drukuj    zapisz    Powrót do listy

6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz, Budowlane prawo, Inspektor Nadzoru Budowlanego, Oddalono skargę kasacyjną, II OSK 382/17 - Wyrok NSA z 2019-01-09, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

II OSK 382/17 - Wyrok NSA

Data orzeczenia
2019-01-09 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2017-02-23
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Agnieszka Wilczewska - Rzepecka
Zdzisław Kostka
Zofia Flasińska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
VII SA/Wa 2221/15 - Wyrok WSA w Warszawie z 2016-10-13
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2013 poz 1409 art. 3 pkt 20, art. 28 ust. 2
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
Dz.U. 2013 poz 1393 art. 87 ust. 1, 2, 5.6,
Ustawa z dnia 3 lipca 2002 r. Prawo lotnicze - tekst jednolity.
Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zofia Flasińska /spr./ Sędziowie sędzia NSA Zdzisław Kostka sędzia del. WSA Agnieszka Wilczewska- Rzepecka Protokolant starszy asystent sędziego Elżbieta Granatowska po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2019 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej A. Z. P. im. [...] w P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 października 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 2221/15 w sprawie ze skargi A. Z. P. im. [...] w P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania oddala skargę kasacyjną

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 13 października 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 2221/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. Z. P. im. [...] w P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2015 r. w przedmiocie umorzenia postępowania.

Wyrok ten został wydany w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.

Decyzją z dnia [...] maja 2015 r. Wojewoda [...] umorzył postępowanie z wniosku A. P. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty P. z dnia [...] listopada 2013 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej [...] Sp. z o.o. pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowej wraz z infrastrukturą techniczną na działkach nr ew. [...] obr. K., gm. W. oraz zjazdem na drogę powiatową – działka nr ew. [...] obr. K., gm. W. oraz odmówił stwierdzenia, na wniosek A. Z.P., nieważności tej decyzji.

Po rozpatrzeniu odwołań A. P. i A. Z. P. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego - decyzją z dnia [...] lipca 2015 r. - uchylił w całości decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2015 r. i umorzył postępowanie przed organem I instancji. W uzasadnieniu orzeczenia organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z brzmieniem art. 157 § 2 k.p.a., postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu, a w tym przypadku żaden z podmiotów wnoszących o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] listopada 2013 r. nie wykazał się interesem prawnym do jej kwestionowania. W postępowaniu o pozwoleniu na budowę interes prawny ustala się w oparciu o przepis art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U z 2013 r., poz. 1409 ze zm.), który ogranicza pojęcie strony w sprawach dotyczących pozwolenia na budowę do następujących osób: inwestora oraz właścicieli, użytkowników wieczystych lub zarządców nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Przez obszar oddziaływania obiektu budowlanego należy natomiast rozumieć, zgodnie z unormowaniem art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego, teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu.

