Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Kamil Kowalewski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na uchwałę Rady Dzielnicy Mokotów m.st. Warszawy z dnia 26 sierpnia 2025 r. nr XIX/93/2025 w przedmiocie skargi na działanie Dyrektora Zakładu Gospodarowania Nieruchomościami w Dzielnicy Mokotów m.st. Warszawy postanawia: odrzucić skargę.

Rada Dzielnicy Mokotów m.st. Warszawy (dalej jako "organ") uchwałą z 26 sierpnia 2025 r. nr XIX/93/2025, działając na podstawie art. 237 § 1 i § 4 oraz art. 238 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572 z późn. zm.), powoływanej dalej jako "K.p.a.", uznała za bezzasadną skargę M. S. na działanie Dyrektora Zakładu Gospodarowania Odpadami Dzielnicy Mokotów m.st. Warszawy.

Skarżąca pismem z 28 października 2025 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę z 26 sierpnia 2025 r. nr XIX/93/2025, wskazując m.in., że ta została podjęta z naruszeniem przepisów prawa materialnego, tj. art. 6a pkt 2 i pkt 3, art. 6b pkt 2 i art. 6e ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego polegającym na błędnej ich interpretacji. Nadto skarżąca podniosła, że w uchwale nie wskazano drogi odwoławczej i stwierdzono, że z przepisów prawnych wynika, że jakiekolwiek roszczenia związane z nakładami, remontem, wymianą zużytych urządzeń sanitarnych mogą być rozpatrywane dopiero po opróżnieniu lokalu, zaś skarżąca odmawiała wydania lokalu do momentu rozliczenia kosztów remontu, co w ocenie skarżącej jest nieprawdą.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie lub oddalenie i wskazał, że zaskarżona uchwała dotyczy rozpatrzenia skargi złożonej przez skarżącego w trybie przepisów działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, a zatem nie stanowi aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a."

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kognicja sądów administracyjnych określona została natomiast m.in. w art. 3 § 2 p.p.s.a., który zawiera szczegółowy katalog spraw objętych właściwością rzeczową sądów administracyjnych. Z treści ww. przepisu wynika, że sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Uchwała Rady Dzielnicy Mokotów m.st. Warszawy z 26 sierpnia 2025 r. nie mieści się w żadnej z ww. kategorii, gdyż stanowi akt podjęty w trybie uregulowanym w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego zatytułowanego "Skargi i wnioski".

Czynności podejmowane przez organy administracji w trybie przepisów działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego nie podlegają kognicji sądów administracyjnych. Tryb skargowo-wnioskowy (art. 221 i następne K.p.a.) jest jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie, czyli zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi, nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, a więc nie tylko postępowania odwoławczego, ale także postępowania sądowoadministracyjnego.

Zgodnie z art. 227 K.p.a. przedmiotem skargi w tym trybie może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Kodeks postępowania administracyjnego nie narzuca organom formy w jakiej może nastąpić załatwienia skargi złożonej w opisywanym trybie. Stanowi jednak, że sprawa ma być załatwiona bez zbędnej zwłoki, a skarżącego zawiadamia się o sposobie załatwienia skargi (art. 237 K.p.a.). Oznacza to, że podejmowane w trybie 237 K.p.a. zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi nie przybiera żadnej z prawnych form działania organu administracji publicznej, podlegających kontroli sądu administracyjnego. W postępowaniu uregulowanym przepisami działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego nie rozstrzyga się bowiem sprawy administracyjnej, a jedynie informuje o sposobie załatwienia skargi. Zatem czynności podejmowane w tym trybie przez organy administracji samorządowej nie są rozstrzygnięciami, o których mowa w cytowanym art. 3 § 2 p.p.s.a.

Kwestionowana przez skarżącą uchwała z 26 sierpnia 2025 r. nr XIX/93/2025, wydana na podstawie art. 237 § 1 i § 4 oraz art. 238 § 1 K.p.a., informuje jedynie skarżącą o sposobie załatwienia jej skargi na działania dyrektora Zakładu Gospodarowania Nieruchomościami w Dzielnicy Mokotów m.st. Warszawy.

Reasumując, niniejsza sprawa nie mieści się we wskazanym powyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Obowiązujący stan prawny nie upoważnia do zakwalifikowania przedmiotowej skargi do spraw, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Zatem wniesiona skarga, jako niepodlegająca jurysdykcji sądów administracyjnych, nie może być przedmiotem oceny przez sąd administracyjny

i podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.