Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Suleja-Klimczyk po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] znak [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresu 2012 r. i 2013 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 17 września 2020 r. pełnomocnik J. W.(dalej: "strony skarżącej") w osobie M. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (dalej: "Sądu") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 października 2020 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej, który podpisał skargę, do złożenia oświadczenia, czy należy do kręgu osób, o których mowa w art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a."), które mogą być pełnomocnikiem strony w postępowaniu przed sądem administracyjnymi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem uznania, że strona skarżąca działa w niniejszym postępowaniu osobiście.

Z uwagi na brak odpowiedzi na wskazane wyżej wezwanie w zakreślonym terminie, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 grudnia 2020 r. uznano, że dotychczasowy pełnomocnik strony skarżącej jest nieaktualny z uwagi na niezłożenie oświadczenia o przynależności do kręgu osób wskazanego w art. 35 P.p.s.a., a strona skarżąca działa w sprawie osobiście. W konsekwencji wezwano stronę skarżącą do podpisania skargi w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem jej odrzucenia.

Korespondencję sądową, zawierającą odpis wezwania z dnia 21 grudnia 2020 r. do uzupełnienia wspomnianego braku formalnego skargi, w związku z jej nieodebraniem awizowano po raz pierwszy w dniu 28 grudnia 2020 r., o czym zawiadomienie umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej. Powtórna awizacja przesyłki miała miejsce w dniu 5 stycznia 2021 r., po czym w dniu 12 stycznia 2021 r. korespondencja została zwrócona nadawcy w związku z jej niepodjęciem w terminie.

Brak formalny skargi nie został jednak do tej pory uzupełniony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jeżeli natomiast pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, to art. 49 § 1 P.p.s.a. obliguje przewodniczącego do wezwania strony do jego uzupełnienia w terminie siedmiu dni. W przypadku nieuzupełnienia skargi w wyznaczonym terminie, podlega w myśl art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. odrzuceniu w formie postanowienia, które może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym.

Wśród wymogów formalnych skargi wskazać należy podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, co zostało wyrażone w art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.

W tym miejscu należy wskazać, że w przedmiotowej sprawie skargę z dnia 17 września 2020 r. podpisał w imieniu strony skarżącej jej pełnomocnik w osobie M. M.. Zgodnie jednak z art. 35 § 1 P.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Pomimo wezwania Sądu, M. M. nie wykazała, że należy do grona podmiotów wyszczególnionych w przywołanym przepisie. W konsekwencji Sąd uznał, że nie mogła ona być pełnomocnikiem strony skarżącej w ramach niniejszego postępowania, co w dalszej konsekwencji skutkowało uznaniem, że strona skarżąca działa w sprawie samodzielnie.

Ponieważ skarga nie była podpisana przez stronę skarżącą, wezwano ją do usunięcia rzeczonego braku formalnego. Jak już wskazano wyżej, przesyłkę zawierającą stosowne wezwanie awizowano po raz pierwszy w dniu 28 grudnia 2020 r., powtórnie w dniu 5 stycznia 2021 r., a zwrot korespondencji nastąpił w dniu 12 stycznia 2021 r.

Ustawa stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 P.p.s.a. pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy. Jednocześnie dokonuje się zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy nie jest to możliwe – na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (por.: art. 73 § 1 i 2 P.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (por.: art. 73 § 3 P.p.s.a.). Doręczenie uważa się wówczas za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź urzędzie gminy, jak stanowi art. 73 § 5 P.p.s.a.

W niniejszej sprawie wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi zostało doręczone w ramach fikcji doręczenia z dniem 11 stycznia 2021 r., tj. z upływem czternastu dni od daty pierwszego awizowania przesyłki. Oznacza to, że siedmiodniowy termin przewidziany na usunięcie braków formalnych skargi upłynął stronie skarżącej z dnia 18 stycznia 2021 r. Brak podpisu nie został jednak usunięty.

W rezultacie skarga obarczona jest uchybieniem formalnym uniemożliwiającym nadanie jej dalszego biegu i jako taka podlega odrzuceniu.

Mając na uwadze powyższe, Sąd, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.