 listopada 2022 r. (pojazd w dyspozycji LZ A Spółka Jawna w okresie objętym kontrolą), co ustalono na podstawie danych pobranych z CEPiK,

10) pojazd o nr rej. [...] nie posiadał ważnych badań technicznych. Termin na wykonanie badań technicznych mijał w dniu 15 czerwca 2022 r.; badania techniczne wykonano w dniu 17 czerwca 2022 r. (pojazd w dyspozycji LZ A Spółka Jawna w okresie objętym kontrolą), co ustalono na podstawie danych pobranych z CEPiK,

11) pojazd o nr rej. [...] nie posiadał ważnych badań technicznych. Termin na wykonanie badań technicznych mijał w dniu 16 czerwca 2022 r.; badania techniczne wykonano w dniu 17 czerwca 2022 r. (pojazd w dyspozycji LZ A Spółka Jawna w okresie objętym kontrolą), co ustalono na podstawie danych pobranych z CEPiK.

Pojazd o nr rej. [...] nie posiadał ważnych badań technicznych. Termin na wykonanie badań technicznych mijał w dniu 17 grudnia 2022 r.; badania techniczne wykonano w dniu 20 grudnia 2022 r. (pojazd w dyspozycji LZ A Spółka Jawna w okresie objętym kontrolą), co ustalono na podstawie danych pobranych z CEPiK,

12) pojazd o nr rej. [...] nie posiadał ważnych badań technicznych. Termin na wykonanie badań technicznych mijał w dniu 14 czerwca 2022 r.; badania techniczne wykonano w dniu 17 czerwca 2022 r. (pojazd w dyspozycji LZ A Spółka Jawna w okresie objętym kontrolą), co ustalono na podstawie danych pobranych z CEPiK,

13) pojazd o nr rej. [...] nie posiadał ważnych badań technicznych. Termin na wykonanie badań technicznych mijał w dniu 28 czerwca 2022 r.; badania techniczne wykonano w dniu 30 czerwca 2022 r. (pojazd w dyspozycji LZ A Spółka Jawna w okresie objętym kontrolą), co ustalono na podstawie danych pobranych z CEPiK.

Pojazd o nr rej. [...] nie posiadał ważnych badań technicznych. Termin na wykonanie badań technicznych mijał w dniu 30 grudnia 2022 r.; badania techniczne wykonano w dniu 15 lutego 2023 r. (pojazd w dyspozycji LZ A Spółka Jawna w okresie objętym kontrolą), co ustalono na podstawie danych pobranych z CEPiK,

14) pojazd o nr rej. [...] nie posiadał ważnych badań technicznych. Termin na wykonanie badań technicznych mijał w dniu 3 września 2022 r.; badania techniczne wykonano w dniu 5 września 2022 r. (pojazd w dyspozycji LZ A Spółka Jawna w okresie objętym kontrolą), co ustalono na podstawie danych pobranych z CEPiK,

15) pojazd o nr rej. [...] nie posiadał ważnych badań technicznych Termin na wykonanie badań technicznych mijał w dniu 8 września 2022 r.; badania techniczne wykonano w dniu 9 września 2022 r. (pojazd w dyspozycji LZ A Spółka Jawna w okresie objętym kontrolą), co ustalono na podstawie danych pobranych z CEPiK.

2. W odwołaniu od ww. decyzji Skarżący wniósł o jej uchylenie i umorzenie postępowania.

W uzasadnieniu Skarżący wskazał, że decyzja została wydana z naruszeniem:

- normy materialnej, tj. Ip. 15.1. załącznika nr 4 do u.t.d. poprzez niewłaściwe jej zastosowanie wynikające z błędnie przeprowadzonej wykładni, przejawiające się nałożeniem sankcji na podstawie przywołanego przepisu w sytuacji nieprzedstawienia pojazdu do okresowego badania technicznego, podczas gdy badanie to nie przesądza o zdatności pojazdu do ruchu drogowego;

- przepisów proceduralnych, tj. art. 7, art. 8 § 1, art. 11, art. 77 § 1, art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niejasne sformułowanie uzasadnienia, przejawiające się niewykazaniem, iż pojazdami nieprzedstawionymi w odpowiednim terminie do okresowych badań technicznych wykonywane były przewozy drogowe, co jest warunkiem odpowiedzialności za delikt administracyjny Ip. 15.1. załącznika nr 4 do u.t.d.

3. Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej "organ odwoławczy") decyzją z dnia 25 marca 2025 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 775, zwanej dalej "k.p.a."), art. 4 pkt 22 lit. 1, art. 92a ust. 2, 4 i 8 u.t.d., art. 81 ust. 1, 2, 5 i 9 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1251 ze zm. dalej "p.r.d."), art. 2 pkt 5 oraz art. 4 ust. 1-4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 z dnia 21 października 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylające dyrektywę Rady 96/26/WE (Dz. U. UE. L. z 2009 r. Nr 300, str. 51 z późn. zm., zwanego dalej: rozporządzenie 1071/2009) oraz Ip. 15.1 załącznika nr 4 do u.t.d., utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że w rozpatrywanej sprawie kary pieniężne są nakładane na podstawie art. 92a w zw. z art. 93 ust. 1 u.t.d. Treść art. 92a ust. 2, 4 i 8 w zw. z załącznikiem nr 4 do u.t.d. określa w sposób sztywny wysokość kar pieniężnych za naruszenia przepisów załącznika nr 4 do ustawy o transporcie drogowym. W tym zakresie organ nie ma możliwości miarkowania kar pieniężnych. W związku z powyższym regulacja wynikająca z art. 189d k.p.a. na mocy art. 189a § 2 pkt 1 k.p.a. nie ma zastosowania w sprawie. Zastosowania nie znajdzie również art. 189e oraz art. 189f k.p.a., które regulują przesłanki odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej oraz udzielenia pouczenia. Kwestie te zostały uregulowane odrębnie przez ustawę o transporcie drogowym w art. 92c ust. 1 pkt 1, zaś w odniesieniu do naruszeń związanych z nieprzestrzeganiem przepisów o czasie prowadzenia pojazdów, wymaganych przerwach i okresach odpoczynku zastosowanie ma art. 92b ust. 1 u.t.d. Reguła kolizyjna wyrażona w art. 189 § 2 k.p.a. daje w tym zakresie pierwszeństwo przepisom odrębnymi, a nie przepisom zawartym w dziale IVa k.p.a.

Organ odwoławczy podał, że przedmiotowe postępowanie toczy się wobec Skarżącego na podstawie art. 92a ust. 2 u.t.d. (zarządzający transportem, osoba, o której mowa w art. 7c, a także każda inna osoba wykonująca czynności związane z przewozem drogowym, która naruszyła obowiązki lub warunki przewozu drogowego). W omawianym przypadku doszło bowiem do naruszenia obowiązków związanych z przewozem drogowym przez stronę nie jako wykonawcy przewozu, lecz jako zarządzającego transportem. Stronę przedmiotowego postępowania ustalono na podstawie danych zawartych w Krajowym Rejestrze Elektronicznym Przedsiębiorców Transportu Drogowego (dalej: KREPTD) z którego wynika, że zarządzającym transportem w: LZ A Spółka Jawna ul. [...], [...] Z., jest M.L. posługujący się certyfikatem kompetencji zawodowych w krajowym transporcie drogowym rzeczy o nr [...], wydanym dnia 24 grudnia 2004 r. Ponadto w aktach sprawy znajduje się oświadczenie strony o pełnieniu funkcji zarządzającej transportem w przedsiębiorstwie LZ A Spółka Jawna.

Z zebranego materiału dowodowego, w szczególności protokołu kontroli w przedsiębiorstwie wynika, że w dniach od 15 lutego 2023 r. do 20 marca 2024 r. miała miejsce kontrola drogowa w przedsiębiorstwie LZ A Spółka Jawna. Kontrola została przeprowadzona przez inspektorów Inspekcji Transportu Drogowego. W ramach kontroli stwierdzono 15-krotne naruszenie Ip. 15.1. załącznika nr 4 do u.t.d. - wykonywanie przewozu drogowego pojazdami nieposiadającym ważnego aktualnego badania technicznego potwierdzającego jego zdatność do ruchu drogowego, co uzasadnia karę pieniężną w łącznej kwocie 3.000,00 zł.

