Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Rischka, Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń, Sędzia NSA Joanna Zdzienicka – Wiśniewska (spr.), po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 19 lipca 2023 r. sprawy ze skargi M.L. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 4 lipca 2022 r. nr 2201-IEW.4120.15.2022/MB, 2201-IEW.4123.30.2022/MB w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.

Decyzją z dnia 28 marca 2022 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Kartuzach orzekł o solidarnej odpowiedzialności podatkowej pana M. L., jako członka zarządu A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R., solidarnie z A Spółka z o.o. za zaległości Spółki z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2018 r. wraz z odsetkami za zwłokę oraz podatku od towarów i usług za lipiec, sierpień, wrzesień, października i listopad 2019 r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami postępowania egzekucyjnymi.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku postanowieniem z dnia 4 lipca 2022 r. stwierdził uchybienie do wniesienia odwołania o powyższej decyzji. W uzasadnieniu, przywołując m. in. treść art. 223 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm.) wskazał, że decyzja organu pierwszej instancji została doręczona podatnikowi w dniu 4 kwietnia 2022 r. Tym samym termin do wniesienia odwołania upływał z dniem 18 kwietnia 2022 r. Tymczasem podatnik nadał odwołanie przesyłką kurierską w dniu 20 kwietnia 2022 r., a zatem z uchybieniem terminu do jego wniesienia.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pan M. L. wniósł o uwzględnienie skargi i uznanie odwołania od decyzji Urzędu Skarbowego w Kartuzach. W ocenie skarżącego w zaskarżonym postanowieniu organ odwoławczy popełnił błąd formalny wskazując jako termin do wniesienia odwołania dzień 18 kwietnia 2022 r., który był dniem wolnym od pracy. Jednocześnie podniósł zarzut pominięcia przez organ podatkowy pierwszej instancji decyzji Dyrektora uwzględniającej odwołanie od decyzji nakładającej na niego karę finansową za niezłożenie deklaracji podatkowej za Spółkę za 2019 rok.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku wniósł o jej oddalenie. W ocenie Dyrektora bez wpływu na wydane rozstrzygnięcie pozostaje zarzut popełnienia błędu formalnego, polegającego na wskazaniu dnia 18 kwietnia 2022 r. (tj. dnia wolnego od pracy), jako daty, w której upływał termin do złożenia odwołania. Zdaniem organu błąd ten stanowił jedynie omyłkę pisarską, która została sprostowana postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2022 r. Nawet przy uwzględnieniu, że termin do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji wypadał w innym dniu (tj. w kolejnym dniu po błędnie wskazanym dniu wolnym od pracy), skarżący i tak terminu tego nie dochował.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Sąd administracyjny w granicach swojej właściwości bada zgodność zaskarżanych orzeczeń z prawem.

Zgodnie z art. 223 § 1 Ordynacji podatkowej odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał decyzję. Odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie (art. 223 § 2 pkt 1 wskazanej ustawy).

Podkreślić należy, że uchybienie terminowi do wniesienia odwołania jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie może przystąpić do merytorycznego rozpatrzenia odwołania, lecz ma obowiązek wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu. Nie jest to zależne od swobodnego uznania organu, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej (por. wyrok NSA z 8 lipca 2010 r. II FSK 372/09). Każde, nawet nieznaczne przekroczenie terminu, stanowi samoistną podstawę do wydania postanowienia stwierdzającego jego uchybienie. Tym samym organ podatkowy nie tylko jest uprawniony lecz wręcz obowiązany do wydania postanowienia na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej (por. wyrok NSA z 1 października 2009 r., I FSK 854/08).

Użycie przez ustawodawcę wyrażenia "stwierdza" oznacza, że w każdym przypadku wniesienia odwołania po ustawowym terminie organ odwoławczy obowiązany jest wydać postanowienie, o którym mowa w powołanym przepisie. Wykładnia językowa powołanego przepisu wskazuje także na to, że na etapie wstępnego badania odwołania organ obowiązany jest jedynie ustalić datę doręczenia decyzji, przy czym badaniu podlega również prawidłowość jej doręczenia oraz datę wniesienia odwołania. Jeżeli porównanie tych dwóch dat wskazuje na to, że odwołanie zostało wniesione później niż w czternastym dniu od dnia doręczenia decyzji, stanowi to samoistną podstawę do stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. Ustawa nie nakazuje organowi badać innych jeszcze okoliczności uchybienia terminowi (por. wyroki NSA: z dnia 1 października 2009 r., o sygn. akt I FSK 854/08; z dnia 29 sierpnia 2017 r., o sygn. akt II FSK 1995/15 oraz wyrok WSA w Poznaniu z dnia 5 marca 2020 r., o sygn. akt I SA/Po 950/19).

W niniejszej sprawie decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w Kartuzach z dnia 28 marca 2022 r., zawierająca prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia odwołania, została przesłana na adres skarżącego i doręczona do rąk pełnoletniego domownika strony – pani R. L. w dniu 4 kwietnia 2022 r. (k. 134 akt administracyjnych). Tym samym, termin do wniesienia odwołania, obliczony z uwzględnieniem art. 12 § 1 i § 5 Ordynacji podatkowej, upłynął z dniem 19 kwietnia 2022 r. Odwołanie zostało wniesione przez stronę w dniu 20 kwietnia 2022 r., a zatem po terminie.

W takiej sytuacji Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, do którego trafiło odwołanie wraz z aktami sprawy, miał obowiązek zastosować art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania.

W ocenie Sądu bez wpływu na zaskarżone rozstrzygnięcie pozostaje zarzut popełnienia przez organ odwoławczy błędu formalnego polegającego na omyłkowym wskazaniu dnia 18 kwietnia 2022 r. (tj. dnia wolnego od pracy) jako dnia, w którym upływał termin do złożenia odwołania. Z akt sprawy wynika, że termin do wniesienia odwołania upływał w dniu 19 kwietnia 2022 r. (tj. w następnym dniu po dniu wolnym od pracy), jednak skarżący terminu tego nie dochował. Przesyłkę zawierającą odwołanie strona nadała bowiem przesyłką kurierską w dniu 20 kwietnia 2022 r., a zatem z uchybieniem wskazanego wyżej terminu.

Kognicja Sądu w niniejszej sprawie ogranicza się do oceny spełnienia przesłanek z art. 228 § 1 pkt 2 w zw. z art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 22 lutego 2017 r., o sygn. akt I SA/Gd 1676/16). Skoro odwołanie od decyzji podatkowej organu I instancji zostało złożone po terminie, to organ odwoławczy zasadnie stwierdził uchybienie terminu do jego wniesienia. W tym stanie rzeczy zarzuty skargi uznać należy za pozbawione podstaw.

Z tych względów uznając skargę za nieuzasadnioną Sąd, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 259), skargę oddalił.