Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. P. i R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 8 września 2015 r. sygn. akt II SA/Łd 520/15 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. P. i R. P. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 8 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił skarżącym A. P. i R. P. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody Łódzkiego z dnia [...] kwietnia 2015 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowej.

Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, w zawartym w skardze na powyższą decyzję wniosku o jej wstrzymanie skarżący wyjaśnili, że w przypadku wykonania inwestycji zachodzić będzie zarówno niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody, jak i nastąpią trudne do odwrócenia skutki. W sytuacji, gdy jeszcze w czasie postępowania sądowego zostanie wybudowana i uruchomiona elektrownia wiatrowa, to niewątpliwie zacznie ona oddziaływać na nieruchomości skarżących w sposób uciążliwy, szczególnie poprzez emisję hałasu, pól elektromagnetycznych, błysków. Skutków tego oddziaływania nie będzie można odwrócić w razie późniejszego uchylenia zaskarżonych decyzji i doprowadzenia do rozbiórki niepożądanej i szkodliwej dla środowiska naturalnego oraz ludzi elektrowni wiatrowej. Mimo, iż wraz z rozbiórką spornej budowli szkodliwe oddziaływanie ustąpi, to szkody powstałe wcześniej, w okresie funkcjonowania elektrowni, nie dadzą się już naprawić. Zatem spełniona została w przedmiotowej sprawie przesłanka spowodowania trudnych do odwrócenia skutków uzasadniająca wstrzymanie wykonania decyzji. Nadto na skutek realizacji inwestycji m.in. ucierpi flora terenu, zostanie zaburzona estetyka terenu i krajobrazu, elektrownia zagrozi migrującym ptakom, oddziaływanie elektrowni skumuluje się z oddziaływaniem już istniejących elektrowni wiatrowych, oddziaływanie elektrowni będzie miało negatywny wpływ na obszar Natura 2000 oraz zbiornik J. Ww. szkoda nie grozi zatem wyłącznie skarżącym, lecz szeroko pojętemu interesowi społecznemu, interesowi mieszkańców Gminy Warta oraz środowisku naturalnemu.

Odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, Wojewódzki Sąd Administracyjny dokonał analizy przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.), a następnie uznał, że skarżący nie wykazali, iż wykonanie tejże decyzji spowoduje realne niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Jeśli chodzi o powołane negatywne oddziaływanie na środowisko Sąd wskazał, że to w postępowaniu w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań winny być badane okoliczności wpływu spornej inwestycji na florę terenu, migrację ptaków, kumulację oddziaływania elektrowni z oddziaływaniem już istniejących elektrowni wiatrowych, a ponadto wpływ na obszar Natura 2000 oraz zbiornik J. W przedmiotowej sprawie została wydana ostateczna decyzja Burmistrza Gminy i Miasta Warta z dnia [...] czerwca 2012 r. określająca środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia i dopiero na etapie merytorycznego rozpoznawania sprawy Sąd będzie badał, czy ustalenia tej decyzji zostały uwzględnione przy opracowywaniu projektu budowlanego. Nadto podniesiona we wniosku kwestia zaburzenia estetyki terenu i krajobrazu nie może być również oceniana na etapie wstrzymania wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę, bowiem o możliwości zlokalizowania określonej inwestycji na danym terenie rozstrzyga miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego albo decyzja o warunkach zabudowy. Projektowana inwestycja położona jest na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy i Miasta Warty z dnia 26 lipca 2012r. Nr XXIV/120/12. Kontrola zgodności inwestycji z postanowieniami tegoż planu będzie przedmiotem oceny Sądu na etapie rozstrzygania zasadności samej skargi.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi podkreślił, że rozstrzygnięcie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej aktu nie przesądza o zasadności wniesionej skargi, a w przedmiotowej sprawie strona nie uprawdopodobniła zaistnienia przesłanek niezbędnych do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu i z tych względów Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła A. P. i R. P., zaskarżając je w całości i zarzucając mu naruszenie art. 61 § 3 P.p.s.a. polegające na wydaniu postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania decyzji w sytuacji, gdy skarżący uprawdopodobnili, iż w razie wykonania zaskarżonej decyzji, w przedmiotowej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków polegających na tym, że:

