II SA/Gd 475/17 - Wyrok

Data orzeczenia	2017-09-20	
Data wpływu	2017-07-25	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku	
Sędziowie	Dariusz Kurkiewicz
Dorota Jadwiszczok
Mariola Jaroszewska /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6480	
Hasła tematyczne	Dostęp do informacji publicznej	
Skarżony organ	Samorządowe Kolegium Odwoławcze	
Treść wyniku	Oddalono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2016 nr 0 poz 1764; art. 4 ust. 1 i 2, art. 5 ust. 1 i 2; Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Mariola Jaroszewska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz Protokolant Starszy sekretarz sądowy Katarzyna Gross po rozpoznaniu w dniu 20 września 2017 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi [...] w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 maja 2017 r., nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.	
Uzasadnienie
A. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 maja 2017 r., utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 19 kwietnia 2017 r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej w zakresie imion i nazwisk pracowników pomocniczych i obsługi Urzędu Miejskiego, którzy w 2015 r. otrzymali nagrody.

Zaskarżoną decyzję wydano w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:

Pismem z dnia 22 lutego 2016 r. A. wniosło do Prezydenta Miasta o udostępnienie informacji publicznej w postaci listy imion i nazwisk pracowników samorządowych, którzy w 2015 r. otrzymali nagrody oraz wysokość tych nagród w odniesieniu do każdego z nagrodzonych pracowników samorządowych oraz informacji o tym, jakie osiągnięcia w pracy zawodowej stanowiły podstawę przyznania nagród w odniesieniu do każdego pracownika samorządowego.

Decyzją z dnia 31 października 2016 r. Prezydent Miasta, odmówił udostępnienia żądanych informacji w zakresie imion i nazwisk pracowników pomocniczych i obsługi Urzędu Miejskiego, którzy w 2015 r. otrzymali nagrody, z powołaniem się na przepis art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

Decyzją z dnia 23 lutego 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło w całości zaskarżoną decyzję z dnia 31 października 2016 r. i przekazało sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że postępowanie dowodowe powinno obejmować pisemne wystąpienie organu pierwszej instancji do poszczególnych pracowników uznanych za osoby niepełniące funkcji publicznych i niemające związku z pełnieniem funkcji publicznych o wyrażenie bądź odmowę wyrażenia zgody na udostępnienie żądanych informacji, bowiem dopuszczalną jest sytuacja, w której osoby te same zrezygnują z przysługującej im ochrony danych o wysokości przyznanych im nagród z jednoczesnym podaniem ich imion i nazwisk oraz podstawy przyznania nagrody. Ponadto organ pierwszej instancji w materiale dowodowym winien zamieścić imienny wykaz pracowników pomocniczych i obsługi z określeniem zajmowanych przez nich stanowisk i zakresem obowiązków służbowych, co pozwoli na weryfikację prawidłowości ustalenia kręgu osób pełniących funkcje publiczne.

Ponownie rozpatrując wniosek organ pierwszej instancji zwrócił się do 10 pracowników Urzędu Miasta, zatrudnionych na następujących stanowiskach: goniec, kierowca, konserwator, pomoc administracyjna, robotnik gospodarczy o wyrażenie stanowiska w zakresie zgody na udostępnienie żądanych informacji. Dziewięciu spośród nich odmówiło udzielenia zgody, jedna osoba udzieliła zgody na udostępnienie żądanych informacji. Organ zgromadził w aktach wydruki zakresów obowiązków służbowych ustalonych dla poszczególnych pracowników zatrudnionych na stanowiskach pomocniczych i obsługi.

W dniu 20 kwietnia 2017 r. Prezydent Miasta przekazał wnioskodawcy wykaz nagród pracowników Urzędu Miasta przyznanych w 2015 r. zawierający listę 49 osób z podaniem: imion i nazwisk osób uznanych za osoby pełniące funkcje publiczne, wysokości nagród brutto oraz podstaw ich przyznania. W wykazie ujęto również wysokości nagród przyznanych pracownikom pomocniczym i obsługi wraz z podstawą ich przyznania, nie podano natomiast imion i nazwisk osób, które odmówiły udostępnienia danych osobowych.