Organ stwierdził, że A. Z. P. oraz A. P. nie brały udziału w postępowaniu zakończonym decyzją Starosty P. z dnia [...] listopada 2013 r. A. Z. P. wywodzi swój interes prawny z tytułu posiadania prawa użytkowania wieczystego działki nr ew. [...] (obecnie nr ew. [...]) położonej w P. przy ul. P.. Z kolei A. P. wywodzi swój interes prawny z faktu bycia zarządcą lotniska usytuowanego na ww. działce nr [...], ustanowionego na podstawie przepisów ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. Prawo lotnicze (t.j. Dz. U. z 2013, poz. 1393), co wynika z Instrukcji Operacyjnej Lotniska P., zatwierdzonej decyzją Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] listopada 2010 r. Jak wynika z dokumentacji projektowej, przedmiotowe przedsięwzięcie obejmuje realizację jednej elektrowni wiatrowej o mocy 1,65 MW (docelowo do 2 MW) o wysokości wieży 60 m, usytuowanej na żelbetowych fundamentach wraz z drogą dojazdową, placem manewrowym oraz zjazdem na drogę powiatową na działkach o nr ew. [...], ob. K., gm. W.. Planowana elektrownia wiatrowa o maksymalnej wysokości 95 m jest oddalona od granicy działki skarżących o ok. 3,28 km. Zdaniem organu, obszar oddziaływania projektowanej inwestycji w rozumieniu art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego w żadnym wypadku nie obejmuje swym zakresem działki o nr ew. [...]. Położenie wskazanej działki względem projektowanego obiektu wyklucza uznanie, iż sporna inwestycja niesie ze sobą jakiekolwiek uciążliwości lub ograniczenia w możliwości zagospodarowania działki, do której uprawniony jest wnioskodawca (tj. A. Z.P.), które to uciążliwości lub ograniczenia wynikałyby z obowiązujących przepisów prawa. Nieruchomość należąca do A. Z. P. nie znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji wyznaczonym zwłaszcza w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r., nr 75, poz. 690 ze zm.). Zauważył przy tym, że w obszarze oddziaływania takiego obiektu jak elektrownia wiatrowa przepisy odrębne nie przewidują żadnych ograniczeń w zagospodarowaniu terenu związanych z tym obiektem w rozumieniu art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego.

Organ zauważył, że w dokumentacji projektowej spornego przedsięwzięcia znajduje się postanowienie Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] marca 2013 r. uzgadniające projekt decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej decyzji, a także pismo Szefostwa Służby Ruchu Lotniczego Sił Zbrojnych RP z dnia [...] lipca 2013 r., w którym nie zgłoszono zastrzeżeń do planowanej lokalizacji turbiny wiatrowej. Wobec powyższego, jak stwierdził, należy uznać, że projektowana inwestycja została pozytywnie zaopiniowana przez kompetentne organy zajmujące się kontrolą bezpieczeństwa w ruchu lotniczym.

Mając na uwadze podnoszoną przez A. P. kwestię odpowiedzialności zarządcy lotniska za bezpieczeństwo jego użytkowania, organ dodał, iż ustawodawca przewidział środki ochrony dla obiektów ruchu lotniczego zarówno na etapie projektowania inwestycji, jak i późniejszym. Uprawnienia te wymieniono w art. 82 Prawa lotniczego, w którego pkt 8 wskazano, iż w celu zapewnienia bezpiecznej eksploatacji lotniska zarządzający lotniskiem zawiadamia niezwłocznie właściwy organ nadzoru budowlanego oraz Prezesa Urzędu, w przypadku stwierdzenia, że w rejonie lotniska są wznoszone obiekty budowlane mogące stanowić przeszkody lotnicze lub że istniejące obiekty budowlane nie są oznakowane zgodnie z wymogami art. 87 ust. 2. Regulacja ta określa instrumenty, które umożliwiają zarządzającemu lotniskiem w sposób aktualny czynić starania na rzecz bezpieczeństwa ruchu lotniczego. Nie daje ona jednak w żaden sposób uprawnienia do występowania w charakterze strony w postępowaniu w sprawie dotyczącej pozwolenia na budowę, szczególnie w przypadku, gdy w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego zatwierdzona decyzją inwestycja nie wprowadza jakichkolwiek ograniczeń w zagospodarowaniu działki nr ew. [...].

Skargę na tę decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniosło stowarzyszenie - A. Z. P. im. [...] w P., zarzucając naruszenie: art. 28 ust. 2 i art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego, art. 7, 77, 80, 107 § 1 i § 3 k.p.a., art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.