Przebieg i wyniki kontroli drogowej stwierdzono w protokole kontroli nr [...].

Organ odwoławczy argumentował, że z art. 71 ust.1 p.r.d. jednoznacznie wynika, że dokumentem stwierdzającym dopuszczenie do ruchu pojazdu samochodowego, ciągnika rolniczego, pojazdu wolnobieżnego wchodzącego w skład kolejki turystycznej, motoroweru lub przyczepy jest dowód rejestracyjny albo pozwolenie czasowe. Natomiast ust. 2 wymienionego artykułu określa wymogi dopuszczenia pojazdu do ruchu. Jednym z tych wymogów jest odpowiadanie pojazdu warunkom technicznym wymienionym w art. 66 prawo o ruchu drogowym. Spełnianie tych warunków jest ustalane przez diagnostę stacji kontroli pojazdów podczas okresowego badania technicznego pojazdu. Termin badania technicznego pojazdu jest wpisywany do dowodu rejestracyjnego pojazdu.

W ocenie organu w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw zastosowania art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d. Wskazane w art. 92c u.t.d. przesłanki egzoneracyjne odnoszą się do okoliczności o charakterze obiektywnym, a więc takich, których przy najdalej idących staraniach osoba wykonująca czynności związane z przewozem drogowym nie mogła i nie była w stanie przewidzieć. W ocenie organu odwoławczego strona nie dochowała należytej staranności, aby zapewnić realizację obowiązku związanego z przeprowadzeniem okresowych badań technicznych pojazdów w wymaganym terminie. Sprawowanie funkcji zarządzającego transportem wiąże się z odpowiedzialnością za naruszenia przepisów w transporcie drogowym, a dbanie o sprawność techniczną pojazdów m.in. poprzez zapewnienie terminowego wykonania badań technicznych pojazdów należy do podstawowych obowiązków zarządzającego transportem w danym przedsiębiorstwie. Tymczasem Skarżący nie wykazał, aby podjął rozwiązania organizacyjne, z których by wynikało, że sprawował w ramach swoich obowiązków rzeczywisty i prawidłowy nadzór nad terminem ważności okresowych badań technicznych pojazdów w przedsiębiorstwie w którym pełnił funkcję zarządzającego transportem.

Organ odwoławczy odniósł się do zarzutów odwołania i uznał je za bezzasadne.

4. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Skarżący wniósł o uchylenie decyzji organu odwoławczego i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, umorzenie postępowania administracyjnego w sprawie i zasądzenie od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na jego rzecz zwrotu uiszczonej opłaty sądowej.

Skarżący zarzucił:

- naruszenie przepisu materialnego - Ip. 15.1. załącznika nr 4 do u.t.d. w zw. z art. 81 ust. 2, art. 66 oraz art. 71 ust. 2 p.r.d. poprzez jego błędne zastosowanie będące wynikiem niewłaściwie przeprowadzonej wykładni, przejawiające się uznaniem, że może on stanowić podstawę nałożenia kary w sytuacji wykonywania przewozu drogowego pojazdem, który nie został przedstawiony w terminie do okresowego badania technicznego, podczas gdy z treści naruszonego przepisu sankcjonującego wynika, iż może on stać się podstawą nałożenia kary za wykonywanie przewozu bez aktualnego badania technicznego potwierdzającego zdatność pojazdu do ruchu drogowego, natomiast okresowe badanie techniczne nie pełni takiej roli,

- naruszenie zasady legalizmu oraz zasady praworządności poprzez nałożenie na skarżącego sankcji na podstawie przepisu Ip. 15.1. załącznika nr 4 do u.t.d., podczas gdy w systemie powszechnie obowiązującego prawa krajowego nie ma wyraźnej normy, z której wynikałoby, iż okresowe badanie techniczne pojazdu potwierdza jego zdatność do ruchu drogowego.