Natomiast w odniesieniu do imion i nazwisk pracowników pomocniczych i obsługi Urzędu Miejskiego, którzy w 2015 r. otrzymali nagrody Prezydent Miasta decyzją z dnia 19 kwietnia 2017 r. odmówił ich udostępnienia. Odmowa nastąpiła z uwagi na treść art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, organ uznał, że nie można udostępniać informacji o imionach i nazwiskach pracowników pomocniczych i obsługi Urzędu Miejskiego, bowiem pracownicy ci otrzymali we wskazanym okresie nagrody wyłącznie za czynności techniczno-usługowe i w ramach ich realizacji nie mieli żadnego wpływu na kształtowanie spraw publicznych.

W odwołaniu od tej decyzji A. zarzuciła naruszenie art. 61 ust. 1 w związku z art. 61 ust. 3 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP oraz art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Według odwołującego się również nagrody przyznane dla personelu pomocniczego, jak i dane tych osób, stanowią informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Według Stowarzyszenia organ pierwszej instancji dokonał błędnej wykładni art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej i w sposób nieuprawniony odmówił udostępnienia żądanych danych personalnych pracowników pomocniczych i obsługi, którym w 2015 r. przyznano nagrody finansowe.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 19 maja 2017 r. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Kolegium przedstawiło przebieg dotychczasowego postępowania i ustaliło, że Prezydent miasta w dniu 20 kwietnia 2017 r. przekazał wnioskodawcy wykaz nagród pracowników Urzędu Miasta przyznanych w 2015 r., zawierający listę 49 osób z podaniem: imion i nazwisk osób uznanych za pełniące funkcje publiczne, wysokości nagród brutto oraz podstaw ich przyznania. W wykazie ujęto również wysokości nagród przyznanych pracownikom pomocniczym i obsługi wraz z podstawa ich przyznania, nie podano natomiast imion i nazwisk osób, które odmówiły udostępnienia danych osobowych. Natomiast decyzją z dnia 19 kwietnia 2017 r. organ pierwszej instancji odmówił udostępnienia informacji publicznej w zakresie imion i nazwisk pracowników pomocniczych i obsługi Urzędu Miejskiego, którzy w 2015 r. otrzymali nagrody.

Powołując się na przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej Kolegium wyjaśniło, że nie wszystkie osoby zatrudnione w Urzędzie Miasta są osobami pełniącymi funkcje publiczne i mającymi związek z pełnieniem takiej funkcji, bowiem nie wszyscy pracownicy tego organu zostali wyposażeni w kompetencje do wydawania rozstrzygnięć administracyjnych kształtujących prawa lub obowiązki osób oraz nie wszyscy pracownicy dysponują majątkiem państwowym lub samorządowym. Kolegium podzieliło stanowisko organu pierwszej instancji i uznało, że Prezydent Miasta w sposób prawidłowy przeprowadził postępowanie dowodowe, uzyskał pisemne oświadczenia pracowników pomocniczych i obsługi o wyrażeniu bądź odmowie wyrażenia zgody na udostępnienie żądanych przez stronę informacji publicznych oraz zgodnie z zaleceniami zawartymi w decyzji z dnia 23 lutego 2017 r. dołączył do akt sprawy wydruki zakresów obowiązków służbowych poszczególnych pracowników pomocniczych i obsługi Urzędu Miasta, co pozwala na weryfikację prawidłowości kwalifikacji stanowisk służbowych tych pracowników. Z analizy tych dokumentów wynika, że pracownicy zatrudnieni na następujących stanowiskach: konserwator, pomoc administracyjna, zaopatrzeniowiec, robotnik/pracownik gospodarczy, kierowca, stanowisko ds. obsługi poczty, nie pełnią funkcji publicznych i nie mają związku z pełnieniem funkcji publicznych. Oznacza to według Kolegium, że Prezydent Miasta dokonał prawidłowej oceny stanowisk służbowych pracowników pomocniczych i obsług, a dane dotyczące tych pracowników podlegają ochronie na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