- ucierpi flora terenu, na który będzie oddziaływała elektrownia przede wszystkim rośliny okopowe, ziemniaki pod osłonami, które uprawiane są zarówno przez skarżących jak i ich sąsiadów,

- zostanie zaburzona estetyka terenu, krajobrazu, na którym powstanie elektrownia,

- elektrownia zagrozi ptakom migrującym, których drogi przelotowe przechodzą

w miejscu, w którym na powstać elektrownia wiatrowa

- oddziaływanie elektrowni wiatrowej skumuluje się z oddziaływaniem już istniejących elektrowni wiatrowych, które są usytuowane ok. 600 m od elektrowni, a nie jak to wynika z akt niniejszej sprawy 15 kilometrów i 3 kilometry,

- oddziaływanie elektrowni będzie miało negatywny wpływ na obszary natura

2000 i przylatujące ptaki mewy, kormorany, łabędzie, gęsi, żurawie, bociany

oraz zbiornik J.

W konsekwencji zostały spełnione wszystkie przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, co obligowało Sąd do wydania decyzji o wstrzymaniu jej wykonania.

Wskazując na powyższe, skarżący wnieśli zmianę zaskarżonego postanowienia i wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody Łódzkiego z dnia [...] kwietnia 2015 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty Sieradzkiego, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu a także o zasądzenie na rzecz skarżących kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o którym mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Z przepisu tego wynika więc, iż warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jej wykonania. Sąd orzeka, bowiem w kwestii wstrzymania wykonania na podstawie przytoczonych we wniosku okoliczności, uwzględniając indywidualny charakter każdej sprawy i możliwość wystąpienia dla skarżącego niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu spoczywa na wnioskodawcy.

Podkreślić również trzeba, iż sam fakt realizacji inwestycji, na którą inwestor uzyskał ostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę, nie świadczy jeszcze o możliwości wystąpienia niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Zauważyć przede wszystkim w tym zakresie należy, iż o ile realizacja takiego zamierzenia budowlanego prowadzi często do trwałej zmiany, chociaż na różną skalę, otoczenia tej inwestycji, to w ramach rozpoznania wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę Sąd nie ocenia prawidłowości wydania tej decyzji w aspekcie jej zgodności z prawem. Przedmiot oceny stanowi jedynie to, czy jej wykonanie, jeszcze przed prawomocnym jej skontrolowaniem, może doprowadzić do sytuacji wyjątkowych, zagrażających chronionym dobrom skarżącego. Nie chodzi tutaj przy tym o niebezpieczeństwo wyrządzenia jakiejkolwiek szkody, ale takiej, która może przybrać znaczne rozmiary, a także o sytuację taką, w której powrót do stanu poprzedniego zmienionej w sposób istotny i trwały rzeczywistości będzie w zasadzie niemożliwy lub będzie wymagał znacznych nakładów sił i środków. O ile, zatem można przyjąć uwagi skarżącego, że realizacja inwestycji w sąsiedztwie skarżącego będzie się wiązać z pewnymi niedogodnościami dla niego, o tyle nie można uznać, że okoliczności te, jak powyżej przytoczone, mają charakter jak wymagany przez art. 61 § 3 P.p.s.a.

Wskazując na powyższe, podzielić należało ocenę Sądu pierwszej instancji, że skarżący nie przedstawił żadnych takich okoliczności, które świadczyłyby o prawdopodobieństwie wystąpienia niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Odnośnie natomiast argumentacji zażalenia wskazać trzeba, iż kwestia oddziaływania inwestycji na środowisko została ostatecznie rozstrzygnięta w decyzji określającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia. Kwestia zgodności jej warunków z zatwierdzonym projektem budowlanym, jak trafnie podkreślał Sąd pierwszej instancji, będzie badana na etapie merytorycznego rozpoznania skargi, podobnie jak kwestia zaburzenia estetyki i krajobrazu oraz przyjętych parametrów obiektu budowlanego.

W tym stanie sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalił zażalenie.