W piśmie procesowym z dnia 19 września 2016 r., uczestnik postępowania [...] Sp. z o.o. wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że skarga jest bezzasadna. Sąd wskazał, że projektowana inwestycja ma mieć 95 m wysokości, a biorąc pod uwagę jej położenie względem działki nr [...] (3,28 km), brak jest przepisów prawa, wskazujących na to, iż ta ostatnia znajduje się w obszarze oddziaływania opisanej inwestycji. W ocenie Sądu, położenie działki należącej do skarżącego stowarzyszenia w stosunku do spornej zabudowy, charakter planowanej zabudowy, i jej parametry, w tym zwłaszcza wysokość planowanej elektrowni wiatrowej, oznacza, iż sporne przedsięwzięcie nie ogranicza w zagospodarowaniu działki o nr [...]. O interesie prawnym skarżącej nie mogły stanowić przywoływane przez nią przepisy ustawy Prawo lotnicze. Przewidują one instrumenty dla zarządcy lotniska czy Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego, jak i nakładają obowiązki na właściciela obiektu budowlanego powstającego w otoczeniu lotniska, w celu zapewnienia bezpiecznej jego eksploatacji; nie wprowadzają jednak żadnych ograniczeń w zagospodarowaniu terenu lotniska w związku z inwestycją realizowaną w jego otoczeniu. Z przepisów tych wynika zupełnie odwrotna zależność, bo jeśli już, to wskazane przepisy wprowadzają ograniczenia w zagospodarowaniu terenu w otoczeniu lotniska. I tak, art. 82 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. Prawo lotnicze stanowi, iż w celu zapewnienia bezpiecznej eksploatacji lotniska zarządzający lotniskiem zawiadamia niezwłocznie właściwy organ nadzoru budowlanego oraz Prezesa Urzędu, w przypadku stwierdzenia, że w rejonie lotniska są wznoszone obiekty budowlane mogące stanowić przeszkody lotnicze lub że istniejące obiekty budowlane nie są oznakowane zgodnie z wymogami art. 87 ust. 2. Organ w kontekście tego przepisu słusznie stwierdził, że umożliwia on zarządzającemu lotniskiem w sposób aktualny czynić starania na rzecz bezpieczeństwa ruchu lotniczego, dając do tego odpowiednie instrumenty. Nie daje on jednak w żaden sposób uprawnienia podmiotowi posiadającemu tytuł prawny do działki, na której znajduje się lotnisko, do występowania w charakterze strony w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowej zlokalizowanej ponad 3 km od tego lotniska. Takiego uprawnienia na potrzeby niniejszej sprawy, nie sposób również wywieść z art. 87 ww. ustawy. Wprawdzie zgodnie z art. 87 ust. 6 ww. ustawy zabrania się w otoczeniu lotniska, czyli w odległości do 5 km od jego granicy: budowy lub rozbudowy obiektów budowlanych, które mogą stanowić źródło żerowania ptaków (pkt 1); hodowania ptaków mogących stanowić zagrożenie dla ruchu lotniczego (pkt 2), niemniej inwestycja objęta sporną decyzją nie stanowi żadnej z wymienionych w tym przepisie.

Nadto, nie sposób w sprawie nie dostrzec, iż tryb uregulowany w art. 87 ust. 5 Prawa lotniczego, w myśl którego Prezes Urzędu uzgadnia decyzje o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dotyczące obiektów na lotniskach i w ich otoczeniu został przed wydaniem kwestionowanego pozwolenia na budowę zachowany. Wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę i projektem inwestor złożył postanowienie uzgadniające z dnia [...] marca 2013 r. wydane przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego dla spornej inwestycji, nie wnoszące zastrzeżeń do projektu decyzji o warunkach zabudowy dla tejże inwestycji. W aktach sprawy znajduje się także pismo Szefa Służby Ruchu Lotniczego Sił Zbrojnych RP z dnia [...] lipca 2013 r., w którym także nie zgłoszono żadnych zastrzeżeń do planowanej lokalizacji elektrowni wiatrowej. Wskazane organy, zajmujące się kontrolą bezpieczeństwa w ruchu lotniczym, nie dopatrzyły się więc żadnych zagrożeń, które mogłyby powstać w związku z realizacją spornej inwestycji.

