Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Tomasz Zbrojewski po rozpoznaniu w dniu 2 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 marca 2020 r., sygn. akt II SA/Gl 181/20 o odrzuceniu skargi B. F. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2019 r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia: 1) sprostować z urzędu postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 marca 2020 r., sygn. akt II SA/Gl 181/20, w ten sposób, że w jego komparycji oraz w jego uzasadnieniu na stronie 2 w wersie 3 w miejsce numeru zaskarżonego aktu "[...]" wpisać numer "[...]", 2) oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 16 marca 2020 r., sygn. akt II SA/Gl 181/20, odrzucił skargę B. F. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2019 r., nr [...], w przedmiocie pozwolenia na budowę.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zaskarżona decyzja została doręczona ustanowionemu w postępowaniu administracyjnym pełnomocnikowi B. F. - adwokatowi J. L. w dniu 15 marca 2019 r., zatem określony w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a), termin na wniesienie skargi do sądu administracyjnego upłynął w dniu 15 kwietnia 2019 r. Tymczasem skarga została nadana za pośrednictwem poczty w dniu 15 stycznia 2020 r., a więc została wniesiona z uchybieniem terminu.

Z tych względów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., skargę - jako spóźnioną - odrzucił.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył B. F., zarzucając naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Skarżący wskazał, że niezaprzeczalny jest fakt, iż pełnomocnik go reprezentujący otrzymał "postanowienie" Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2019 r. Podniósł także, że został listownie poinformowany przez pełnomocnika o treści "postanowienia" i przysługującym środku odwoławczym. Jednakże przesyłka ta zaginęła, nie otrzymał jej fizycznie do rąk własnych, w związku z czym nie mógł się zapoznać z jej treścią i powziąć decyzji o wniesieniu skargi. Informację o treści "postanowienia" Wojewody [...] powziął w ostatnich dniach grudnia 2019 r. Z uwagi, iż nie zgadza się z treścią zaskarżonej decyzji, natychmiast sporządził skargę, którą niezwłocznie złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Wojewody [...] w dniu 15 stycznia 2020 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Jak stanowi natomiast art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

W rozpoznawanej sprawie należy podzielić stanowisko Sądu I instancji, że skarga podlegała odrzuceniu, ponieważ została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona ustanowionemu pełnomocnikowi skarżącego w dniu 15 marca 2019 r. Termin do wniesienia skargi upłynął zatem z dniem 15 kwietnia 2019 r. Tymczasem skarga została nadana w placówce operatora pocztowego w dniu 15 stycznia 2020 r. Niewątpliwie zaszła więc podstawa do odrzucenia skargi, z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia.

Okoliczności podniesione w złożonym zażaleniu nie mogą zmienić powyższego zapatrywania, mogłyby być wzięte jedynie pod uwagę przy rozpatrywaniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie 2 sentencji postanowienia. Stosownie do art. 156 § 1 i 3 p.p.s.a. w zw. z art. 166 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny sprostował zaskarżone postanowienie wobec błędnego oznaczenia numeru zaskarżonego aktu, o czym orzekł w punkcie 1 sentencji postanowienia.