W ocenie Skarżącego z żadnego z przywołanych aktów prawnych nie wynika aby okresowe badanie techniczne potwierdzało zdatność pojazdu do ruchu drogowego - nie ma w treści żadnego z nich jakiegokolwiek zapisu na podstawie którego dało by się jednoznacznie wyciągnąć taki wniosek.

W konsekwencji, w przypadku nieaktualnych badań okresowych, nie może zostać zastosowana sankcja zapisana pod Ip. 15.1. załącznika nr 4 do u.t.d.

Twierdzenie organu, iż badania okresowe pojazdu potwierdzają zdatność pojazdu do ruchu drogowego, nie znajduje oparcia także w przepisach p.r.d. Norma, której nośnikiem jest art. 71 ust. 2 p.r.d. stanowi jedynie o warunku rejestracji pojazdów i zaopatrzenia ich w tablice rejestracyjne. Z kolei nie jest trafny pogląd, jakoby zatrzymanie dowodu rejestracyjnego z powodu braku wymaganego badania technicznego jest równoznaczne z tym, że pojazd nie jest pojazdem zdatnym do ruchu. Taka konkluzja jest sprzeczna chociażby z art. 132 ust 2 p.r.d.

5. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Przepis art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1427, dalej: p.p.s.a.), stanowi, że uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub wydania tego aktu z naruszeniem prawa (pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw, podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. Stosownie natomiast do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W wyniku tak przeprowadzonej kontroli legalności zaskarżonej decyzji, Sąd stwierdził, że zaskarżoną decyzję należało uchylić, lecz z innych przyczyn aniżeli wskazanych w skardze.

Przedmiotem rozpoznawanej sprawy jest decyzja nakładająca na Skarżącego karę pieniężną w wysokości 3.000,00 zł za naruszenie określone w lp. 15.1. załącznika nr 4 do u.t.d., tj. za wykonywanie przewozu drogowego pojazdami nieposiadającymi ważnego aktualnego badania technicznego potwierdzającego ich zdatność do ruchu drogowego.

Zgodnie z art. 92a. ust. 1 do 4 u.t.d.:

1. Podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 12 000 złotych za każde naruszenie, z tym że:

1) przedsiębiorca prowadzący pośrednictwo przy przewozie osób z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego podlega karze pieniężnej w wysokości od 5000 złotych do 1 000 000 złotych za każde naruszenie;

2) przedsiębiorca wykonujący krajowy transport drogowy, o którym mowa w art. 5b ust. 1, podlega karze pieniężnej w wysokości do 120 000 złotych za każde naruszenie.

2. Zarządzający transportem, osoba, o której mowa w art. 7c, a także każda inna osoba wykonująca czynności związane z przewozem drogowym, która naruszyła obowiązki lub warunki przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 2000 złotych za każde naruszenie.

3. Suma kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1, nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas jednej kontroli drogowej, nie może przekroczyć kwoty 12.000 złotych, z tym że:

1) przedsiębiorca prowadzący pośrednictwo przy przewozie osób z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego podlega karze pieniężnej w wysokości do 1.000.000 złotych za naruszenia stwierdzone podczas jednej kontroli drogowej;

2) przedsiębiorca wykonujący krajowy transport drogowy, o którym mowa w art. 5b ust. 1, podlega karze pieniężnej w wysokości do 120.000 złotych za naruszenia stwierdzone podczas jednej kontroli drogowej.

4. Suma kar pieniężnych, o których mowa w ust. 2, nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas jednej kontroli, nie może przekroczyć kwoty 3000 złotych.

W sprawie bezsporne jest, że Skarżący jest zarządzającym transportem w rozumieniu ww. art. 92 a ust. 2 u.t.d.

Przeprowadzona kontrola w przedsiębiorstwie Skarżącego stwierdziła 15-krotne naruszenie Ip. 15.1. załącznika nr 4 do u.t.d. - wykonywanie przewozu drogowego pojazdami nieposiadającym ważnego aktualnego badania technicznego potwierdzającego ich zdatność do ruchu drogowego.

Zdaniem Skarżącego z żadnych przepisów nie wynika, aby okresowe badanie techniczne potwierdzało zdatność pojazdu do ruchu drogowego, stąd nie doszło do naruszenia opisanego w Ip 15.1. załącznika nr 4 do u.t.d.

Stanowisko Skarżącego jest błędne.

Kwestie związane z wykonywaniem badań technicznych pojazdów zostały uregulowane w przepisach unijnych i krajowych.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/45/UE z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie okresowych badań zdatności do ruchu drogowego pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz uchylającej dyrektywę 2009/40/WE (Dz.U.UE. L. z 2014 r. Nr 127, str. 51 z późn. zm.), stacja kontroli pojazdów lub, w stosownych przypadkach, właściwy organ państwa członkowskiego, który przeprowadził badanie zdatności do ruchu drogowego pojazdu zarejestrowanego na jego terytorium, wydaje dla każdego pojazdu, który pozytywnie przeszedł takie badanie, poświadczenie na przykład w postaci wzmianki w dowodzie rejestracyjnym pojazdu, naklejki, świadectwa lub jakiejkolwiek innej łatwo dostępnej informacji. Poświadczenie wskazuje termin, w jakim należy przeprowadzić następnie badanie zdatności do ruchu drogowego.

Stosownie do art. 7 Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/47/UE z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie drogowej kontroli technicznej dotyczącej zdatności do ruchu drogowego pojazdów użytkowych poruszających się w Unii oraz uchylającej dyrektywę 2000/30/WE (Dz.U.UE. L. z 2014 r. Nr 127, str. 134 z z późn. zm.), świadectwo zdatności do ruchu drogowego odpowiadające najbardziej aktualnemu badaniu zdatności do ruchu drogowego lub jego kopia lub - w przypadku wydania elektronicznego świadectwa zdatności do ruchu drogowego - uwierzytelniony lub oryginalny wydruk takiego świadectwa oraz protokół najbardziej aktualnej drogowej kontroli technicznej mają być przechowywane w pojeździe, jeżeli są one dostępne.

Dyrektywa wiąże każde państwo członkowskie, do którego jest kierowana, w odniesieniu do rezultatu, który ma być osiągnięty, pozostawiając jednak organom krajowym swobodę wyboru formy i środków.

Obowiązek przeprowadzenia badania technicznego został uregulowany w art. 81 ust. 1 p.r.d. Według tego przepisu, właściciel pojazdu samochodowego, ciągnika rolniczego, pojazdu wolnobieżnego wchodzącego w skład kolejki turystycznej, motoroweru, przyczepy lub samochodu osobowego przeznaczonego do zawodów sportowych jest obowiązany przedstawiać go do badania technicznego. Badania techniczne dzieli się na badania okresowe, badania dodatkowe oraz badania co do zgodności z warunkami technicznymi (art. 81 ust. 2 p.r.d.). Okresowe badanie techniczne po raz pierwszy jest przeprowadzane przed pierwszą rejestracją pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (art. 81 ust. 3 p.r.d.). Okresowe badanie techniczne pojazdu przeprowadza się corocznie, z zastrzeżeniem ust. 6-10 (art. 81 ust. 5 p.r.d.), które nie mają w niniejszej sprawie zastosowania.

Stosownie zaś do art. 84 ust. 1 ww. ustawy, badanie techniczne pojazdów wykonuje zatrudniony na stacji diagnosta, potwierdzając tym samym stan techniczny pojazdu. Organ dokonujący rejestracji pojazdu wpisuje do dowodu rejestracyjnego termin badania technicznego pojazdu. Jeżeli pojazd jest zarejestrowany, kolejny termin badania technicznego wpisuje do dowodu rejestracyjnego uprawniony diagnosta po stwierdzeniu pozytywnego wyniku badania technicznego (art. 82 ust. 1 i 2 p.r.d.).

Jak stanowi z kolei art. 71 ust. 1 i 2 p.r.d. wykonywanie przejazdu po drogach jest możliwe tylko pojazdem dopuszczonym do ruchu, a dokumentem stwierdzającym dopuszczenie do ruchu pojazdu samochodowego, jest dowód rejestracyjny albo pozwolenie czasowe. Pojazd jest dopuszczony do ruchu, jeżeli odpowiada warunkom określonym w art. 66 oraz jest zarejestrowany i zaopatrzony w zalegalizowane tablice rejestracyjne.

Brak aktualnego okresowego badania technicznego jest zakwalifikowany do kategorii naruszeń najpoważniejszych (NN), albowiem stan techniczny pojazdu, oceniany przez uprawnionego diagnostę, wbrew stanowisku skargi, przesądza o jego zdatności i bezpieczeństwie uczestniczenia w ruchu drogowym.

W ocenie Sądu nie budzi wątpliwości, że badanie techniczne służy sprawdzeniu, czy pojazd jest zdatny do ruchu drogowego, czy nie, czy pojazd odpowiada warunkom technicznym określonym w p.r.d. i w wydanych na jego podstawie (art. 66 ust. 5 p.r.d.) przepisach rozporządzenia, w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia.

Zgodnie z art. 81 ust. 15 p.r.d. zakres i sposób przeprowadzenia badań technicznych pojazdów został uregulowany w rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach (Dz. U. z 2024 r. poz. 141, z późn. zm., dalej także jako "rozporządzenie", "rozporządzenie w sprawie badań technicznych").

Zgodnie z § 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia badania techniczne polegają na sprawdzeniu, czy pojazd odpowiada warunkom technicznym określonym w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia.

Zakres okresowego badania technicznego został zaś uregulowany w § 2 ust. 1 przedmiotowego rozporządzenia, a wymagania dotyczące kontroli oraz wytyczne dotyczące oceny usterek dokonywanej podczas przeprowadzania okresowego badania technicznego pojazdu określa załącznik nr 1 do rozporządzenia (§ 2 ust. 3 rozporządzenia). Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia okresowe badanie techniczne pojazdu obejmuje sprawdzenie i ocenę prawidłowości działania poszczególnych zespołów i układów pojazdu, w szczególności pod względem bezpieczeństwa jazdy i ochrony środowiska, w tym sprawdzenie i ocenę:

a) stanu technicznego ogumienia, w tym prawidłowości doboru obciążenia, prędkości i przeznaczenia właściwego dla danego typu pojazdu,

b) prawidłowości działania, ustawienia i własności świetlnych świateł zewnętrznych, w tym prawidłowości działania urządzeń sygnalizacyjnych,

c) stanu technicznego, skuteczności i równomierności działania hamulców,

d) prawidłowości działania układu kierowniczego, stanu technicznego jego połączeń oraz wielkości ruchu jałowego koła kierownicy, w tym prawidłowości ustawienia i zamocowania kół jezdnych,

e) stanu technicznego zawieszenia,

f) instalacji elektrycznej,

g) stanu technicznego nadwozia, podwozia i ich osprzętu oraz przedmiotów wyposażenia,

h) stanu technicznego układu wydechowego - w uzasadnionych przypadkach pomiaru poziomu hałasu zewnętrznego podczas postoju oraz ocenę stanu technicznego sygnału dźwiękowego,

i) emisji zanieczyszczeń gazowych lub zadymienia spalin, jeżeli pojazd jest napędzany silnikiem o spalaniu wewnętrznym.

Zgodnie z kolei z treścią § 2 ust. 4 rozporządzenia, stwierdzone w trakcie badania technicznego usterki dzieli się na trzy grupy:

1) usterki drobne - usterki niemające istotnego wpływu na bezpieczeństwo ruchu drogowego i ochrony środowiska, które nie powodują ograniczenia w dalszym używaniu pojazdu;

2) usterki poważne - usterki mogące zagrażać bezpieczeństwu ruchu drogowego lub naruszać wymagania ochrony środowiska albo inne istotne nieprawidłowości, które dają podstawę do ograniczenia dalszego używania pojazdu oraz określenia warunków tego używania;

3) usterki niebezpieczne - usterki powodujące bezpośrednie zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego lub naruszające wymagania ochrony środowiska, w stopniu uniemożliwiającym używanie pojazdu w ruchu drogowym, które powodują niedopuszczenie do dalszego używania pojazdu.

