|
Uzasadnienie
II FZ 48/17 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia 24 października 2016 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1554/15, działając na podstawie art. 141 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718) dalej p.p.s.a., odmówił J.W. (skarżąca) sporządzenia uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 1 grudnia 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 1554/15 w sprawie ze skargi skarżącej na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 24 sierpnia 2015 r., w przedmiocie podatku od spadków i darowizn. Ze stanu sprawy przedstawionego przez Sąd pierwszej instancji wynikało, że pismem z dnia 7 marca 2016 r., skarżąca wniosła o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do złożenia powyższego wniosku. Postanowieniem z dnia 17 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił skarżącej przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Zażalenie wniesione przez skarżącą na powyższe postanowienie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 września 2016 r., sygn. akt II FZ 538/16. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w zaskarżonym postanowieniu z dnia 24 października 2016 r., argumentował, że zgodnie z art. 141 § 2 p.p.s.a., w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Zdaniem Sądu, skoro w niniejszej sprawie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku oddalający skargę ogłoszony został w dniu 1 grudnia 2015 r., to termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia i doręczenie wyroku z uzasadnieniem upływał z dniem 8 grudnia 2015 r. Natomiast prawomocnym postanowieniem z dnia 17 maja 2016 r., odmówiono skarżącej przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. W tej sytuacji Sąd uznał, że wniosek z dnia 7 marca 2016r. został złożony po upływie ustawowego terminu i w związku z tym należało odmówić sporządzenia uzasadnienia wyroku. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca zarzuciła naruszenie art. 141 § 2 p.p.s.a. w związku z art. 86 § 1 i § 2 p.p.s.a. poprzez jego błędną wykładnię i ostateczne, niewłaściwe zastosowanie. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu argumentowała, że Sąd niesłusznie odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku. W dalszej kolejności skarżąca przedstawiła argumenty, które miały świadczyć o tym, że w sprawie doszło do uchybienia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku bez jej winy w rozumieniu art. 86 § 1 i § 2 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku nie naruszył art. 141 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a. odmawiając skarżącej sporządzenia uzasadnienia wyroku. Jak zauważył Sąd pierwszej instancji, w myśl tego przepisu, w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. W rozpoznawanej sprawie okolicznością bezsporną jest, że skarżąca wniosek o sporządzenie wyroku złożyła po upływie terminu siedmiu dni od ogłoszenia wyroku w dniu 1 grudnia 2015 r. Termin na złożenie wniosku upłynął w dniu 8 grudnia 2015 r., a skarżąca złożyła go wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu w dniu 7 marca 2016 r. Z kolei prawomocnym postanowieniem z dnia 17 maja 2016 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1554/15, odmówił skarżącej przywrócenia terminu do dokonania tej czynności. Zarówno Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku jak również Naczelny Sąd Administracyjny są związane treścią tego orzeczenia, co wynika z art. 170 p.p.s.a. Stanowi on, że orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Skoro więc skarżąca wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku złożyła po upływie ustawowego terminu, który nie został przywrócony, to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w postanowieniu z dnia 24 października 2016 r., prawidłowo odmówił skarżącej sporządzenia uzasadnienia wyroku słusznie wskazując jako podstawę prawną tego orzeczenia art. 141 § 3 p.p.s.a. Stanowi on, że odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku następuje postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym. Z uwagi natomiast na okoliczność, że kwestia winy skarżącej w rozumieniu art. 81 § 1 i § 2 p.p.s.a. w niedochowaniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku została już prawomocnie przesądzona w postanowieniu z dnia 17 maja 2016r., to poza rozważaniami Naczelnego Sądu Administracyjnego i bez znaczenia dla rozstrzygnięcia rozpoznawanej sprawy pozostawały podnoszone w zażaleniu argumenty, które w ocenie skarżącej miały przesądzać o braku jej winy w złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku po terminie. Dodać wypada, że Sąd pierwszej instancji wydając zaskarżone postanowienie z dnia 24 października 2016 r., będąc związanym treścią orzeczenia z dnia 17 maja 2016 r., nie stosował art. 86 § 1 i § 2 p.p.s.a., a zatem nie mogło dojść do jego naruszenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w postanowieniu z dnia 24 października 2016 r. zdecydował jedynie, że w związku z niedochowaniem przez skarżącą terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, oraz nieprzywróceniem terminu do złożenia wniosku, skarżącej należało odmówić sporządzenia uzasadnienia wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając zażalenie od tego postanowienia uznał, że stanowisko Sądu pierwszej instancji zawarte w tym orzeczeniu oraz jego uzasadnienie nie narusza prawa. Wskazując na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i § 1 p.p.s.a. |
