Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędziowie sędzia WSA Bogusław Cieśla, sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.), Protokolant st. ref. Hubert Dobrowolski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lutego 2018 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości oddala skargę

VII SA/Wa 734/17 UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2017 r. Nr [...] znak: [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] oraz odwołania Spółdzielni [...] "[...]" od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...], nr [...] z dnia [...] października 2016 r. znak: [...] nakazującej Spółdzielni [...] "[...]" usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego ściany zewnętrznej w pomieszczeniu lokalu użytkowego - "[...]" w budynku przy ul. [...] w [...] mających wpływ na przenikanie hałasu powodowanego działalnością muzyczną prowadzoną w lokalu użytkowym "[...]" poprzez wykonanie dodatkowej izolacji akustycznej wraz z warstwami wykończeniowymi ściany zewnętrznej budynku przy ul. [...] od strony lokalu użytkowego "[...]" z zastosowaniem materiałów dźwiękochłonnych zapewniających dostateczną izolacyjność akustyczną ściany i eliminację ponadnormowego przenikania dźwięków do przylegającego budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] w [...], w terminie 3 miesięcy od dnia, kiedy decyzja stanie się ostateczna – utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W sprawie ustalono następujący stan faktyczny.

Decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. PINB nakazał Spółdzielni [...] "[...]" przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania lokalu użytkowego przebudowanego dla potrzeb działalności muzycznej - nocnego klubu muzycznego "[...]" w budynku przy [...] w [...] bez wymaganego zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania właściwemu organowi.

Następnie na skutek licznych wystąpień Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. [...], podnoszących kwestię nadmiernego hałasu przenikającego do budynku przy ul. [...] w [...], powodowanego działalnością muzyczną prowadzoną przez najemcę lokalu - spółkę pod firmą [...], w lokalu użytkowym pn. "[...]" w budynku przy ul. [...] w [...], PINB podjął czynności mające na celu ustalenie stanu faktycznego.

Wskutek powyższego organ powiatowy przeprowadził w dniach 9 czerwca 2015 r., 3 września 2015 r. oraz 6 listopada 2015 r. czynności kontrolne, podczas których potwierdzono prowadzenie działalności rozrywkowej z odtwarzaniem muzyki nie powodującej nadmiernego hałasu.

W celu zbadania poziomu imitowanego dźwięku, jak również oddziaływania odtwarzania muzyki na mieszkańców budynku przy ul. [...] organ I instancji postanowieniem Nr [...] z dnia [...] listopada 2015 r. nałożył na Wspólnotę Mieszkaniową obowiązek sporządzenia ekspertyzy akustycznej w zakresie immisji hałasu z lokalu użytkowego "[...]" usytuowanego w budynku przy [...] w [...] powodowanego działalnością muzyczną w lokalu wraz z ustaleniem przyczyn przenikania hałasu do budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] w [...] z uwzględnieniem mieszkania nr [...] w tym budynku w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania postanowienia.

Zobowiązana Wspólnota przy piśmie z dnia 2 marca 2016 r. przedłożyła raport z badania poziomu dźwięku w pomieszczeniach przeznaczonych do przebywania ludzi w mieszkaniu nr [...] przy ul. [...] od hałasu lokalu "[...]" przy [...] w [...] sporządzonego w lutym 2016 r. przez mgr M. K.

Wobec konieczności uzupełnienia przedłożonej dokumentacji PINB postanowieniem Nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. zobowiązał Wspólnotę Mieszkaniową Nieruchomości przy ul. [...] do uzupełnienia w/w raportu poprzez zbadanie i opisanie poziomu dźwięku (zwłaszcza w porze nocnej) we wszystkich lokalach mieszkalnych w budynku przy ul. [...] w [...], w których jest on odczuwalny, a także sprecyzowanie przyczyn przenikania dźwięku poprzez konstrukcję budynku oraz wskazanie sposobu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania postanowienia.

Przy piśmie z dnia 30 sierpnia 2016 r. Wspólnota Mieszkaniowa przy ul. [...] przedłożyła Ekspertyzę określającą przyczyny przenikania dźwięku do lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul [...] w [...] poprzez konstrukcję budynku oraz wskazanie sposobu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, sporządzoną w sierpniu 2016 r. przez inż. J. S. i mgr inż. J. M., określającą przyczyny przenikania dźwięku do lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. [...] w [...] poprzez konstrukcję budynku oraz wskazanie sposobu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości.

