Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zygmunt Niewiadomski po rozpoznaniu w dniu 8 października 2007r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] Komitetu [...] w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 kwietnia 2007r. sygn. akt II SA/Kr 1325/05 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu w sprawie ze skargi Wojewody M. na uchwałę Rady Miasta K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...]" postanawia: - oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 16 października 2006r., sygn. akt II SA/Kr 1325/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek [...] Komitetu [...] w K. o ustanowienie radcy prawnego. Postanowienie niniejsze zostało odebrane w dniu 26 października 2006r. przez K. O.

Pismem z dnia 21 grudnia 2006r. ustanowiony w tym samym dniu pełnomocnik Komitetu – M. K., złożył sprzeciw od powyższego postanowienia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. W piśmie powyższym podniósł, że postanowienie z dnia 16 października 2006r. zostało odebrane przez portiera [...] Akademii [...] w K., nieupoważnionego przez Komitet do odbierania korespondencji. Pismo to zostało przekazane zarządowi Komitetu z ponad miesięcznym opóźnieniem – w dniu 15 grudnia 2006r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przeprowadził postępowanie wyjaśniające i uzyskał oświadczenie K. O. z dnia 2 lutego 2007r., w którym podała ona, że jest portierem zatrudnionym przez [...] Akademię [...], zaś [...] Komitet [...] korzysta z sali w budynku [...]. Korespondencja kierowana do [...] przynoszona jest na portiernię, a portierzy są upoważnieni do odbierania pism dla [...].

Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia z dnia 16 października 2006r. Sąd uznał, że korespondencja sądowa kierowana na adres wskazany przez Komitet była odbierana przez osoby do tego upoważnione. Dopiero wydanie niekorzystnego dla Komitetu rozstrzygnięcia spowodowało podniesienie zarzutu odnośnie sposobu doręczania. Wcześniej fakt odbioru przez portierów korespondencji nie był kwestionowany. Sąd uznał w konkluzji, że przy uchybieniu terminu w niniejszej sprawie nie można mówić o braku winy po stronie wnioskodawcy.

Na powyższe postanowienie [...] Komitet [...] złożył zażalenie podkreślając, że Zarząd Komitetu nie udzielił nigdy stosownego pełnomocnictwa portierom [...] do odbioru pism poleconych, a portiernię traktują jako "rodzaj skrzynki pocztowej, gdzie pozostawiane są listy zwykłe oraz awiza na listy i przesyłki polecone kierowane do Komitetu".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd postanowi na wniosek strony przywrócenie terminu, jeżeli nie dokonała ona w terminie czynności procesowej bez swojej winy. Strona powinna we wniosku uprawdopodobnić, że uchybienie terminu zaszło z przyczyn przez nią niezawinionych (art. 87 § 2 ustawy).

W przedmiotowej sprawie uchybienie terminu do złożenia sprzeciwu powstało z przyczyn, które nie sposób uznać za niezawinione. Zauważyć bowiem należy, iż dopiero po zaistnieniu uchybienia terminu i zarazem w dniu wystąpienia z wnioskiem o jego przywrócenie został ustanowiony pełnomocnik do odbioru korespondencji w osobie Przewodniczącego Komitetu – M. K.. Wcześniej takiego pełnomocnika nie było, a Sąd dokonywał doręczeń na adres wskazany przez Komitet. W tej sytuacji nie można skutecznie powołać okoliczności opóźnienia w przekazaniu korespondencji jako przyczyny usprawiedliwiającej uchybienie terminu, tym bardziej, że jak podniesiono w zażaleniu, zebrania Zarządu Komitetu odbywają się raz w miesiącu, a Komitet nie posiada własnego sekretariatu. Komitet mógł też złożyć stosowne zastrzeżenia na poczcie, aby przesyłki polecone nie były pozostawiane na portierni, a jedynie odbierane w placówce pocztowej przez upoważnione osoby.

Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.