Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.B. na pismo Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet odsetek od zobowiązania cywilnoprawnego postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. odmówić przyznania prawa pomocy.

Dnia 20 marca 2017 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skarga M.B. na "naruszenie prawa" przez Burmistrza Miasta i Gminy. Skarżący wskazał, że nie posiada żadnego zadłużenia wobec organu. Nadto M.B. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika.

W odpowiedzi na skargę organ przedstawił okoliczności sprawy objętej skargą. Wskazał, iż w związku z narastającym zadłużeniem z tytułu czynszu oraz odsetek od nieterminowych wpłat w dniu 11 marca 2013 r. M.B. został wezwany do zapłaty zaległości. Organ podał, ze w związku z faktem, iż skarżący posiadał dodatek mieszkaniowy, wpłacając kwotę większą niż różnica pomiędzy dodatkiem mieszkaniowym i ryczałtem a naliczonym czynszem, spłacił zadłużenie z tytułu czynszu - należność główną. Nadto organ wskazał, że pismem z dnia [...] września 2013 r. Gmina powołując się na art. 451 § 1 i § 3 kodeksu cywilnego, wystąpiła z pismem do Spółki [...] Sp. z o.o., o przeksięgowanie niezadresowanych wpłat na poczet najstarszych niezapłaconych odsetek. O tym fakcie M.B. został poinformowany pismem z dnia [...] września 2013 r.

Nadto organ wskazał, że M.B. w powyższej sprawie złożył skargę do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r. [...] orzekło o zwrocie pisma. Organ wniósł o odrzucenie skargi.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 marca 2017 r. M.B. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, przez wskazanie przedmiotu zaskarżenia – wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności, w tym również wskazanie, czy skarga dotyczy pisma z dnia [...] września 2013 r. nr [...]

W piśmie z dnia [...] kwietnia M.B. wskazał, że jego skarga dotyczy pisma Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] września 2013 r.

Skarżący podał, że spłacił zadłużenie z tytułu czynszu za lokal mieszkalny wraz z odsetkami i na dzień [...] sierpnia 2013 r. nie posiadał długu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Badanie merytoryczne sprawy należało poprzedzić analizą, czy jej rozpoznanie należy do właściwości sądu administracyjnego. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

W rozpoznawanej sprawie skarga dotyczy pisma z dnia [...] września 2013 r. Burmistrza Miasta i Gminy informującego o zaliczeniu na podstawie art. 451 § 1 i 3 kodeksu cywilnego wpłat na poczet długu z tytułu umowy najmu na poczet zaległych odsetek, które po przeksięgowaniu na dzień [...] września 2013r. wynoszą 596,96 zł.

W ocenie Sądu nie może budzić wątpliwości, że Burmistrz Miasta i Gminy nie występuje w niniejszej sprawie jako organ administracji publicznej. Pismo dotyczy wzajemnych roszczeń wynikających ze stosunku cywilnoprawnego (umowy najmu).

Uznać zatem należy, że powyższe pismo nie rozstrzyga o prawach i obowiązkach strony postępowania, nie ma bowiem charakteru władczego, z którego można by wywodzić o rozstrzygnięciu w przedmiocie praw i obowiązków administracyjnoprawnych skarżącego.

W konsekwencji należy zatem stwierdzić, że skarga na pismo Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] września 2013 r. dotyczy sfery prawa cywilnego, a więc skarga w tym przedmiocie jest niedopuszczalna.

Należy mieć również na uwadze, że działanie organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego, którego przedmiotem jest zakwalifikowanie i umieszczenie na liście osób oczekujących na najem lokalu z mieszkaniowego zasobu gminy na ogólnie obowiązujących zasadach ma charakter administracyjnoprawny i jedynie ta materia podlega ocenie legalności poddanej kontroli sądów administracyjnych (por. uchwałę NSA z dnia 21 lipca 2008 r., I OPS 4/08; wyrok NSA z dnia 3 listopada 2010 r., I OSK 885/10; postanowienia NSA: z dnia 25 lipca 2013 r., I OSK 578/13; z dnia 31 stycznia 2013 r., I OSK 2137/12; z dnia 25 lipca 2013 r., I OSK 931/13; z dnia 7 października 2014 r., I OSK 2340/14; z dnia 4 grudnia 2014 r., I OSK 3028/14; z dnia 31 stycznia 2013 r., I OSK 2499/12; z dnia 13 marca 2015 r., I OSK 368/15; z dnia 31 marca 2015 r., I OSK 630/15; z dnia 20 maja 2015 r., I OSK 1279/15; z dnia 28 kwietnia 2015 r., I OSK 1008/15).

Tymczasem skarga skarżącego nie dotyczy zakwalifikowania go do umieszczenia na liście osób oczekujących na zawarcie umowy najmu lokalu z zasobu mieszkaniowego gminy na ogólnie obowiązujących zasadach.

Z tych względów uznać należało, że skarga nie mogła zostać rozpoznana pod względem merytorycznym, wobec czego Wojewódzki Sąd Administracyjny obowiązany był ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jako nienależącą do właściwości sądu administracyjnego.

W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt 1 postanowienia.

Jeżeli chodzi o wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu, stosownie do treści art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo to może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo to obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). Jednakże w myśl art. 247 p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. W orzecznictwie sądowym panuje zgodny pogląd, że o oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Chodzi więc o taką sytuację, w której obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego (por. postanowienie NSA z 14 marca 2012 r., II GZ 82/12, LEX nr 1121172), zaś stan faktyczny i prawny danej sprawy nie budzi najmniejszych wątpliwości co do braku szans na jej uwzględnienie (por. postanowienie NSA z 28 lutego 2012 r., II FZ 109/12, LEX nr 1121093). Przepis art. 247 p.p.s.a. znajduje zastosowanie przede wszystkim w sytuacjach, w których skarga kwalifikuje się do odrzucenia (por. postanowienie NSA z 22 lutego 2012 r., I OZ 1110/11, LEX nr 1120723), co ma miejsce w niniejszej sprawie.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 247 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 2 postanowienia.