Wytyczne dotyczące oceny usterek ujawnionych w trakcie przeprowadzania badania technicznego pojazdu zawarto w kolumnie czwartej załącznika nr 1 oraz załącznika nr 2 do rozporządzenia (§ 2 ust. 5 rozporządzenia).

Według § 6 ust. 1 rozporządzenia, w przypadku gdy w pojeździe nie stwierdzono żadnych usterek lub stwierdzono usterki drobne, uprawniony diagnosta określa wynik badania technicznego pojazdu jako pozytywny i:

1) zgodnie z art. 82 ust. 2 ustawy zamieszcza odpowiedni wpis w dowodzie rejestracyjnym pojazdu;

2) wystawia zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu oraz w przypadkach, o których mowa w art. 81 ust. 3 ustawy, wystawia dokument identyfikacyjny pojazdu;

3) informuje posiadacza pojazdu o rodzaju stwierdzonych usterek drobnych i konieczności ich usunięcia, zamieszczając stosowne adnotacje w zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu.

W przypadku natomiast, gdy w pojeździe stwierdzono usterki poważne, uprawniony diagnosta zamieszcza wpis o nich w zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu i określa wynik badania technicznego jako negatywny. Uprawniony diagnosta informuje posiadacza pojazdu o konieczności przeprowadzenia badania technicznego pojazdu, o którym mowa w ust. 6 (tj. badania technicznego pojazdu polegającego na ponownym sprawdzeniu zespołów i układów, w którym stwierdzono usterki w zakresie ich usunięcia - § 6 ust. 2 rozporządzenia). W przypadku gdy w pojeździe stwierdzono usterki niebezpieczne, uprawniony diagnosta zamieszcza wpis o nich w zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu i określa wynik badania technicznego jako negatywny. Uprawniony diagnosta zatrzymuje dowód rejestracyjny i w zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu dokonuje wpisu "zatrzymano dowód rejestracyjny nr...", z zastrzeżeniem ust. 5. (§ 6 ust. 3 rozporządzenia).

W tym stanie prawnym brak aktualnego badania technicznego pojazdu oznacza jednocześnie brak potwierdzenia jego zdatności do ruchu drogowego.

Zgodnie z art. 81 ust. 2 p.r.d. badania techniczne dzieli się na badania okresowe, badania dodatkowe oraz badania co do zgodności z warunkami technicznymi. Jak trafnie zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w wyroku z dnia 4 kwietnia 2023 r., sygn. akt I SA/Bd 95/23 (orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej CBOSA), badanie okresowe ma charakter powszechny i dotyczy wszystkich właścicieli pojazdów. Dodatkowemu badaniu technicznemu podlega z kolei pojazd skierowany przez organ kontroli ruchu drogowego np. w razie uzasadnionego przypuszczenia, że zagraża bezpieczeństwu ruchu lub narusza wymagania ochrony środowiska, pojazd który uczestniczył w wypadku drogowym, w którym dokonano zmian konstrukcyjnych, czy w innych przypadkach wymienionych w art. 81 ust. 11 p.r.d. Natomiast, badaniu co do zgodności z warunkami technicznymi podlega pojazd zabytkowy przed pierwszą rejestracją na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ust. 11a), czy też samochód osobowy przeznaczony do zawodów sportowych. Nie ulega zatem wątpliwości, że wszystkie wymienione badania techniczne mają potwierdzać spełnianie przez pojazd określonych w przepisach warunków technicznych, a w rezultacie jego sprawność i zdatność do ruchu drogowego.

Akceptacja stanowiska Skarżącego i przyjęcie, że brak okresowego badania technicznego pojazdu poruszającego się po drogach nie podlega pod dyspozycję normy prawnej, o której mowa w lp. 15.1. załącznika nr 4 do u.t.d. byłoby sprzeczne zarówno z bezwzględnym ustawowym obowiązkiem każdego obywatela poddania pojazdu takiemu badaniu jak i z jego istotą i celem.