W skardze na powyższą decyzję Stowarzyszenie zarzuciło naruszenie:

- art. 61 Konstytucji R.P. w zakresie w jakim przepis ten stanowi normatywną podstawę prawa do uzyskiwania informacji o działalności władz publicznych, poprzez błędne, bowiem zbyt daleko idące, ograniczenie na kanwie niniejszej sprawy,

- art. 61 ust. 3 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, w zakresie w jakim te przepisy konstytucyjne stanowią podstawę ograniczenia prawa do informacji publicznej, poprzez błędną wykładnię, polegającą na uznaniu dopuszczalności ograniczenia dostępności informacji o nagrodach przyznanych pracownikom samorządowym, niepełniącym funkcji publicznych,

- art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1764) w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę ograniczania dostępności informacji publicznej ze względu na ochronę prywatności osoby fizycznej, poprzez jego błędną wykładnię, prowadzącą do uznania, iż ujawnienie informacji o imionach i nazwiskach pracowników samorządowych, którym przyznano nagrodę za szczególne osiągnięcia w pracy zawodowej, narusza prywatność tych pracowników samorządowych, a w konsekwencji także błędne zastosowanie art. 5 ust. 2 niniejszej ustawy.

Stowarzyszenie wniosło o uchylenie zaskarżanej decyzji Kolegium oraz poprzedzającej jej decyzji Prezydenta w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Z uzasadnienia skargi wynika, że według Stowarzyszenia informacje w zakresie nagród przyznawanych pracownikom Urzędu Miasta powinna być udostępniona niezależnie od pełnionej przez pracowników funkcji i wykonywanych obowiązków. Informacja o przyznanych nagrodach nie ingeruje bowiem w sferę osobistą pracownika samorządowego, a ma związek z okolicznościami wynikającymi ze stosunku służbowego. Osoba, która wstępuje w sferę publiczną, musi liczyć się z tym, że informacje o jej publicznej działalności mogą się stać zainteresowaniem społeczeństwa oraz, że informacje te będą stanowić informację publiczną. Z taką sytuacją mamy do czynienia w przypadku m.in. osób i podmiotów gospodarczych, które zawierają z podmiotami władzy publicznej umowy cywilnoprawne oraz w sytuacji pracowników, którzy podejmują pracę w instytucjach publicznych.

Według skarżącego ujawnienie informacji o nagrodach (imionach i nazwiskach pracowników samorządowych, którym je przyznano, kwotach nagród oraz uzasadnieniu ich przyznania) nie powoduje naruszenia prywatności pracowników samorządowych, bowiem nie wkracza w jego sferę osobistą, intymną. Stowarzyszenie uzyska tylko wiedzę o tym aspekcie ich działania, który tyczy się sfery publicznej, w której i tak na co dzień występują. Stowarzyszenie nie uzyska, w szczególności, żadnych informacji o stanie zamożności, nie dowie się niczego o życiu prywatnym, rodzinnym, towarzyskim, personalnym. Nagrody za szczególne osiągnięcia w pracy zawodowej są okolicznościami stricte zawodowymi, a zatem publicznymi.

W związku z tym, że informacja publiczna, o której udostępnienie zwróciło się Stowarzyszenie, nie narusza prywatności osób fizycznych, nie ma znaczenia - na kanwie niniejszej sprawy - dystynkcja pracowników samorządowych urzędu miasta na pracowników pełniących funkcje publiczne i niepełniących funkcje publiczne. Podkreślono, że przyznawanie nagród pracownikom samorządowym związane jest ze szczególnymi osiągnięciami w pracy zawodowej. Nie jest to zwykły składnik wynagrodzenia, a docenienie pracy, która musi na tle zwykłych obowiązków wiązać się z kwalifikowanym poświęceniem w pracy, które prowadzi do szczególnych osiągnięć. Przyznanie nagrody jest zatem skorelowane ze szczególnymi osiągnięciami w pracy zawodowej. Nie ulega wątpliwości, że wiedza o szczególnych osiągnięciach w pracy zawodowej pracowników samorządowych mieści się w zakresie prawa obywatela do uzyskiwania wiedzy o działalności władz publicznych.

