Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Teresa Kobylecka, po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 października 2017r. sygn. akt II SA/Gl 159/16 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia z dnia 18 kwietnia 2017 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 28 marca 2017 r., sygn. akt II SA/Gl 159/16 w sprawie ze skargi J. C. na decyzję Ś. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 22 grudnia 2015 r. nr ... w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 23 października 2017 r., sygn. akt II SA/Gl 159/16 odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia z dnia 18 kwietnia 2017 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 28 marca 2017 r., sygn. akt II SA/Gl 159/16 w sprawie ze skargi J. C. na decyzję S. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 22 grudnia 2015 r., nr ... w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego.

Sąd wskazał, że postanowieniem z dnia z dnia 31 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie skarżącej z dnia 18 kwietnia 2017 r. na postanowienie Sądu z dnia 28 marca 2017 r., sygn. akt II SA/Gl 159/16 odmawiające skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia oraz odrzucające zażalenie skarżącej na zarządzenie o zwrocie wpisu sądowego. Postanowienie Sądu z dnia 31 lipca 2017 r. zostało doręczone skarżącej w dniu 9 sierpnia 2017 r.

Pismem z dnia 16 sierpnia 2017 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia z dnia 18 kwietnia 2017 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 28 marca 2017 r., sygn. akt II SA/Gl 159/16. W ww. piśmie skarżąca wskazała, że nie jest w posiadaniu zarządzenia z dnia 22 kwietnia 2017 r., którym wezwano skarżącą do uzupełnienia braku formalnego zażalenia z dnia 18 kwietnia 2017 r. i nic nie wie o jego doręczeniu w dniu 19 maja 2017 r.

Rozpoznając wniosek Sąd I instancji wskazał, że wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem okoliczności w nim przedstawione nie uprawdopodabniają, iż do uchybienia terminu dla dokonania czynności doszło bez winy skarżącej w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a.

Sąd wskazał, że na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 22 kwietnia 2017 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych zażalenia z dnia 18 kwietnia 2017 r. Z akt sprawy wynika, że ww. wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 19 maja 2017 r. osobiście, o czym świadczy podpis skarżącej. Wbrew temu co twierdzi skarżąca w piśmie z dnia 16 sierpnia 2017 r. ww. zarządzenie odebrała osobiście, co w ocenie Sądu I instancji, wykluczało możliwość uznania, że nie wiedziała o wezwaniu. Zdaniem Sądu, nie sposób było zatem uznać, że skarżąca nie poniosła winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca J. C. podtrzymała argumentację zawartą we wniosku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W niniejszej sprawie Sąd I instancji uznał, iż nie zostały spełnione przesłanki do przywrócenia terminu. Zgodnie bowiem z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Natomiast w myśl art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przywrócenie terminu może więc nastąpić, gdy spełnione zostały łącznie 3 przesłanki: (1) wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, (2) zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy, (3) dopełniona została czynność, dla której określony był termin. Brak jednej z tych przesłanek uniemożliwia przywrócenie terminu. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 270; M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2011, s. 409; postanowienie NSA z dnia 12 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 580/08, postanowienie NSA z dnia 20 września 2013 r., sygn. akt II GZ 516/13, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl – zw. dalej CBOSA).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, słusznie Sąd I instancji uznał, że w okolicznościach niniejszej sprawy nie można uznać, iż o braku winy, o którym mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a. świadczy wskazana przez skarżącą argumentacja.

Skarżąca odebrała osobiście wezwanie Sądu do usunięcia braków zażalenia z dnia 18 kwietnia 2017r., w dniu 19 maja 2017r., o czym świadczy jej podpis, widniejący na zwrotnym potwierdzeniu odbioru ww. przesyłki. Bezspornym jest, że w zakreślonym terminie skarżąca nie nadesłała ww. dokumentów.

Przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej jest możliwe z uwagi na wydarzenia o charakterze wyjątkowym, niedające się przewidzieć i uniemożliwiające skarżącemu działanie w sprawie.

Skarżąca argumentowała, że dnia 19 maja 2017r. nie doręczono jej przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie można przyjąć twierdzeń skarżącej za wiarygodne i uznać, iż okoliczność powołana przez skarżącą uprawdopodabnia brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia. Wskazać bowiem należy, że zwrotne potwierdzenie odbioru stanowi dowód właściwego doręczenia przesyłki. W niniejszej sprawie prawidłowo udokumentowano czynność doręczenia przesyłki adresatowi tj. skarżącej w dniu 19 maja 2017r. W konsekwencji gołosłowne twierdzenia skarżącej nie mogły podważyć dowodu w postaci zwrotnego potwierdzenia odbioru.

W tej sytuacji, należało zgodzić się z Sądem I instancji, że uwzględnienie wniosku nie było możliwe, bowiem strona skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, zatem mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a, oddalił zażalenie.

-----------------------

1