Po przeanalizowaniu przedłożonej dokumentacji decyzją nr [...] z dnia [...] października 2016 r., znak: [...] organ I instancji nakazał Spółdzielni [...] "[...]" usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego ściany zewnętrznej w pomieszczeniu lokalu użytkowego - "[...]" w budynku przy ul. [...] w [...] mających wpływ na przenikanie hałasu powodowanego działalnością muzyczną prowadzoną w lokalu użytkowym "[...]" poprzez wykonanie dodatkowej izolacji akustycznej wraz z warstwami wykończeniowymi ściany zewnętrznej budynku przy ul. [...] od strony lokalu użytkowego "[...]" z zastosowaniem materiałów dźwiękochłonnych zapewniających dostateczną izolacyjność akustyczną ściany i eliminację ponadnormowego przenikania dźwięków do przylegającego budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] w [...] w terminie 3 miesięcy od dnia, kiedy decyzja stanie się ostateczna.

Organ I instancji wskazał, że zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany lub jego część może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska, albo jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska, albo jest w nieodpowiednim stanie technicznym, wówczas właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania obowiązku. Adresatem nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, o których mowa w art. 66 ust. 1 ustawy Prawo budowlane może być wyłącznie właściciel lub zarządca obiektu, bowiem tylko na tych podmiotach ciąży obowiązek utrzymania obiektu w należytym stanie technicznym.

Odwołania od w/w decyzji wnieśli w ustawowym terminie Wspólnota Mieszkaniowa [...] w [...] oraz Spółdzielnia [...] "[...]".

Po rozpatrzeniu całości akt sprawy WINB stwierdził, że w jego ocenie zaskarżona decyzja PINB powinna zostać utrzymana w mocy. Organ II instancji podniósł, iż analiza materiału dowodowego zebranego w przedmiotowej sprawie wykazała, że PINB prawidłowo ustalił stan faktyczny w sprawie, jak i prawidłowo przeprowadził postępowanie administracyjne, nie naruszając przy tym przepisów prawa.

WINB zaakcentował w swoim rozstrzygnięciu, że zgodnie z orzecznictwem konstrukcja normy prawnej zawartej w art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego wskazuje, iż decyzje podejmowane na jego podstawie mają charakter związany. Oznacza to, że jeżeli wystąpi choćby jedna z określonych w nim przesłanek, to organ nadzoru budowlanego jest nie tylko uprawniony, lecz zobligowany do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości.

W związku z powyższym organ powiatowy stwierdzając nieodpowiedni stan techniczny ściany zewnętrznej w pomieszczeniu lokalu użytkowego - "[...]" w budynku przy ul. [...] w [...] był zobowiązany do nakazania usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, w drodze decyzji określając jednocześnie termin wykonania tego obowiązku.

Organ podniósł także, że użyte w ust. 1 pkt 3 sformułowanie "nieodpowiedni" odniesione do stanu technicznego obiektu budowlanego jest nieostre i nie zostało zdefiniowane w ustawie. Jednakże można stwierdzić, że obiekt budowlany znajduje się w nieodpowiednim stanie technicznym wówczas, kiedy zachodzi niezgodność tego stanu z przepisami techniczno-budowlanymi. Przepisy techniczno-budowlane, jak to wynika z art. 7 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1, to m.in. warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane i ich usytuowanie, określone w drodze rozporządzenia przez właściwego do tych spraw ministra.

Z kolei za należyty stan techniczny obiektu budowlanego, powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych, należy uznać stan jego sprawności technicznej jako całości, a także elementów instalacji i urządzeń odpowiadający wymaganiom prawa, w tym przepisom techniczno-budowlanym.

W ocenie organu II instancji PINB prawidłowo zinterpretował przedłożone opracowania. Raport z badania poziomu dźwięku w pomieszczeniach przeznaczonych do przebywania ludzi sporządzony w lutym 2016 r. przez mgr M. K. wykazał, iż hałas muzyczny w porze nocnej został przekroczony o 6,8 dB, zaś konstrukcja budynku o słabej izolacyjności akustycznej nie jest odpowiednia do sytuowania lokali mieszkalnych w bezpośrednim sąsiedztwie z klubami muzycznymi. Ponadto z Ekspertyzy sporządzonej w sierpniu 2016 r. przez inż. J. S. i mgr inż. J. M. wynika, że w celu usunięcia przyczyn przenikania dźwięku do lokalu mieszkalnego nr [...] należy zwiększyć izolacyjność akustyczną przegrody między budynkami zlokalizowanymi przy ul. [...] poprzez dołożenie dodatkowej warstwy izolacyjnej od strony lokalu "[...]".