Nie można wykluczyć, że naruszane są zasady przyznawania nagród za szczególne osiągnięcia w pracy zawodowej, o których stanowi art. 36 ust. 6 ustawy o pracownikach samorządowych. Dla społecznej kontroli prawidłowości przyznawania nagród - celem ustalenia, czy są one przyznawane de facto za szczególne osiągnięcia w pracy zawodowej, czy też kryteriami są czynniki pozaprawne, np. towarzyskie, polityczne, koniecznej jest ujawnienie imion i nazwisk wynagrodzonych oraz kwot przyznawanych nagród.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację sformułowaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje.

Przedmiotem skargi jest decyzja administracyjna podjęta przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 16 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1764 ze zm.), zwanej dalej u.d.i.p., utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta o odmowie udostępnienia informacji publicznej w postaci imion i nazwisk pracowników pomocniczych i obsługi Urzędu Miejskiego, którzy otrzymali nagrody w 2015 r., z uwagi na ochronę ich prywatności.

Pozostaje w niniejszej sprawie niesporne, że materię sprawy reguluje u.d.i.p., a więc rozważania trzeba rozpocząć od tego, że ustawa ta służy realizacji konstytucyjnego prawa obywateli do uzyskania informacji o działaniach władzy i sprawach publicznych. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. nr 78, poz. 483 ze zm.) obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Zakres prawa do informacji określa art. 61 ust. 2 Konstytucji, zgodnie z którym prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu. Według ust. 3 ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa.

Jak wynika z art. 61 ust. 1 Konstytucji RP dostęp do informacji publicznej przysługuje "obywatelowi". Jak przyjęto w judykaturze, przy dokonywaniu wykładni użytego w art. 61 ust. 1 Konstytucji RP pojęcia "obywatel" oraz użytego w art. 2 ust. 1 u.d.i.p. pojęcia "każdy" należy mieć na względzie przede wszystkim cel przepisów dotyczących dostępu do informacji publicznej. Celem tym jest zapewnienie sui generis "społecznej kontroli" nad organami władzy publicznej oraz przejrzystości działania tych organów. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalił się już pogląd, że uprawnienie do żądania informacji publicznej przysługuje także obywatelom innych państw, bezpaństwowcom oraz osobom prawnym i jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości prawnej, a więc również stowarzyszeniu. Zatem skarżące Stowarzyszenie było legitymowane do wystąpienia z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, co też w niniejszej sprawie nie było kwestionowane.

Na podstawie art. 4 ust. 1 i 2 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: organy władzy publicznej, organy samorządów gospodarczych i zawodowych, podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne, albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są też reprezentatywne organizacje związkowe i pracodawców. Przepis ust. 4 art. 4 u.d.i.p. ustala zasadę, że obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, będące w posiadaniu takich informacji.

Oznacza to w niniejszej sprawie, że prezydent miasta jako organ jednostki samorządu terytorialnego jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, na warunkach określonych w u.d.i.p., a więc wówczas, gdy żądana informacja jest informacją publiczną i znajduje się w jego posiadaniu.

Skarżące Stowarzyszenie zażądało od organu udostępnienia informacji publicznej w zakresie imion i nazwisk pracowników samorządowych, którzy w roku 2015 otrzymali nagrody w odniesieniu do każdego z nagrodzonych pracowników oraz informacji o tym, jaki osiągnięcia w pracy zawodowej stanowiło podstawę przyznania tych nagród, w odniesieniu do każdego prawnika samorządowego. Pozostaje niesporne i wynika to z akt administracyjnych oraz przedstawionego wyżej przebiegu postępowania, że częściowo żądana informacja została Stowarzyszeniu udostępniona, natomiast skarżona odmowa dotyczy imion i nazwisk pracowników pomocniczych i obsługi Urzędu Miejskiego, którzy w 2015 r. otrzymali nagrody i nie wyrazili zgody na udostępnienie swoich danych osobowych.

