Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 14 listopada 2025 r. sygn. akt II SA/Rz 1335/25 o odrzuceniu skargi B. D. na postanowienie Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia 4 sierpnia 2025 r. nr OA.7723.18.3.2025 w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej postanawia: oddalić zażalenie.

Pismem z 8 września 2025 r. B. D. (dalej: skarżąca) wniosła skargę na postanowienie Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z 4 sierpnia 2025 r. nr OA.7723.18.3.2025 w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z 21 października 2025 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi przez podanie numeru PESEL, a zarządzeniem z 23 października 2025 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi w kwocie 100 zł. Wezwania zawierały pouczenie, że powyższych czynności należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwania skierowano na podany w skardze adres skarżącej i zostały odebrane przez skarżącą w dniu 28 października 2025 r.

W piśmie procesowym z 7 listopada 2025 r. (data nadania w placówce pocztowej) skarżąca nadesłała swój numer PESEL. Ponadto w dniu 7 listopada 2025 r. skarżąca uiściła wymagany wpis od skargi.

Postanowieniem z 14 listopada 2025 r., II SA/Rz 1335/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 oraz art. 232 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), odrzucił skargę i zwrócił skarżącej uiszczony wpis. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że wezwania z 21 października i 23 października 2025 r. zostały odebrane przez skarżącą w dniu 28 października 2025 r. Zatem ostatnim dniem ustawowo określonego siedmiodniowego terminu przewidzianego na uzupełnienie braków skargi był dzień 4 listopada 2025 r. (wtorek). Skarżąca uzupełniła braki formalne i fiskalne skargi w dniu 7 listopada 2025 r. (data nadania pisma w placówce pocztowej operatora wyznaczonego oraz data wpłaty). Braki formalne i fiskalne skargi zostały zatem uzupełnione po terminie. Uzupełnienie braków skargi po terminie jest zaś równoznaczne z ich nieuzupełnieniem (por. postanowienia NSA z: 14 lutego 2017 r., II OZ 104/17 i 15 grudnia 2021 r., II OZ 891/21). Bez znaczenia pozostaje przy tym wielkość tego opóźnienia.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, wnosząc o jego zmianę ewentualnie o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu wskazała, że opóźnienie w odpowiedzi na wezwanie Sądu wynikało z jej wieku, niedoczytania pouczenia oraz złego stanu zdrowia po przebytym leczeniu szpitalnym.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie – numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Zgodnie zaś z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli braki skargi nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie, skarga podlega odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Celem tego przepisu jest zdyscyplinowanie strony składającej skargę do podporządkowania się sprawności postępowania sądowego.

Zgodnie zaś z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od skargi pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Jak wynika z akt sprawy, skarżąca w złożonej skardze nie podała swojego numeru PESEL oraz nie uiściła wpisu sądowego. W tej sytuacji zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 21 października 2025 r. prawidłowo wezwano skarżącą do usunięcia dostrzeżonego braku formalnego skargi. Z kolei zarządzeniem z 23 października 2025 r. zasadnie wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych. Zakreślono termin 7 dni na wykonanie wspomnianych wezwań pod rygorem odrzucenia skargi. Podkreślenia wymaga, że sposób sformułowania wezwań nie budzi wątpliwości co do ich treści i skutków. Przesyłkę zawierającą powyższe wezwania doręczono skarżącej w dniu 28 października 2025 r. (zpo, k.13 akt sąd.), zatem siedmiodniowy termin na ich wykonanie upłynął 4 listopada 2025 r. W zakreślonym terminie skarżąca nie nadesłała jednakże numeru PESEL, ani nie uiściła wymaganego wpisu sądowego. Powyższe braki uzupełniono dopiero 7 listopada 2025 r. Z uwagi zatem na bezskuteczny upływ terminu, Sąd I instancji zasadnie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz 220 § 3 p.p.s.a.

Końcowo, wskazać należy, że w pierwszej kolejności został rozpoznany środek odwoławczy (zażalenie), natomiast wniosek skarżącej o przywrócenie terminu (zawarty w przedmiotowym zażaleniu) zostanie rozpoznany przez Sąd I instancji po zwrocie akt z Naczelnego Sądu Administracyjnego. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu jest bowiem wyłącznie postanowienie o odrzuceniu skargi z powodu nieuzupełnienia w terminie jej braków. W takim przypadku Naczelny Sąd Administracyjny kontroluje, czy w danej sprawie rzeczywiście nie został dochowany termin zakreślony w wezwaniu do uzupełnienia braków skargi, a w konsekwencji – czy Sąd I instancji zasadnie skargę odrzucił. W toku takiego postępowania Naczelny Sąd Administracyjny nie bada natomiast tego, z jakich powodów doszło do ewentualnego uchybienia terminowi do uzupełniania braków skargi. W związku ze złożeniem przez skarżącą również wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kwestia ta będzie przedmiotem rozważań w odrębnym postępowaniu wpadkowym zainicjowanym tym wnioskiem.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.