Skargę kasacyjną od tego wyroku wniosło stowarzyszenie A. Z. P. im. [...] w P., opierając ją na podstawie naruszenia przepisów postępowania, tj.: art. 151 p.p.s.a. oraz art. 1 § 2, art. 2 i art. 3 § 1 p.p.s.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i oddalenie skargi, podczas gdy decyzje organu I i II instancji wydane zostały z naruszeniem:

1) art. 28 ust. 2 i art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego poprzez błędne przyjęcie, że nieruchomość będąca w użytkowaniu wieczystym skarżącego, oznaczona w ewidencji gruntów jako działka nr [...], nie znajduje się w obszarze oddziaływania elektrowni wiatrowej objętej decyzją Starosty P. z dnia [...] listopada 2013 r., a co za tym idzie skarżącemu nie przysługuje przymiot strony w przedmiotowym postępowaniu, podczas gdy decyzja ta dotyczy interesu prawnego skarżącego, a elektrownia wiatrowa jest przeszkodą lotniczą i może mieć wpływ na przyszłe zagospodarowanie lotniska;

2) art. 7, 77, 80, 107 § 1 i § 3 k.p.a. poprzez brak zapewnienia ochrony interesów prawnych skarżącego, brak zbadania całokształtu okoliczności sprawy, brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a w konsekwencji ograniczenie badania czy nieruchomość znajduje się w obszarze oddziaływania spornej inwestycji do ustaleń dotyczących wyłącznie przepisów techniczno - budowlanych, podczas gdy obszar oddziaływania obiektu budowlanego nie może być utożsamiany tylko i wyłącznie z zachowaniem przez inwestora wymogów określonych przepisami techniczno - budowlanymi, a do przepisów odrębnych, o których mowa w art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego należą nie tylko przepisy rozporządzeń określających warunki techniczne jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowania, ale również przepisy z zakresu ochrony środowiska, zagospodarowania przestrzennego, ustawa o drogach publicznych, przepisy przeciwpożarowe, czy przepisy prawa cywilnego w zakresie ochrony prawa własności;

3) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez uchylenie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2015 r. i umorzenie postępowania organu I instancji, pomimo że obszar oddziaływania elektrowni wiatrowej obejmuje swym zakresem działkę nr [...], będącą w użytkowaniu wieczystym skarżącego, a co za tym idzie skarżący winien był uznany za stronę postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty P. z dnia [...] listopada 2013 r., które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem przesądziło o utrzymaniu w mocy wadliwej decyzji organów I i II instancji.

Skarżące stowarzyszenie wniosło o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i rozpoznanie skargi na decyzję Głównego Inspektora nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2015 r. bądź uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, iż przedmiotowa elektrownia wiatrowa wraz z infrastrukturą techniczną stanowi przeszkodę lotniczą, o której mowa w art. 82 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. Prawo lotnicze (tj. Dz. U. z 2013 r. poz. 1393 ze zm.). Elektrownia wiatrowa ma wysokość 95 m n.p.t., jest przeszkodą lotniczą w rozumieniu ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze oraz zgodnie z instrukcją operacyjną lotniska P. EPPT położona jest w obszarze ograniczonej zabudowy, a biorąc pod uwagę wysokość usytuowania elektrowni wiatrowej oraz jej wysokość należy stwierdzić, że może mieć wpływ na przyszłe zagospodarowanie terenu lotniska. Ponadto - zgodnie z przepisem art. 87 ust. 1 ustawy Prawo lotnicze - obiekty budowlane i obiekty naturalne w otoczeniu lotniska nie mogą stanowić zagrożenia dla startujących i lądujących statków powietrznych. Przedmiotowy przepis posługuje się słowem "zagrożenie", co powoduje że obiekty te nie powinny powodować, że poczucie bezpieczeństwa żeglugi powietrznej maleje lub zupełnie zanika. W przedmiotowej sprawie zagrożenie takie niewątpliwie istnieje. Sąd I instancji nie uwzględnił, faktu, że skarżący A. jest certyfikowanym Ośrodkiem Szkolenia Lotniczego, w związku z czym możliwość wystąpienia katastrofy w ruchu lotniczym przestrzeni powietrznej lotniska jest znaczna. Ponadto razem z lotniskiem EPPT (P.) ustanowione przez Polską Agencję Żeglugi Powietrznej specjalne przestrzenie powietrzne mają służyć zapewnieniu bezpieczeństwa żeglugi powietrznej, w tym: lotów szkolnych i komercyjnych członków (również niskich), lotów szkolnych, ratowniczych, transportowych, służbowych i komercyjnych lotów oraz śmigłowców a także skoków spadochronowych, w tym ćwiczeń jednostek MON, Policji i innych służb państwowych.