W orzecznictwie nie ma wątpliwości, że informacje dotyczące kwot wynagrodzeń i ich składników, jak i kwot nagród wypłacanych z budżetu publicznego za wykonywanie funkcji publicznych, stanowią informację publiczną, niezależnie od tego czy są to stałe składniki wynagrodzenia, czy też składniki fakultatywne bądź uznaniowe. Na tle sprawy dotyczącej informacji o wysokości zarobków osoby zatrudnionej przez podmiot publiczny Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 18 lutego 2015 r., sygn. akt I OSK 695/14 (OSP z 2016 r., nr 12, poz. 119) zajął stanowisko, że żądana informacja jest informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., gdyż informacja o wydatkowaniu przez organ administracji publicznej środków publicznych, z których pochodzą m.in. wynagrodzenia osób zatrudnionych w tych organach lub w jednostkach samorządu terytorialnego jest informacją publiczną. Bez znaczenia dla uznania takich danych za informację publiczną jest okoliczność, czy dotyczą one pracownika zatrudnionego na stanowisku pomocniczym związanym jedynie z obsługą urzędu, czy osoby pełniącej funkcję publiczną oraz wówczas, gdy żądana informacja pozostaje w związku z pełnieniem tej funkcji. To ma bowiem jedynie znaczenie dla zakresu ochrony wynikającej z art. 5 ust. 2 u.i.d.p.

Ponieważ nie budzi wątpliwości sądu, że żądana opisanym wnioskiem informacja miała walor informacji publicznej, wniosek ten powinien być załatwiony w sposób i formie przewidzianej w u.i.d.p., zasadniczo poprzez jej udostępnienie w formie czynności materialno- technicznej bądź poprzez wydanie decyzji o odmowie udostępnienia.

Jak wynika z przywołanych okoliczności sprawy przedmiotowy wniosek podlegał załatwieniu w obu formach, a przedmiotem skargi jest dokonana w drodze decyzji administracyjnej częściowa odmowa udostępnienia żądanej informacji ograniczona do imion i nazwisk pracowników pomocniczych, uzasadniona ochroną prywatności.

Ograniczenia w dostępie do informacji publicznej wynikają z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., nakładającego na wnioskodawcę w sytuacji żądania informacji przetworzonej obowiązek wykazania, że jej uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, oraz z przepisu art. 5 u.d.i.p.

Na podstawie art. 5 ust. 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. Ust. 2 art. 5 u.d.i.p., stanowiący podstawę kwestionowanej decyzji, przewiduje, że prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, oraz w przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa.

Przywołana regulacja ograniczająca prawo do udostępnienia informacji publicznej nakłada na podmioty zobowiązane obowiązki dotyczące sfery chronionej: danych osobowych, prywatności i tajemnicy przedsiębiorstwa. Co do zasady przyjmuje się, że ochrona danych osobowych (art. 5 ust. 1 u.d.i.p.) jest związana z prawem do prywatności lecz znajduje ochronę w ustawie z dnia 29 sierpnia 1998 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 922). Z kolei źródłem prawa do prywatności są przepisy Konstytucji RP – art. 47, 49, 50 i 51, a jego realizacja następuje w przepisach kodeksu cywilnego (przepisy art. 23 i 24 k.c. dotyczące ochrony dóbr osobistych). Jednakże prawo do prywatności na podstawie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. jest też przesłanką ograniczającą prawo do informacji publicznej, z wyjątkiem ściśle w tym przepisie określonym i odnoszącym się do informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach ich powierzenia i wykonania. Jak z treści tego przepisu wynika mowa jest w nim o osobie pełniącej funkcję publiczną, co nie jest równoznaczne z osobą "funkcjonariusza publicznego". Orzecznictwo sądowe, również w ślad za wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 marca 2006 r., sygn. akt K 17/05 (OTK-A z 2006 r., nr 3, poz. 30) przyjęło, że o tym, czy dana osoba pełni funkcję publiczną decyduje to, czy w ramach powierzonych zadań realizuje nałożone na instytucję publiczną zadania publiczne. Chodzi przy tym o takie stanowiska czy funkcje, których sprawowanie jest równoznaczne z podejmowaniem działań wpływających bezpośrednio na sytuację prawną innych osób lub łączy się co najmniej z przygotowaniem decyzji dotyczących innych podmiotów. Spod zakresu władzy publicznej wykluczone są takie stanowiska, które mają charakter usługowy lub techniczny. Jak wyjaśnił też Naczelny Sąd Administracyjny we wskazanym wyroku z dnia 18 lutego 2015 r., sygn. akt I OSK 695/14, z powołaniem się na orzecznictwo, wykonywania funkcji publicznej nie można utożsamiać jedynie z wydawaniem decyzji administracyjnych, istotne jest posiadanie prawa do działania wpływającego na podejmowanie rozstrzygnięć, niekoniecznie tylko w sensie procesowym.

