Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 22 listopada 2024 r., sygn. akt II SA/Sz 846/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi R. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 21 sierpnia 2024 r. nr SKO.WD.470/2039/2024 w sprawie zatrzymania prawa jazdy postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 22 listopada 2024 r., sygn. II SA/Sz 846/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę R. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 21 sierpnia 2024 r. nr SKO.WD.470/2039/2024 w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wyjaśnił, że zarządzeniem z dnia 21 października 2024 r. – którego odpis wysłano na adres pełnomocnika skarżącej – wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi, natomiast pismem z dnia 23 października 2024 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL oraz nadesłania pełnomocnictwa - w terminie 7 dni od dnia otrzymania powyższych pism, pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe wezwanie wysłane na adres pełnomocnika zostały doręczone w dniu 5 listopada 2024 r.

W zakreślonym przez Sąd terminie, pełnomocnik skarżącej nadesłał odpis pełnomocnictwa oraz podał numer PESEL. Nie uiszczono natomiast wpisu od skargi.

Wobec nieuiszczenia wpisu od skargi, Sąd I instancji postanowił na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a skargę odrzucić.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, zaskarżając to postanowienie w całości, wnosząc o jego uchylenie w całości.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 220 § 3 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi w sytuacji, gdy pełnomocnik strony nie został wezwany do uiszczenia wpisu.

W uzasadnieniu zażalenia skarżąca wyjaśniła, że w otrzymanej korespondencji sądowej nie znajdowało się wezwanie do uiszczenia wpisu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie.

Za niezasadnością zażalenia przemawia przede wszystkim treść przepisu art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej – "p.p.s.a."), zgodnie z którym sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Pismo nieopłacone nie wywołuje zatem żadnych skutków (zob. H. Knysiak-Sudyka w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, red. T. Woś, Warszawa 2016, art. 220). Zgodnie natomiast z art. 220 § 2 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, dokonane przez Sąd I instancji ustalenia i wyciągnięte z nich wnioski są prawidłowe. Z akt sprawy wynika, że skarżąca została prawidłowo wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 21 sierpnia 2024 r., w tym do uiszczenia wpisu od skargi. Sąd I instancji w zarządzeniu z dnia 21 października 2024 r. wyznaczył na uiszczenie wpisu od skargi siedmiodniowy termin informując o skutkach prawnych jego niedotrzymania, tj. odrzuceniu skargi. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu pełnomocnik skarżącej odebrał dnia 5 listopada 2024 r., natomiast w wyznaczonym terminie nie uiszczono wymaganego wpisu od skargi.

Analizując akta sprawy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w skierowanej do pełnomocnika skarżącej korespondencji znajdował się odpis zarządzenia z dnia 21 października 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Potwierdza to adnotacja starszego inspektora sądowego umieszczona na oryginale tego zarządzenia, adnotacja na piśmie informującym o doręczeniu odpisu zarządzenia oraz zapisy w rubryce "rodzaj przesyłki" na zwrotnym potwierdzeniu odbioru (zwrotce), którą podpisał pełnomocnik skarżącej. Z powyższego jasno wynika, że wbrew twierdzeniom pełnomocnika skarżącej, odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu został dostarczony razem z pozostałymi pismami sądowymi. Wniosku tego nie podważają zarzuty zażalenia, które opierają się na przypuszczeniach o niedoręczeniu zarządzenia do uiszczenia wpisu od skargi. Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do podważenia powyższych adnotacji.

W rekapitulacji należy więc stwierdzić, że skoro wobec nieuiszczenia wpisu od skargi nie można było nadać jej prawidłowego biegu, co skutkowało wezwaniem strony – na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. – do jego wpłacenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, to niewykonanie tego wezwania w wyznaczonym terminie aktualizując przesłanki stosowania art. 220 § 3 p.p.s.a. skutkowało odrzuceniem skargi.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.