Odnosząc się do argumentów zawartych w odwołaniu Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...], WINB wskazał, że w obrocie prawnym funkcjonuje ostateczna decyzja PINB nr [...] z dnia [...] czerwca 2010 r., znak: [...], nakazująca Spółdzielni [...] "[...]" przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania lokalu użytkowego przebudowanego dla potrzeb działalności muzycznej - nocnego klubu muzycznego [...] w budynku przy [...] w [...] bez wymaganego zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania właściwemu organowi. Organ powiatowy wyegzekwował w/w decyzję poprzez przymus zaprzestania działalności w sąsiednim lokalu (po dawnej księgarni w budynku przy [...] w [...]) użytkowanego samowolnie na potrzeby działalności klubu "[...]" i zamurowanie przejścia łączącego z lokalem od strony [...]. Obecny użytkownik lokalu - [...] dokonała w dniu 11 września 2015 r. zgłoszenia zamiaru sposobu użytkowania pomieszczenia dawnej księgarni (na parterze) na lokal gastronomiczny do organu administracji architektoniczno-budowlanej. Wydział Architektury i Budownictwa [...] przyjął zgłoszenie tzw. milczącą zgodą, co jest jednoznaczne z możliwością prowadzenia działalności gastronomicznej w przedmiotowym lokalu. Zatem zarzut strony skarżącej w tym zakresie pozostaje w ocenie WINB bezzasadny.

Z kolei odpowiadając na zarzuty odwołania Spółdzielni [...] "[...]" WINB zauważył, iż w przedłożonych opracowaniach specjalistycznych brak jest informacji o konieczności oczyszczenia dylatacji przed wykonaniem dodatkowej warstwy izolacyjnej. Dokumentacje techniczne stanowiące podstawę do wydania decyzji nakazowej zostały sporządzone przez specjalistów z danej dziedziny. W związku z czym organ nie znalazł uzasadnionych podstaw do negowania wniosków i zaleceń w nich zawartych.

Ponadto WINB podniósł, że strona skarżąca nie przedłożyła kontrdowodu. Organ wyjaśnił, ze w przypadku wyprowadzenia określonych ustaleń dotyczących stanu faktycznego z posiadanych, nienasuwających zastrzeżeń dokumentów, to skuteczne ich zakwestionowanie wymaga przeprowadzenia stosownego kontrdowodu z inicjatywy strony toczącego się postępowania. Obowiązek organu do zebrania całego materiału dowodowego i jego rozpatrzenia nie oznacza bowiem przerzucenia na organ całego ciężaru dowodzenia w sprawie. Zadaniem organu nie jest również - w przypadku posiadania w aktach sprawy wiarygodnych dowodów - dalsze poszukiwanie materiału dowodowego, który będzie zaprzeczał wcześniejszym ustaleniom organu tylko dlatego, że zebrany do tej pory materiał dowodowy jest niekorzystny dla jednej ze stron postępowania, która się z nim nie zgadza.

W ocenie WINB rozstrzygnięcie organu powiatowego uwzględnia zarówno wyniki przeprowadzonej kontroli stanu obiektu, jak i możliwości jego doprowadzenia do właściwego stanu technicznego poprzez usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w sposób i zakresie określonym w dokumentacji technicznej zgromadzonej w przedmiotowej sprawie oraz na podstawie przepisów techniczno-budowlanych dotyczących warunków użytkowania obiektów budowlanych.

Pismem z dnia 27 lutego 2017 r. Wspólnota Mieszkaniowa [...] wniosła do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję WINB.

Zaskarżonej Decyzji Wspólnota Mieszkaniowa zarzuciła naruszenie przepisów postępowania "powodujące nieważność decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 3) kpa, ponieważ decyzja utrzymana w mocy decyzją, dotyczy sprawy poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną nr [...] z dnia [...] czerwca 2010 roku".