Sąd podziela stanowisko wyrażone w orzecznictwie sądowym, że brak aktualnego badania technicznego jest skorelowany z brakiem zdatności pojazdu do ruchu drogowego (por. np. wyroki w sprawach sygn. akt: II SA/Ol 367/22, I SA/Bd 95/23, II SA/Sz 315/23, III SA/Lu 726/24 - CBOSA). Z przepisów p.r.d. wynika wymóg posiadania i przedstawienia do kontroli aktualnego badania technicznego. Istotą badania technicznego jest weryfikacja stanu pojazdu, a celem ustalenie zasadności dopuszczenia pojazdu do ruchu lub przedłużenie takiej możliwości. Brak dokumentu potwierdzającego przeprowadzenie aktualnego badania technicznego, oznacza brak potwierdzenia zdatności danego pojazdu do ruchu. Każdy pojazd powinien być poddawany badaniom technicznym, a nieprzeprowadzenie takiego badania nie pozwala na uznanie, że dany pojazd spełnia wymagania użytkowania pojazdu w ruchu (por. wyrok NSA w sprawie o sygn. akt II GSK 2672/14, LEX nr 2111109).

W świetle przytoczonych wyżej przepisów prawa i ich wykładni nie można w żaden sposób uznać, że okresowe badania techniczne nie potwierdzają zdatności pojazdu do ruchu drogowego, jak twierdzi Skarżący w skardze.

W konsekwencji należało uznać, że zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów prawa materialnego są chybione.

Zgodnie z art. 93 ust. 1 karę pieniężną, o której mowa w art. 92a ust. 1 i 2 oraz art. 92d, art. 92e i art. 92f ust. 2, nakłada, w drodze decyzji administracyjnej, właściwy ze względu na miejsce wykonywanej kontroli organ, którego pracownicy lub funkcjonariusze stwierdzili naruszenie obowiązków lub warunków przewozu drogowego, z uwzględnieniem ust. 4-6.

W myśl art. 93 ust. 7 u.t.d. do kar pieniężnych przewidzianych niniejszą ustawą nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.).

Z ww. przepisów wynika, że kary pieniężne w zakresie proceduralnym podlegają co do zasady regulacjom k.p.a. zatem również przepisom k.p.a. odnoszącym się do sposobu obliczania terminów.

Stosownie do art. 57 § 4 k.p.a. jeżeli koniec terminu do wykonania czynności przypada na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy lub na sobotę, termin upływa następnego dnia, który nie jest dniem wolnym od pracy ani sobotą.

Z protokołu kontroli wynika, że brakujące badanie techniczne zostało przez Skarżącego wykonane w 13 przypadkach z opóźnieniem, w dwóch - w terminie, czego nie uwzględniły organy w sprawie. Mianowicie w poz. 2 i 14 załącznika nr 2 do protokołu kontroli (opis stwierdzonych naruszeń) termin na wykonanie badań technicznych przypadał w sobotę, a badania techniczne zostały wykonane w najbliższy poniedziałek, zatem w terminie, czego nie uwzględniły organy w sprawie.

W konsekwencji należało uznać, że organ zasadnie nałożył na karę pieniężną na Skarżącego za stwierdzone naruszenie określone w lp. 15.1. załącznika nr 4 do u.t.d. w 13 przypadkach opisanych w załączniku nr 2 do protokołu kontroli.

Natomiast naruszenie przez organ art. 57 § 4 k.p.a. spowodowało niezasadne obciążenie Skarżącego karą pieniężną w dwóch przypadkach opisanych w poz. 2 i 14 załącznika nr 2 do protokołu kontroli.

Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję .

Rozpoznając sprawę ponownie, organ będzie związany przedstawioną wyżej oceną prawną i ponownie rozpatrzy sprawę, uwzględniając art. 57 § 4 k.p.a.

O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a., zasądzając na rzecz Skarżącego kwotę 120 zł tytułem uiszczonego w sprawie wpisu.