Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Elżbieta Czarny-Drożdżejko po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 kwietnia 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 2293/21 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] czerwca 2021 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie odmowy dopuszczenia do egzaminu adwokackiego postanawia: oddalić zażalenie.

R. P. (dalej: "skarżący"), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 czerwca 2021 r. w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie odmowy dopuszczenia do egzaminu adwokackiego. W skardze zawarł wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych w całości.

Postanowieniem z 28 lutego 2022 r., Referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy. W wyniku rozpoznania sprzeciwu, postanowieniem z 12 kwietnia 2022 r., Sąd utrzymał w mocy postanowienie z 28 lutego 2022 r.

Zarządzeniem z 9 września 2022 r., wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie, które zostało oddalone przez NSA postanowieniem z 27 marca 2024 r.

Pismem z 21 maja 2024 r., skarżący wniósł o zmianę wszystkich dotychczasowych orzeczeń wydanych w sprawie.

Postanowieniem z 18 czerwca 2024 r., NSA odmówił zmiany postanowienia z 27 marca 2024 r.

Pismem z 17 lutego 2025 r., skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi pod rygorem odrzucenia skargi.

Pismem z 10 marca 2025 r., skarżący złożył ponownie wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Zgodnie z informacją z Rejestru Opłat Sądowych z dnia 9 kwietnia 2025 r., skarżący do dnia 2 kwietnia 2025 r., nie uiścił wpisu sądowego od skargi.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny, sygn. akt VI SA/Wa 2293/21 odrzucił skargę w oparciu o art. art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2026 r., poz. 143; dalej: "p.p.s.a.").

Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest niezasadne.

Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W sytuacji, gdy opłata taka nie została dokonana, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do jej uiszczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu (art. 220 § 3 p.p.s.a).

W sprawie jest bezsporne, że skarżący wnosząc skargę nie uiścił wymaganego prawem wpisu od skargi oraz, że referendarz sądowy prawomocnym postanowieniem z 28 lutego 2022 r., odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Skarżący został wezwany o uiszczenie wpisu sądowego od skargi, ale w wyznaczonym terminie nie wniósł wymaganego wpisu, co uniemożliwiało podjęcie przez Sąd czynności w sprawie (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Słusznie również zauważył WSA w zaskarżonym postanowieniu, że ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, po wydaniu prawomocnego postanowienia w przedmiocie prawa pomocy, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia i pozostaje bez wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Tym samym kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania do uiszczenia wpisu we wskazanym przez sąd terminie. Nieuiszczenie wpisu przez skarżącego w terminie wskazanym w wezwaniu sądu dokonanym po prawomocnym zakończeniu postępowania przedmiocie przyznania prawa pomocy, powoduje w konsekwencji, że skarga, jako nieopłacona podlega odrzuceniu.

W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo odrzucił skargę, a oceny tej nie podważa wniesione zażalenie, które nie odnosi się do okoliczności istotnych z punktu widzenia oceny prawidłowości zaskarżonego postanowienia, ani nie zawiera argumentacji, która mogłaby stanowić podstawę do jego zmiany.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.