W piśmie z dnia 10 marca 2017 r., sprecyzowanym następnie w piśmie z dnia 25 lipca 2017 r. K. W. wniósł skargę za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W niniejszej sprawie od decyzji Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] przysługiwał skarżącemu, zgodnie z zawartym w niej pouczeniem, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, który należało złożyć w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji. Skarżący z tego trybu skorzystał i z takim wnioskiem wystąpił do Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, który decyzją z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] utrzymał w mocy powyższą decyzję z dnia [...] stycznia 2017 r. To dopiero od tej decyzji z dnia [...] marca 2017 r. przysługiwała skarżącemu skarga do sądu administracyjnego. Tymczasem skarżący przedmiotem skargi uczynił decyzję Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...] stycznia 2017 r. wydaną w postępowaniu administracyjnym w pierwszej instancyjnym, zamiast zaskarżyć decyzję z dnia [...] marca 2017 r., co czyni skargę niedopuszczalną i stanowi podstawę do jej odrzucenia.
Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w punkcie 1. sentencji postanowienia.
Z uwagi na odrzucenie skargi, orzeczenie zamieszczone w punkcie 2. postanowienia uzasadnione jest treścią art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