W tym kontekście niewątpliwie osoby wykonujące funkcje pomocnicze w Urzędzie Miasta, co zostało wykazane i prawidłowo ocenione w toku postępowania, a które otrzymały nagrody w roku 2015 (konserwator, pomoc administracyjna, zaopatrzeniowiec, pracownik gospodarczy, kierowca, obsługa poczty), nie mogą być uznane za osoby pełniące funkcje publiczne i z tych względów podlegają one ochronie prywatności na podstawie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Sąd zauważa, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (dotyczącym kwestii wysokości wynagrodzenia osób zatrudnionych w sektorze publicznym) wskazuje się na konieczność rozróżnienia sytuacji osoby pełniącej funkcję publiczną, o której informacje, w tym wysokość wynagrodzenia, mogą być udostępniane bez jej zgody oraz osoby wykonującej funkcje pomocnicze, w przypadku której udostępnienie informacji o wysokości wynagrodzenia byłoby naruszeniem prawa do jej prywatności (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 września 2013 r., sygn. akt I OSK 822/13, dostępny w CBOSA na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Również zatem, zdaniem sądu, taka ochrona prywatności w przypadku osoby niepełniącej funkcję publiczną obejmuje świadczenie wprawdzie niebędące wynagrodzeniem lecz wypłacane także ze środków publicznych nagrodą.

Prawo do ochrony prywatności przewidziane w art. 5 ust. 2 u.d.i.p. w odniesieniu do osób fizycznych niewykonujących funkcji publicznych przewiduje też możliwość rezygnacji przez dana osobę z tego prawa. Z prawidłowych ustaleń Kolegium i akt sprawy wynika, że były takie osoby, wykonujące funkcje pomocnicze, które nie wyraziły zgody na podanie swoich danych osobowych. Sporządzony przez organ pierwszej instancji i przesłany wnioskodawcy "Wykaz nagród pracowników Urzędu Miejskiego przyznanych w 2015 roku" nie zawiera imion i nazwisk tych osób, zatem koniecznym było wydanie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej w przedstawionym zakresie, stosownie do treści art. 16 ust. 1 u.d.i.p.

Takie też stanowisko w odniesieniu do żądania podania przez skarżące Stowarzyszenie danych osobowych osób zatrudnionych w organach władzy i jednostkach samorządu terytorialnego, niepełniących funkcji publicznych, które otrzymały nagrody, prezentowane jest w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (zob. m.in. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: z dnia 13 września 2017 r., sygn. akt VIII SA/Wa 41/17; z dnia 8 września 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 1415/16, dostępne w CBOSA).

W ocenie sądu zaskarżona decyzja ani decyzja ją poprzedzająca nie naruszają przepisów art. 5 ust. 2 u.d.i.p. ani też wymienionych w skardze przepisów Konstytucji RP. Przepis art. 61 Konstytucji RP kreujący prawo dostępu do informacji publicznej nie wyłącza również konstytucyjnego prawa do ochrony prywatności, na gruncie u.i.d.p. określonego w sposób przyjęty w art. 5 tej ustawy. Argumenty skargi zmierzają w istocie do całkowitego wyłączenia możliwości ograniczenia prawa do informacji publicznej przewidzianego w tym przepisie, co według sądu nie zasługuje na aprobatę.

Z przedstawionych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) skargę jako niezasadną oddalił.