Postanowieniem z dnia 19 września 2018 r., sygn. akt I SA/Po 499/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę W. K. (zwanego dalej "Skarżącym") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 11 maja 2018 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2018 r.
Sąd pierwszej instancji wskazał, że mocą zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 29 sierpnia 2018 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w kasie Sądu albo na rachunek Sądu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia został skutecznie doręczony Skarżącemu w dniu 3 września 2018 r. Wyznaczony w nim termin upłynął bezskutecznie z dniem 10 września 2018 r. W zakreślonym terminie skarga nie została opłacona.
Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie, uzupełnione pismem z dnia 10 października 2018 r., w którym wniósł o uchylenie ww. postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu.
Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a", sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Oceniając zaskarżone postanowienie z perspektywy powołanych przepisów, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że odpowiada ono prawu. Sąd pierwszej instancji w sposób prawidłowy zastosował normy proceduralne określone w art. 220 § 1 P.p.s.a. Skarżący został skutecznie wezwany przez Przewodniczącego Wydziału I do uiszczenia należnego wpisu od skargi. Z uwagi na fakt, że we wskazanym w wezwaniu terminie opłata nie została uiszczona, Sąd pierwszej instancji zobowiązany był - zgodnie z treścią art. 220 § 3 P.p.s.a. - skargę odrzucić.
W związku z powyższym, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.[pic]