Ponadto z ostrożności procesowej strona skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa procesowego tj. w szczególności art. 7, 77 § 1 oraz art. 107 kpa, przede wszystkim poprzez:

- błędne ustalenie wyłącznie na podstawie uprzednio komunikowanych stronom czynności kontrolnych, że działalność rozrywkowa z odtwarzaniem muzyki nie powoduje nadmiernego hałasu, podczas gdy liczne dowody zgromadzone w aktach sprawy dowodzą, że działalność lokalu jest bardzo uciążliwa dla okolicznych mieszkańców;

- błędne uznanie w decyzji, że zastosowanie jednego sposobu zapobiegania przenikania hałasu tj. przez wygłuszenie ściany odpowiednim materiałem jest wystarczające, podczas gdy z opinii biegłych [...] ( J. S., J. M.) wynika konieczności przebudowy dyskoteki by właściwie i skutecznie zapobiec przenikaniu hałasu do sąsiadujących lokali;

- błędne uznanie w decyzji, że zastosowanie jednego sposobu zapobiegania przenikania hałasu tj. przez wygłuszenie ściany odpowiednim materiałem jest wystarczające, podczas gdy z opinii drugiego biegłego akustyka punkt 6 strona 8 M. K. wynika jednoznacznie, że cyt.: "konstrukcja budynku nie jest odpowiednia dla usytuowania lokalu z muzyką w budynku mieszkalnym",

- błędne uznanie przez WINB, że obiekt budowlany [...] został wybudowany niezgodnie z przepisami, o czym inwestor nie powiadomił PINB i z tymi wadami obiekt zaczął być użytkowany, albowiem organ nie miał podstaw faktycznych ani prawnych do takiego stwierdzenia, nie przeanalizował przedwojennych wymagań budowlanych, ani kompetencji właściwych organów; ustalenie to pozostaje w ocenie skarżącej irrelewantne dla sprawy,

- ustalenie nieprawidłowego i mylącego opisu rozkładu pomieszczeń w lokalu dyskoteki [...] i adresowanie lokalu pod rzekomo nowym adresem [...], co ma na celu uzyskania legalizacji tego miejsca, podczas gdy jest to stale to samo miejsce od 2004 roku wcześniej adresowane jako [...] w [...] (adres tego samego lokalu od drugiej strony budynku);

- błędne i absurdalne ustalenie, że cyt.: "konstrukcja budynku o słabej izolacyjności akustycznej nie jest odpowiednia do sytuowania lokali mieszkalnych w bezpośrednim sąsiedztwie z klubami muzycznymi", podczas gdy budynek powstały i istniejący od wybudowania jako mieszkalny, nie jest przystosowany do sytuowania w nim klubów muzycznych ze względu na słabą izolacyjność;

- zaniechanie przez WINB rozpatrzenia argumentacji odwołania Wspólnoty Mieszkaniowej [...] jako bezzasadnej w kwestii niewykonania egzekucji decyzji [...] do dziś i zakrycia tej egzekucji postępowaniem związanym z decyzją [...] oraz wcześniejszymi postanowieniami [...] jak i sprawą tak zwanego zgłoszenia przyjętego w 2015 roku milczącą zgodą przez organ architektury, podczas gdy jest to kwestia kluczowa dla prawidłowego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy,

- zobowiązanie Wspólnoty Mieszkaniowej [...] do pokrycia wysokich kosztów opracowania biegłych, co było w ocenie strony skarżącej zupełnie nie potrzebne wobec zaniechania egzekucji decyzji [...], skarżąca wskazała, że "być może w 2010 roku ekspertyza akustyczna byłaby przydatna, ale nie teraz gdy decyzja ta jest już ostateczna, a jednak nadal niewykonana";

- całkowicie niestaranne, niedbałe i pobieżne przeprowadzenie postępowania, co symbolizuje choćby błędne jej datowanie - data decyzji napisano [...]stycznia 2016 rok, a winno być [...] stycznia 2017 roku;

Skarżąca zarzuciła decyzji także naruszenie zasady tzw. dwuinstancyjności poprzez zaniechanie przez organ II instancji dokonania samodzielnego ustalenia stanu faktycznego i ograniczenie się do stwierdzenia, że organ pierwszej instancji prawidłowo ustalił w oparciu o materiał dowodowy przekazany do sprawy stan faktyczny sprawy, jak i prawidłowo przeprowadził postępowanie administracyjne, nie naruszając przy tym przepisów prawa.

W związku z powyższym Wspólnota Mieszkaniowa wniosła o uznanie zaskarżonej decyzji za nieważną w całości i nakazanie wyegzekwowania nadal niewykonanej decyzji nr [...] z dnia [...] czerwca 2010 r., ewentualnie o jej uchylenie w całości. Na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 p.p.s.a. wniosła również o zasądzenie kosztów postępowania sądowoadministracyjnego, według norm przepisanych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dna 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że wykonywana kontrola polega na weryfikacji decyzji lub postanowienia organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego.

Biorąc pod uwagę powyższe kryteria Sąd uznał, iż skarga powinna zostać oddalona, gdyż zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem.

