Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędziowie Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.), Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Protokolant Starszy referent Anna Cyganek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2009 r. sprawy ze skargi B. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę oddala skargę.

Wnioskiem złożonym w Urzędzie Miejskim w Z. w dniu [...] B.K. wniósł o wypłatę odszkodowania z tytułu zajęcia jego nieruchomości, stanowiącej działkę nr [...], położoną w Z. przy ul. [...], pod drogi publiczne.

Decyzją z dnia [...] nr [...], podjętą z up. Prezydenta Miasta Z., wykonującego zadanie z zakresu administracji rządowej, orzeczono o odmowie ustalenia odszkodowania. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ I instancji powołał przepis art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.). W uzasadnieniu wskazano, że w myśl art. 73 ust. 4 powołanej ustawy, ustalenie i wypłata odszkodowania z tytułu zajęcia nieruchomości pod drogę publiczną następuje na wniosek właściciela złożony w okresie od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2005 r. Po upływie tego okresu roszczenie wygasa. Skoro w niniejszej sprawie wniosek złożono w dniu [...], a zatem po upływie powyższego terminu, organ I instancji uznał, iż roszczenie nie może być rozpatrywane.

W odwołaniu od decyzji B.K. zarzucił bezzasadność odmowy przyznania odszkodowania w sytuacji, gdy nie został poinformowany przez Urząd Miejski o zajęciu jego nieruchomości pod drogę publiczną i nie zaniechano też poboru podatku od nieruchomości.

Zaskarżoną decyzją podjętą z up. Wojewody [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa orzeczono o uchyleniu decyzji i umorzeniu postępowania pierwszej instancji. Organ odwoławczy podzielił co prawda stanowisko organu I instancji, iż wniosek o wypłatę odszkodowania został złożony po upływie terminu, określonego w art. 73 ust. 4 powołanej ustawy, jednakże uznał, iż uchybienie terminu prawa materialnego wywołuje skutek w postaci wygaśnięcia praw o charakterze materialnym. W takim zaś przypadku stosunek materialnoprawny nie może być nawiązany, co skutkuje bezprzedmiotowością postępowania w rozumieniu art. 105

§ 1 kpa. Nadto organ II instancji wskazał, iż nie jest właściwy w sprawach podatkowych, zaś dochodzenie roszczeń z tytułu zajęcia nieruchomości możliwe jest jedynie przed sądem powszechnym.

W skardze do sądu administracyjnego B.K. ponowił dotychczasowe zarzuty co do trybu przejęcia jego nieruchomości pod drogę publiczną, co nastąpiło bez powiadomienia go i ujawnienia tego faktu w księdze wieczystej. Wyjaśnił nadto, że dopiero w [...] dowiedział się o przysługującym mu prawie do odszkodowania z tego tytułu. Skarżący podniósł też, że do tej pory od nieruchomości pobierany jest podatek.

Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi z przyczyn wskazanych w motywach zaskarżonej decyzji.

W toku rozprawy sądowej w dniu 9 maja 2007 r. pełnomocnik Wojewody [...] podał dodatkowo, że do tej pory nie wydano decyzji stwierdzającej przejście nieruchomości na rzecz Gminy Z. z uwagi na brak wniosku w tym przedmiocie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie mogła odnieść skutku, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa materialnego, ani też w toku postępowania organy administracji nie naruszyły reguł procedury w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik postępowania, bądź skutkującym jego wznowieniem.

Zgodnie z art. 73 ust. 4 ustawy, powołanej przez organy obydwu instancji, ustalenie odszkodowania za nieruchomości zajęte pod drogi publiczne, które z dniem 1 stycznia 1999 r. stały się własnością Skarbu Państwa lub właściwych jednostek samorządu terytorialnego, następuje na wniosek właściciela nieruchomości złożony w okresie od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2005 r. Po upływie tego terminu roszczenie wygasa.

Termin składania wniosków o ustalenie i wypłatę odszkodowania z tego tytułu ma zatem niewątpliwie charakter materialnoprawny, co oznacza, że nie może być

przywrócony w trybie art. 58 kpa. Stąd też bez znaczenia prawnego są przyczyny, dla których uprawniony podmiot nie złożył wniosku w terminie ustawowym, który nie nawiązuje do faktu i daty wydania decyzji, o której mowa w art. 73 ust. 3 cyt. ustawy. Jak orzekł Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 15 września 2009 r. sygn. akt

P 33/07 (Dz. U. Nr 160, poz. 1275), odpowiadając na pytanie prawne tut. Sądu, przepis art. 73 ust. 4 ustawy, w takim zakresie, jakim określa termin wygaśnięcia roszczenia o odszkodowanie bez powiązania z faktem i datą wydania decyzji komunalizacyjnej, jest zgodny z art. 2, art. 32 ust. 1 i art. 64 ust. 2 Konstytucji RP. Powyższy wyrok ma walor powszechnie wiążący. Zatem skład orzekający nie był władny odmówić zastosowania przepisu art. 73 ust. 4 ustawy, który to przepis jednoznacznie przewiduje skutek w postaci wygaśnięcia roszczenia o odszkodowanie za nieruchomości zajęte pod drogi publiczne po upływie wskazanego w ustawie terminu składania wniosków.

W niniejszej sprawie jest poza sporem, że skarżący złożył wniosek o wypłatę odszkodowania w dniu [...], podczas gdy roszczenie wygasło w dniu 31 grudnia 2005 r. Bez znaczenia jest fakt nieświadomości prawnej oraz brak decyzji stwierdzającej przejście własności działki nr [...] na rzecz Gminy Z., a więc uregulowania stanu prawnego, ujawnionego w księdze wieczystej. Kwestia naliczenia podatku od nieruchomości nie podlega też rozstrzygnięciu w niniejszym postępowaniu i nie ma żadnego wpływu na wynik sprawy o odszkodowanie. Wygaśnięcie roszczenia z tego tytułu z uwagi na złożenie wniosku po dniu 31 grudnia 2005 r. obligowało bowiem organy administracji do umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego w rozumieniu art. 105 § 1 kpa.

Wygaśnięcie roszczenia o wypłatę odszkodowania z tytułu przejęcia własności nieruchomości, którego rozpatrzenie przekazano na drogę administracyjną, wyklucza też możliwość realizacji takiego prawa w postępowaniu przed sądem powszechnym. W uchwale z dnia 26 maja 2006 r. sygn. akt III CZP 19/05 (OSNC 2006/12/195), Sąd Najwyższy opowiedział się jednak za poglądem, iż art. 73 ustawy, nie wyłącza roszczeń o wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z nieruchomości przed dniem 1 stycznia 1999 r.

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił jako nieuzasadnioną na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

SW