Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 grudnia 2021 r. sygn. akt III SA/Gl 1410/21 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi A na decyzję Zarządu Województwa Śląskiego z dnia [...] marca 2021 r., nr [...] w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty dofinansowania z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 20 grudnia 2021 r., sygn. akt III SA/Gl 1410/21, odmówił A wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Zarządu Województwa Śląskiego z [...] marca 2021 r. w przedmiocie zwrotu części dofinansowania przyznanego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego na lata 2014 - 2020.

W skardze na powyższą decyzję zawarto m in. wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Skarżąca nie uzasadniała wniosku ani nie wskazała, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzania znacznej szkody i powodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Odmawiając skarżącej wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że skarżąca nie uprawdopodobniła niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji ewentualnie – uchylenie zaskarżonego postanowienia i uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji.

Postanowieniu zarzucono naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2022.329 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) poprzez niezasadne odmówienie przez WSA wstrzymania wykonania decyzji pomimo, że w sprawie zachodzą przesłanki do wstrzymania jej wykonania ponieważ zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków u skarżącej w wypadku egzekucji administracyjnej kwoty wskazanej w zaskarżonej decyzji.

Do wniosku dołączono dokumenty na potwierdzenie spełnienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Przede wszystkim zgodzić się należy ze stanowiskiem Sądu I instancji, że strona nie uprawdopodobniła, że nieudzielenie jej ochrony tymczasowej może pociągnąć za sobą skutki, w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania po jej stronie trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca nie wykazała swojej sytuacji majątkowej i materialnej, nie przedłożyła żadnych dokumentów na poparcie zgłoszonych twierdzeń, a zatem dokonanie ustalenia, jaki konkretnie wpływ mogłoby wywrzeć wykonanie zaskarżonej decyzji na skarżącą (tj. czy wykonanie decyzji mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki i/lub znaczną szkodę w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a.), okazało się niemożliwe. Oznacza to, że pozytywna ocena, gołosłownego w istocie wniosku, była wykluczona. Także dołączone do zażalenia dokumenty nie pozwalają na podważenie prawidłowej oceny Sądu I instancji w tym zakresie.

Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powinien odnosić się do konkretnych (realnych) zdarzeń (okoliczności, które mogą wystąpić w przyszłości) pozwalających wywieść, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Strona powinna w tym celu należycie uzasadnić złożony wniosek, tj. poprzeć go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, aby okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania wspomnianego aktu lub czynności występowały w sprawie – Sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. W odniesieniu do zażalenia skarżącej należy wskazać, iż wnioskodawca przez brak uzasadnienia wniosku nie zdołał wykazać ryzyka wystąpienia w przyszłości realnego zagrożenia związanego z brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji. Poza wskazaniem na powyższą okoliczność, we wniosku nie zostały powołane żadne konkretne argumenty uzasadniające twierdzenie o ryzyku wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody. Sąd nie może przeprowadzać postępowania wyjaśniającego z urzędu w poszukiwaniu przyczyn ubiegania się skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ani tym bardziej domniemywać okoliczności, które przemawiałyby za pozytywnym rozpatrzeniem wniosku strony. Podkreślić należy, że skarżąca nie wykazała występowania w sprawie realnych przesłanek skutkujących uwzględnieniem wniosku.

Końcowo Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, iż pełnomocnik dołączył dokumentację do wniosku dopiero w ramach postępowania zażaleniowego. NSA ocenia legalność działania Sądu I instancji w związku z wydanym postanowieniem. Nie rozpatruje natomiast powtórnie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z 16 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FZ 394/14; postanowienie NSA z 17 marca 2014 r., sygn. akt II FZ 331/14; postanowienie NSA z 27 listopada 2014 r., sygn. akt II FZ 1793/14; postanowienie NSA z 19 marca 2015 r., sygn. akt II FZ 144/15; postanowienie NSA z 5 czerwca 2014 r., sygn. akt II FZ 653/14, CBOSA).

W związku z tym, w ocenie NSA, zarzut naruszenia art. 61 § 3 p.p.s.a. nie mógł zostać uwzględniony, zaś argumenty (i dokumenty złożone na ich poparcie) zmierzające do wykazania, że wykonanie decyzji spowoduje trudne do wrócenia skutku, nie podważyły prawidłowej oceny Sądu I instancji.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.