Poddaną kontroli Sądu decyzją z dnia [...] stycznia 2017 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] października 2016r., którą nakazano Spółdzielni [...] "[...]" w [...] jako właścicielowi obiektu budowlanego - usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego ściany zewnętrznej w pomieszczeniu lokalu użytkowego - "[...]" w budynku przy ul. [...] w [...] mających wpływ na przenikanie hałasu powodowanego działalnością muzyczną prowadzoną w lokalu użytkowym "[...]" , poprzez wykonanie dodatkowej izolacji akustycznej wraz z warstwami wykończeniowymi ściany zewnętrznej budynku przy ul. [...] od strony lokalu użytkowego "[...]" z zastosowaniem materiałów dźwiękochłonnych zapewniających dostateczną izolacyjność akustyczną ściany i eliminację ponadnormowego przenikania dźwięków do przylegającego budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] w [...], w terminie 3 miesięcy od dnia, kiedy decyzja stanie się ostateczna.

Ze stanowiska pełnomocnika Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...], zajętego na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku w sprawie niniejszej wprost wynika, że Skarżąca zarzuca organom administracji niewykonanie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] czerwca 2010r. nakazującej Spółdzielni [...] "[...]" w [...] przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania lokalu użytkowego przebudowanego dla potrzeb działalności muzycznej – nocnego klubu muzycznego "[...]" w budynku przy ul. [...], które zostały wykonane bez wymaganego zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania właściwemu organowi oraz wadliwe wykonanie decyzji obecnie zaskarżonej.

Wspólnota stoi na stanowisku, że gdyby decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] czerwca 2010r. była wykonana w sposób prawidłowy , nie zaistniałaby konieczność wydania decyzji zaskarżonej. Pełnomocnik Wspólnoty podkreślił, że " co do zasady nie kwestionuje zaskarżonej decyzji" , a jedynie podnosi , że jej wydanie nie było konieczne.

W odniesieniu do powyższego Sąd , w pierwszej kolejności wyjaśnia, że wbrew twierdzeniom Skarżącej , ze stanowiska organu wynika , że omawiana decyzja PINB z dnia [...] czerwca 2010r. została wyegzekwowana poprzez doprowadzenie do zaprzestania prowadzenia samowolnej działalności muzycznej przez klub "[...]" w lokalu po dawnej księgarni w budynku przy ul. [...] oraz zamurowanie przejścia łączącego z lokalem od strony ul. [...]. Jeśli zaś prawidłowość wykonania tej decyzji jest kwestionowana , powinna być weryfikowana w trybie zasad postępowania egzekucyjnego w administracji. W analizowanym postępowaniu Sąd nie posiada instrumentów pozwalających na uwzględnienie wniosków Wspólnoty w tym względzie. Podobnie Sąd ocenia zastrzeżenia Wspólnoty skierowane do wadliwości wykonania zaskarżonej decyzji.

Niezależnie od akceptacji przez Skarżącą decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2017r. " co do zasady" Sąd zauważa, że podstawowym problemem wymagającym rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie była ocena dopuszczalności i zasadności nałożenia przez organy nadzoru budowlanego na właściciela budynku wyżej opisanego obowiązku.

Przepis art. 66 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.) obliguje właściwy organ nadzoru budowlanego do wszczęcia postępowania administracyjnego w przypadku zaistnienia jednej z wymienionych w tym przepisie przesłanek a mianowicie wówczas, gdy między innymi obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym ( art.66 ust.1 p.3).

Przepis ten stanowiąc materialnoprawną podstawę wydania decyzji organu nadzoru budowlanego nie określa jednak precyzyjnie treści takiej decyzji.

Należy zatem przyjąć, że rodzaj nałożonych obowiązków każdorazowo zależy od skali i formy stwierdzonych nieprawidłowości, przy czym granicę wyznacza wykładania celowościowa art. 66, który ma za zadanie zapewnić odpowiedni stan techniczny i estetyczny obiektu budowlanego.

Celem przepisu art. 66 prawa budowlanego jest utrzymanie obiektów budowlanych w należytym stanie technicznym, dlatego decyzja wydana w celu korygowania stwierdzonych nieprawidłowości powinna dokładnie określać czynności, które właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest zobowiązany wykonać.

Nieodpowiedni stan techniczny obiektu budowlanego o którym jest mowa w tymże przepisie może być wynikiem zarówno zużycia technicznego obiektu lub zdarzeń odnoszących się do jego użytkowania.

