Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 maja 2019 r., sygn. akt II SO/Wa 14/19 o oddaleniu wniosku W. G. o wymierzenie grzywny Prezesowi Urzędu Ochrony Danych Osobowych za nieprzekazanie skargi z dnia 20 lutego 2019 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 24 maja 2019 r., sygn. akt II SO/Wa 14/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek W. G. o wymierzenie grzywny Prezesowi Urzędu Ochrony Danych Osobowych za nieprzekazanie skargi z dnia 20 lutego 2019 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarga W. G. została zarejestrowana w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie pod sygnaturą akt II SA/Wa 557/19. Z akt tej sprawy wynika, że skarga wpłynęła do organu 20 lutego 2019 r. i została przekazana do Sądu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, za pośrednictwem poczty w dniu 21 marca 2019 r., a więc w terminie określonym w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.".

W tej sytuacji Sąd uznał, że wniosek o wymierzenie grzywny jest bezzasadny i podlega oddaleniu.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł W. G., zarzucając naruszenie art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 P.p.s.a. polegającą na mylnym przyjęciu, że przekazanie akt nie stanowi naruszenia terminu.

Ponadto wnoszący zażalenie zarzucił naruszenie art. 141 § 4 P.p.s.a. wobec całkowitego braku uzasadnienia istotnych okoliczności dotyczących przyczyny przyjęcia za podstawę oceny sprawy odpowiedzi organu administracji na wniosek skarżącego o ukaranie grzywną (pismo Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia 15 kwietnia 2019 r.). Nie wyjaśniono w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia przyczyn nieprzeprowadzenia badania stanu akt sprawy (a co najmniej nie odniesiono się w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia do skutków takiego badania) przekazanych przez ten organ do sprawy prowadzonej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pod sygn. akt II SA/Wa 557/19.

W uzasadnienia zażalenia wskazano, że akta przekazane przez organ są niekompletne, a zatem nie spełniają dyspozycji art. 54 § 2 P.p.s.a. Niekompletność akt została stwierdzona przez Sąd, czego dowodem jest wezwanie z dnia 29 marca 2019 r. do uzupełnienia akt administracyjnych poprzez dosłanie zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji przez skarżącego. Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych przekazał brakujący element akt administracyjnych sprawy przy piśmie z dnia 8 kwietnia 2019 r., lecz do Sądu pismo to wpłynęło w dniu 11 kwietnia 2019 r., czyli znacznie po upływie terminu wynikającego z art. 54 § 2 P.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie natomiast art. 54 § 2 zd. 1 P.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym w dacie wniesienia skargi) organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Ponadto art. 55 § 1 P.p.s.a. wskazuje, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy.

Treść ostatniego z powołanych przepisów nie pozostawia wątpliwości co do tego, że wymierzenie organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. jest dopuszczalne tylko w sytuacji, gdy organ administracji, za pośrednictwem którego strona wniosła skargę, nie wywiąże się z obowiązku przekazania tej skargi do sądu, wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.

W rozpoznawanej sprawie skarga W. G. wpłynęła do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w dniu 20 lutego 2019 r., a zatem, stosownie do art. w art. 54 § 2 P.p.s.a., organ ten miał obowiązek w terminie trzydziestu dni przekazać skargę wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy. Jak wynika z akt sprawy II SA/Wa 557/19 organ przesłał w dniu 21 marca 2019 r. skargę wraz z odpowiedzią oraz poinformował, że akta administracyjne zostały przekazane w dniu 12 lutego 2019 r. wraz z odpowiedzią na skargę W. G. na bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie przetwarzania danych osobowych. Wobec przekazania skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy w ustawowym terminie należy podzielić stanowisko Sądu I instancji, że organ administracji wypełnił ciążący na nim obowiązek, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. Tym samym podstawowy cel, jakim jest przekazanie dokumentów do Sądu został zrealizowany. Do Sądu należała natomiast ocena, czy nadesłane akta były kompletne, tj. niezbędne do rozpoznania sprawy.

W ocenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie do rozpoznania sprawy II SA/Wa 557/19 niezbędne było dysponowanie zwrotnym potwierdzeniem odbioru przez skarżącego decyzji z dnia [...] stycznia 2019 r. i wobec tego zarządzeniem z dnia 26 marca 2019 r. wezwano organ do jego nadesłania. W odpowiedzi na powyższe wezwanie w dniu 8 kwietnia 2019 r. Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych nadesłał oryginał dowodu doręczenia skarżącemu decyzji z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...]. Przekazanie całości akt nastąpiło zatem z uchybieniem terminu wynikającego z art. 54 § 2 P.p.s.a., jednakże uchybienie to było wynikiem wezwania Sądu do uzupełnienia przedstawionych wcześniej akt administracyjnych. W tej sytuacji należy uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo odstąpił od wymierzenia organowi grzywny

Niezasadny jest także zarzut naruszenia art. 141 § 4 P.p.s.a. Sąd I instancji co prawda nie odniósł się w swoich rozważaniach do okoliczności przekazania niekompletnych akt, jednakże naruszenie to nie miało istotnego wpływu na wynik postępowania. Istotnie, organ jest zobligowany do przekazania sądowi kompletnych akt administracyjnych, jednakże ewentualne braki w tym zakresie mogą zostać uzupełnione przed merytorycznym rozpoznaniem skargi, co miało miejsce w sprawie II SA/Wa 557/19.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.