A. P. i K. P. zaskarżyli decyzję Wojewody [...] z [...] lipca 2015 r. utrzymującą w mocy decyzję Starosty O. z [...] maja 2015 r. orzekającą o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości położonej w B. w gminie L., oznaczonej jako działka ew. nr [...] poprzez zezwolenie [...] S. A. w K. na założenie i przeprowadzenie w granicach pasa technologicznego przewodów i urządzeń służących do przesyłu energii elektrycznej.
Skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z zasadą przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednakże art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Stosownie do art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2015 r., poz. 782), zwanej dalej "u.g.n.", w sprawach, o których mowa w przepisach działu III, z wyłączeniem art. 97 ust. 3 pkt 1, art. 122, art. 124 ust. 1a, art. 124b ust. 1, art. 126 i art. 132 ust. 1a, wykonanie decyzji następuje po upływie 14 dni od dnia, w którym upłynął bezskutecznie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na decyzję do sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tych sprawach organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie.
Oznacza to, że jeżeli organ nie wstrzyma wykonania zaskarżonej decyzji, a zostanie wniesiona skarga do sądu administracyjnego m. in. na decyzje o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości (art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami), powoduje to konieczność wstrzymania ich wykonania.
W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 5 P.p.s.a. należało orzec, jak w sentencji postanowienia.