Z analizy materiału dowodowego zebranego w przedmiotowej sprawie wynika, że doniesienia i monity pochodzące od Wspólnoty , co do przekraczania norm dopuszczalnego hałasu polegają na prawdzie .

W kontrolowanym postępowaniu nieodpowiedni stan techniczny obiektu w części opisanej w decyzji , potwierdzony został ekspertyzą przywołaną przez organy administracji , której treść i ocena merytoryczna nie budzą wątpliwości . Została ona sporządzona przez kompetentnych specjalistów , których uprawnienia nie były kwestionowane. Zakres koniecznych robót budowlanych został w niej szczegółowo omówiony i uzasadniony.

Biorąc pod uwagę, że przepis art. 66 prawa budowlanego został zamieszczony w rozdziale zatytułowanym "Utrzymanie obiektów budowlanych", podnieść należy, że przepisy te co do zasady powinny mieć zastosowanie przede wszystkim w przypadkach, kiedy obiekt budowlany jest nieprawidłowo eksploatowany a także gdy nie jest remontowany, konserwowany tak przez zaniechanie, niedbalstwo lub brak kontroli oraz przez bierność właściciela lub zarządcy, doprowadzony do stanu opisanego w hipotezie art. 66 ust. 1 prawa budowlanego , co zdaniem Sądu ma miejsce w niniejszej sprawie. Organy nadzoru budowlanego w sposób właściwy ustaliły stan faktyczny sprawy.

Zgodzić się należy z twierdzeniem organu, że w sytuacji poczynienia ustaleń faktycznych opisanych w sprawie niniejszej uzasadnione było zastosowanie wskazanego przepisu jako , że stwierdzenie, iż obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym wyczerpuje jego dyspozycję.

Należy zauważyć, że przepis art. 66 prawa budowlanego nie tworzy dla właściciela czy zarządcy obiektu nowego obowiązku, lecz jedynie precyzuje ustawowy obowiązek wynikający z art. 61 przywołanej ustawy.

Wydanie zaskarżonej decyzji należy zatem uznać za uzasadnione i znajdujące oparcie w obowiązujących przepisach Prawa budowlanego.

Odnosząc się do podniesionych w skardze dotyczących naruszenia przepisów kodeksu postępowania administracyjnego stwierdzić należy, że stan faktyczny sprawy został przez organy administracji publicznej w sposób dostateczny wyjaśniony i ustalony. Na tyle dostateczny by organ mógł jednoznacznie stwierdzić konieczność usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości

W odniesieniu do zarzutów skargi Sąd zauważa, że organ w żadnym miejscu swojego uzasadnienia nie wyraził poglądu, iż działalność rozrywkowa z odtwarzaniem muzyki nie powoduje nadmiernego hałasu ani także , że wygłuszenie ściany odpowiednim materiałem należy kategorycznie uznać za wystarczające. Analiza opinii biegłych [...] – J. S. i J. M. zastrzega możliwość konieczności podjęcia innych , dodatkowych czynności , w przypadku dalszego przenikania hałasu do sąsiadujących lokali po wygłuszenie ściany materiałem przez nich wskazanym.

Sąd potwierdza, że z opinii biegłego akustyka M. K. wynika jednoznacznie, konstrukcja budynku nie jest odpowiednia dla usytuowania lokalu z muzyką w budynku mieszkalnym jednakże wskazuje , że wskazana opinia nie została uzupełniona przez stronę zgodnie z wytycznymi organu i ostatecznie nie stanowiła podstawy dokonanego w sprawie rozstrzygnięcia.

Brak jest także podstaw do uznania, że WINB uznał , że obiekt budowlany [...] został wybudowany niezgodnie z przepisami, gdyż podany wniosek nie został przez ten organ wyartykułowany.

Wbrew stanowisku skargi , w badanej sprawie Sąd nie dopatrzył się celowo nieprawidłowego i mylącego opisu rozkładu pomieszczeń w lokalu dyskoteki [...] i adresowania lokalu pod rzekomo nowym adresem [...]. Organy administracji wskazany adres podały bowiem jako [...] w [...] precyzując adres tego samego lokalu z obu stron budynku.

Reasumując Sąd stwierdza, że zgodnie z art. 5 Prawa budowlanego obiekty należy projektować, budować i użytkować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając spełnienie wymagań podstawowych. Obiekt budowlany należy użytkować w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej, w szczególności w zakresie związanym z wymaganiami, o których mowa nie tylko w art. 66 lecz również w art. 5 prawa budowlanego.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi.