![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3 ustawy o f, Odrzucenie skargi, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, Odrzucono skargę, I SA/Gl 768/17 - Postanowienie WSA w Gliwicach z 2017-09-11, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
I SA/Gl 768/17 - Postanowienie WSA w Gliwicach
|
|
|||
|
2017-07-14 | |||
|
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach | |||
|
Wojciech Gapiński /przewodniczący sprawozdawca/ | |||
|
6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3 ustawy o f | |||
|
Odrzucenie skargi | |||
|
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej | |||
|
Odrzucono skargę | |||
|
Dz.U. 2017 poz 1369 art. 58 par. 1 pkt 3, art. 220 par. 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. |
|||
|
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Gapiński (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 11 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odrzucić skargę. |
||||
|
Uzasadnienie
Postanowieniem oznaczonym w sentencji Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji uznające za bezzasadne zarzuty wniesione przez R. B. na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych A S.A. z dnia [...] r. nr [...] obejmujących zaległości w opłacie abonamentowej rtv za lata 2009-2014. Na powyższe postanowienie R. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 lipca 2017 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie odpisu skargi celem doręczenia uczestnikowi postępowania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Wezwanie to opatrzone zostało tym samym rygorem. Przesyłka polecona zawierająca wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu została doręczona stronie skarżącej w dniu 7 sierpnia 2017 r. Do chwili obecnej brak formalny skargi nie zostały usunięty. Wpis od skargi również nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej "ppsa" skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Winna zatem odpowiadać wymaganiom, stawianym przez art. 46 ppsa oraz art. 47 tej ustawy. W myśl zaś art. 47 § 1 ppsa do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Jak wynika natomiast z art. 49 § 1 ppsa, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku więc, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania obliguje Sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, do jej odrzucenia. Ponadto należy zauważyć, że zgodnie z art. 220 § 3 ppsa skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż termin wyznaczony wezwaniami do uzupełnienia braku formalnego skargi i uiszczenia wpisu od skargi upłynął bezskutecznie w dniu 14 sierpnia 2017 r. Reasumując, skarga dotknięta jest brakiem formalnym i brakiem fiskalnym, a taką skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa i art. 220 § 3 ppsa. |
||||