Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Kultury i Sztuki w P. z dnia 10 października 2025 r., nr [...] w przedmiocie informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z 10 listopada 2025 r. J. B. (dalej: strona skarżąca, skarżący) wniósł skargę na decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Kultury i Sztuki w P. z dnia 10 października 2025 r., nr [...] w przedmiocie informacji publicznej. Decyzja została wydana na podstawie art. 16 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 902), dalej u.d.i.p.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Miejskiego Ośrodka Kultury i Sztuki w P. (dalej: organ administracji, Dyrektor) podtrzymał swoje stanowisko w sprawie odmowy udzielenia informacji publicznej oraz wniósł o oddalenie skargi.

Z akt sprawy wynika, że 21 października 2025 r. skarżący, zgodnie z pouczeniem, złożył odwołanie od tej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach za pośrednictwem organu administracji.

Pismem z 3 listopada 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekazało odwołanie strony do Dyrektora celem ponownego rozpatrzenia sprawy w trybie art. 17 u.d.i.p.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Wyjaśnienia wymaga, że skarga do sądu administracyjnego może być skutecznie wniesiona i podlega merytorycznemu rozpoznaniu, jeżeli odpowiada wymaganiom określonym w ustawie z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej p.p.s.a. Stosownie bowiem do zapisów art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Z treści art. 52 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. wynika więc wprost, iż jeżeli w postępowaniu administracyjnym stronie przysługiwało prawo do wystąpienia do organu administracji z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, to skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu tego środka zaskarżenia. W myśl natomiast art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1-5 przedmiotowego przepisu wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Oznacza to zatem, że art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. statuuje zasadę pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. Sąd administracyjny nie może bowiem zastępować organu odwoławczego, a ponadto jego działanie nie może naruszać zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, która gwarantuje stronie prawo domagania się dwukrotnego merytorycznego rozpatrzenia jej sprawy.

Z treści art. 17 u.d.i.p. wynika natomiast, że do rozstrzygnięć podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji publicznej, niebędących organami władzy publicznej, o odmowie udostępnienia informacji przepisy art. 16 stosuje się odpowiednio (ust. 1), zaś wnioskodawca może wystąpić do podmiotu, o którym mowa w ust. 1, o ponowne rozpatrzenie sprawy, a do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołania (ust. 2). Zastosowanie w rozpoznawanej sprawie art. 17 ust. 2 u.d.i.p., który uprawnia stronę do złożenia od decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy do organu, który taką decyzję wydał, upoważnia z kolei do skorzystania z powyżej powołanego art. 52 § 3 p.p.s.a., w świetle którego, jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję, z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Brak jest zatem możliwości jednoczesnego wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz równolegle skargi do sądu administracyjnego.

Na tle powyższego Sąd stwierdza, że wniesiona na obecnym etapie skarga jest przedwczesna. Skoro bowiem skarżący skorzystał uprzednio z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, to tym samym, od tej samej decyzji, nie może obecnie skutecznie wywieść skargi. Zatem dopiero wskutek złożenia przysługującego stronie środka odwoławczego uzyskuje ona prawo zaskarżenia do sądu administracyjnego rozstrzygnięcia wydanego po jego rozpatrzeniu (por. np. postanowienia: WSA w Warszawie z 18 września 2023 r., sygn. akt VI/Wa 4950/23; WSA we Wrocławiu z 27 grudnia 2023 r., sygn. akt I SA/Wr 390/23; WSA w Białymstoku z 21 maja 2025 r., sygn. akt II SA/Bk 570/25; WSA w Warszawie z 29 października 2025 r., sygn. akt II SA/Wa 1332/25; NSA z 7 stycznia 2026 r., sygn. akt III OSK 2271/25). W obecnym stanie sprawy jedynie rozstrzygnięcie organu administracji, wydane w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, mogło stanowić przedmiot zaskarżenia do Sądu.

Z przytoczonych powyżej względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. obowiązany był skargę odrzucić, o czym orzekł w sentencji postanowienia.

Wszystkie powołane orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne na stronie CBOSA http://orzeczenia.nsa.gov.pl.