W piśmie procesowym z dnia 18 lutego 2017 r. uczestnik postępowania [...] Sp. z o.o. w S. wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej i zasądzenie na rzecz spółki kosztów postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Niezasadny jest zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 28 ust. 2 i art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego. Zgodnie z art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. W myśl art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego (w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania pozwolenia na budowę), przez obszar oddziaływania obiektu należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. Przepis ten nie definiuje pojęcia obszaru oddziaływania obiektu wprost, lecz poprzez odesłanie do licznych regulacji, przewidujących m.in. szczegółowe wymagania dla odległości w zabudowie i zagospodarowaniu terenu. Do przepisów odrębnych, w rozumieniu art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego, należą m.in. przepisy rozporządzeń określających warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz przepisy z zakresu ochrony środowiska, ochrony zabytków, ochrony przyrody, prawo wodne. Na potrzeby konkretnej inwestycji organ powinien każdorazowo ustalić wszystkie przepisy odrębne, które wprowadzają ograniczenia w zagospodarowaniu danego terenu i na ich podstawie ustalić możliwość oddziaływania określonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego oraz zakres i zasięg tego oddziaływania.

W rozpoznawanej sprawie stowarzyszenie A. Z. P. wywodzi swój interes prawny z prawa użytkowania wieczystego działki nr [...] oddalonej o ponad 3 km od działek, na których ma być realizowana elektrownia wiatrowa. Zdaniem stowarzyszenia, działka nr [...] znajduje się w obszarze oddziaływania przedmiotowej inwestycji w rozumieniu art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego z uwagi na przepisy szczególne m.in. art. 82 ust. 1 pkt 8 i art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze oraz zapisy Instrukcji Operacyjnej Lotniska P. EPPT. Zgodnie z art. 82 ust. 1 pkt 8 Prawa lotniczego (w brzmieniu obowiązującym w danie wydania zaskarżonej decyzji) w celu zapewnienia bezpiecznej eksploatacji lotniska zarządzający lotniskiem zawiadamia niezwłocznie właściwy organ nadzoru budowlanego oraz Prezesa Urzędu, w przypadku stwierdzenia, że w rejonie lotniska są wznoszone obiekty budowlane mogące stanowić przeszkody lotnicze lub że istniejące obiekty budowlane nie są oznakowane zgodnie z wymogami art. 87 ust. 2. Przepis art. 87 ust. 2 Prawa lotniczego stanowi, że obiekty budowlane i obiekty naturalne stanowiące zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu statków powietrznych, zwane dalej "przeszkodami lotniczymi", powinny być niezwłocznie zgłoszone Prezesowi Urzędu i oznakowane. Przepis art. 82 ust. 1 pkt 8 powołanej ustawy wprowadza jedynie obowiązek zarządzającego lotniskiem zawiadomienia Prezesa Urzędu o wznoszonych obiektach budowlanych mogących stanowić przeszkody lotnicze i nie przesądza o interesie prawnym skarżącego stowarzyszenia w sprawie pozwolenia na budowę. Ponadto, jak wynika z Instrukcji Operacyjnej Lotniska P. EPPT, zarządzającym tym lotniskiem jest A. P., a nie A. Z. P..

W myśl art. 87 ust. 1 Prawa lotniczego obiekty budowlane i obiekty naturalne w otoczeniu lotniska nie mogą stanowić zagrożenia dla startujących i lądujących statków powietrznych. W myśl art. 87 ust. 6 pkt 1 ustawy, zabrania się w otoczeniu lotniska, czyli w odległości do 5 km od jego granicy budowy lub rozbudowy obiektów budowlanych, które mogą stanowić źródło żerowania ptaków. Z przepisów tych wynika, że w "otoczeniu lotniska", czyli w odległości do 5 km od jego granicy obowiązują pewne ograniczenia w zabudowie. Zakres tych ograniczeń określonych w przepisach jest przedmiotem uzgodnień z Prezesem Urzędu Lotnictwa Cywilnego czy Szefem Służby Ruchu Lotniczego Sił Zbrojnych RP na podstawie art. 87 ust. 1 Prawa lotniczego. Przepis ten może stanowić podstawę prawną działania dla Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego w przypadku uzgadniania warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, czy pozwolenia na budowę dla obiektów budowalnych (art. 87 ust. 5) oraz podstawę prawną decyzji o usunięciu przeszkody lotniczej w przypadku obiektów naturalnych (art. 82 pkt 7 Prawa lotniczego). Przepis ten nie przesądza jednak o interesie prawnym skarżącego kasacyjnie w niniejszej sprawie sprawie. Podkreślenia wymaga, że na podstawie art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego punktem odniesienia dla wyznaczenia obszaru oddziaływania obiektu budowalnego jest ten ten obiekt i nieruchomość, na której ma być posadowiony. Projektowany obiekt budowlany powinien być źródłem ograniczeń w zagospodarowaniu sąsiedniego terenu wynikających z przepisów szczególnych. Projektowana elektrownia wiatrowa w odległości ponad 3 km od działki nr [...], na której znajduje się lotnisko nie stanowi źródła ograniczeń w zagospodarowaniu tej działki w rozumieniu art. 3 pkt 20 Prawa budowalnego. Argumenty podnoszone przez skarżącego kasacyjnie wskazują na ewentualne ograniczenia, ale nie w zagospodarowaniu działki nr [...], lecz w działalności lotniska, a więc nie mogą być rozważane w kontekście art. 3 pkt 20 Prawa budowalnego. Wznoszenie obiektów budowalnych w "otoczeniu lotniska" podlega kontroli właściwych organów w zakresie bezpieczeństwa w ruchu lotniczym. W tej sprawie - postanowieniem z dnia [...] marca 2013 r. - Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego uzgodnił projekt decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, wskazując, że powyższe postanowienie uwzględnia organiczenia zabudowy w odniesnieniu do obiektów lotnictwa cywilnego. Również Szefostwa Służby Ruchu Lotniczego Sił Zbrojnych RP - w piśmie z dnia [...] lipca 2013 r. - nie zgłosiło zastrzeżeń do planowanej lokalizacji elektrowni wiatrowej.

Nie zasługują na uwzględnienie również zarzuty naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 7, 77, 80, 107 § 1 i § 3 k.p.a. poprzez ograniczenie badania czy nieruchomość znajduje się w obszarze oddziaływania spornej inwestycji do ustaleń dotyczących wyłącznie przepisów techniczno - budowlanych. Sąd I instancji odniósł się w pełni do zarzutów skargi dotyczących ograniczeń wynikających ze wskazanych przez stronę skarżącą przepisów Prawa lotniczego. Z uwagi na powyższe, za niezasadny należy również uznać zarzut naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) dalej jako: p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

W odniesieniu do wniosku pełnomocnika uczestnika postępowania o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego wskazać należy, iż brak jest podstawy prawnej do zasądzenia zwrotu kosztów na rzecz uczestnika postępowania kasacyjnego, gdyż w razie oddalenia skargi kasacyjnej przepis 204 pkt 1 p.p.s.a. stanowi podstawę zasądzenia zwrotu kosztów postępowania od strony, która wniosła skargę kasacyjną od wyroku sądu I instancji oddalającego skargę wyłącznie na rzecz organu.



Powered by SoftProdukt