Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Ciołek (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia WSA Kamila Paszowska-Wojnar Asesor WSA Anna Kuczyńska-Szczytkowska po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. S. o wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu Magdaleny Jankowskiej – Szostak, sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu Katarzyny Borońskiej oraz sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego Anny Moskały w sprawie ze skargi B. S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we Wrocławiu z dnia 14 grudnia 2020 r., nr 9001-2020-004253 w przedmiocie przyznania płatności w ramach wsparcia bezpośredniego na rok 2019 postanawia: I umorzyć postępowanie w zakresie wniosku strony skarżącej o wyłączenie od rozpoznania niniejszej sprawy sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego Anny Moskały; II oddalić wniosek o wyłączenie od rozpoznania niniejszej sprawy sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu Magdaleny Jankowskiej-Szostak oraz sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu Katarzyny Borońskiej.

Pełnomocnik strony skarżącej B. S. złożył pismem z 16 sierpnia 2021 r. wniosek o wyłączenie od rozpoznania niniejszej sprawy sędziego WSA Magdaleny Jankowskiej – Szostak, sędziego WSA Katarzyny Borońskiej oraz sędziego NSA Anny Moskały. W ocenie strony skarżącej przyczyny wyłączenia sędziego stały się znane później tj. na podstawie sporządzonych wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na posiedzeniu niejawnym z dnia 25 marca 2021 r. w sprawach o sygn. akt III SA/Wr 129/20 oraz III SA/Wr 130/20.

Zarządzeniem z 19 sierpnia 2021 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uzupełnienia braku formalnego wniosku o wyłączenie sędziów przez podanie co do każdego ze wskazanych sędziów przyczyn uzasadniających ich wyłączenie oraz uprawdopodobnienie przyczyn wyłączenia - w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik strony skarżącej wskazał, że wskazani sędziowie brali udział w rozstrzyganiu aktu prawnego sporządzonego z ich udziałem o charakterze skrajnie arbitralnym. Zdaniem strony skarżącej niezgodność orzeczenia z prawem ma charakter ekstraordynaryjny, kwalifikowany, elementarny i oczywisty, a orzeczenie stoi w sprzeczności z podstawowymi ogólnie przyjętymi zasadami rozstrzygnięć. Zdaniem strony skarżącej bezprawność wynika z ewidentnych błędów spowodowanych rażącym naruszeniem zasad wykładni i stosowania prawa stanowiącym oczywistą jego obrazę, dostrzegalną bez konieczności odwoływania się do głębszej analizy. W dalszej części pisma pełnomocnik strony skarżącej przytoczył obszerną argumentację dotyczącą zasadności wniosku o wyłączenie wskazanych sędziów WSA oraz sędziego NSA od orzekania w niniejszej sprawie.

Sędzia WSA Magdalena Jankowska - Szostak złożyła do akt oświadczenie, że nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), ani inne tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności (art. 19 p.p.s.a.).

Sędzia WSA Katarzyna Borońska złożyła do akt oświadczenie, że nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 18 p.p.s.a., ani inne tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności (art. 19 p.p.s.a.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Wniosek strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Wniosek strony skarżącej o wyłączenie od orzekania sędziów wpłynął 17 sierpnia 2021 r. Sędzia NSA Anna Moskała z dniem 11 września 2021 r. przeszła w stan spoczynku. Wobec powyższego postepowanie w zakresie wniosku strony skarżącej o wyłączenie od orzekania w sprawie sędziego NSA Anny Moskały należało na podstawie powołanych przepisów, jako bezprzedmiotowe, umorzyć.

Zgodnie natomiast z art. 18 § 1-3 p.p.s.a. sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach, w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. (§ 1) Powody wyłączenia trwają także po ustaniu uzasadniającego je małżeństwa, przysposobienia, opieki lub kurateli. (§ 2) Sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi. (§ 3) Zgodnie z art. 19 p.p.s.a. niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgłoszony przez stronę skarżącą wniosek o wyłączenie sędziego powinien zostać uprawdopodobniony, tzn. strona powinna podać przyczynę wyłączenia oraz powołać okoliczności lub dowody uprawdopodobniające istnienie tej przyczyny (art. 20 § 1 p.p.s.a.). Prowadzić do wyłączenia sędziego nie może natomiast przekonanie strony skarżącej o błędnym rozpoznaniu sprawy.

Strona skarżąca nie uprawdopodobniła wniosku o wyłączenie sędziów. Nie przedstawiła jakichkolwiek okoliczności, które mogłyby uzasadniać uwzględnienie tego wniosku. Okoliczności powołane przez stronę skarżącą odnoszące się do części merytorycznej pracy sędziów, a to błędnego – zdaniem strony skarżącej - ustalenia stanu faktycznego oraz przywoływania nieaktualnego stanu prawnego, nie mogą stanowić podstawy uwzględnienia wniosku o wyłączenie wskazanych sędziów.

Nadmienić należy przy tym, że w sprawie nie zachodzą również okoliczności, o których mowa w art. 18 i art. 19 p.p.s.a. Strona nie wykazała, by jakakolwiek z tych okoliczności w niniejszym przypadku miała miejsce. Również z oświadczenia złożonego przez sędziego WSA Magdalenę Jankowską – Szostak oraz oświadczenia złożonego przez sędziego WSA Katarzynę Borońską nie wynika, by zachodziły podstawy do wyłączenia ich od orzekania w niniejszej sprawie. Z ugruntowanego orzecznictwa sądów administracyjnych wynika natomiast, że autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza jego prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które podważałyby wiarygodność oświadczenia sędziego (postanowienie NSA z 12 marca 2012 r., I FZ 147/12; z 9 października 2013 r., II OZ 851/13; z 24 września 2014 r., I OZ 754/14; CBOSA). Nie ulega wątpliwości, że strona skarżąca we wniosku nie wskazała przyczyny wyłączenia i nie powołała żadnych okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie takiej przyczyny.

Z tych względów na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji.