Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mariola Kowalska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Tadeusz Nowak, sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, Protokolant ref. Katarzyna Dawejnis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi M.W. i S. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz M. W. i S. W. kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

VII SA/Wa 1096/16

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2016 r. Nr [...],[...] Wojewódzki inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] stycznia 2016 r. Nr [...] zobowiązującą M. i S. W. do dokonania rozbiórki samowolnie wybudowanego obiektu pełniącego funkcję klatek dla zwierząt, zlokalizowanego na działce o nr ewid. [...] w miejscowości M., gm. S.. W trakcie postępowania organy nadzoru budowlanego ustaliły, że na działce nr [...] w M. zlokalizowane są klatki o konstrukcji drewnianej, posadowione na elementach betonowych, dach o konstrukcji drewnianej, pokryty blachodachówką nisko-profilową, dach dwuspadowy. Całkowity wymiar klatek to 12,40 m x 4 m. Klatki znajdują się w odległości 3,90 m od strony południowej działki sąsiedniej. Podczas kontroli w dniu [...] września 2015 r. w klatkach znajdowały się cztery dorosłe psy i cztery szczenięta. Klatki zostały wykonane na przełomie kwietnia i maja 2015 r. bez zgłoszenia i pozwolenia na budowę.

Organy nadzoru budowlanego uznały, że na realizację powyższego budynku inwentarskiego (obiektu pełniącego funkcję klatek dla zwierząt) inwestorzy winni uzyskać pozwolenie na budowę. Wybudowanie obiektu bez zgody właściwego organu oznacza, w ocenie organu, samowolną budowę obiektu. W tej sprawie konieczne było zatem przeprowadzenie procedury legalizacyjnej. Organ odwoławczy wskazał też, że w sprawach oczywistych możliwe jest pominięcie postępowania legalizacyjnego i wydanie nakazu rozbiórki. Organ podkreślił, że przedmiotowy budynek inwentarski narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Gminy S. z dnia [...] września 2010 r. (Dz.Urz. Woj. [...] Nr [...], poz. [...] z dnia [...].10.2010 r.). Teren działki w planie określony jest symbolem 34 MNU – zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna i usługowa jako podstawowe przeznaczenie terenów. Plan określa również możliwość lokalizacji zabudowy usługowej pod warunkiem że jej negatywne oddziaływanie zewnętrzne nie będzie wykraczać poza granice działki i nie wpłynie niekorzystnie na warunki zamieszkania terenu, dla którego jako przeznaczenie podstawowe ustalono funkcję mieszkaniową.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję wnieśli M. i S. W.. Zarzucili w niej:

- naruszenie art. 3 ust. 3 w związku z art. 3 ust. 2 Prawa budowlanego, przez przyjęcie, że kojce dla psów wykonane w technologii drewnianej są budynkiem inwentarskim podczas gdy należało zaliczyć je do kategorii budowli,

- naruszenie art. 48 ust. 2, 3,5 ustawy Prawo budowlane poprzez niezastosowanie tych przepisów oraz

- naruszenie art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego poprzez jego zastosowanie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli Sądu pod względem zgodności z prawem jest w rozpatrywanej sprawie decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2016r. utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji orzekającą na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy Prawo budowlane o rozbiórce obiektu budowlanego pełniącego funkcję kojca dla psów, zlokalizowanego na terenie działki Nr [...] w miejscowości M., na terenie gminy S., o wymiarach ok. 12,40 m x 4 m i wysokości od 1,7 do 1,8 m.

Organ II instancji powołując się na akta sprawy ustalił, że na terenie działki nr [...] w miejscowości M. na przełomie kwietnia i maja 2015 r. wybudowano obiekt budowlany o konstrukcji drewnianej z dachem jednospadowym posadowiony na betonowych, o wymiarach zewnętrznych ok. 12,40 m x 4 m i wysokości od 1,7 do 1,8 m. Obiekt od strony podwórza nie posiada ściany lecz siatkę drucianą. Według oświadczenia skarżących obiekt ten jest wiatą i na jego budowę skarżący nie posiadają pozwolenia na budowę, jak również zgłoszenia.

Zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy Prawo budowlane organ nadzoru budowlanego nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo bez wymaganego zgłoszenia dotyczącego budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1a, 2b i 19a, albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia.

Rozważenia w pierwszej kolejności wymaga zatem ustalenie czy opisane kojce – klatki dla psów są obiektem budowlanym w rozumieniu art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego. W ocenie Sądu najbardziej zbliżone konstrukcyjnie do obiektów opisanych w decyzji organu jako kojce - klatki dla psów są wiaty. Wiaty są budowlami w rozumieniu Prawa budowlanego, choć brak jest ich definicji legalnej i nie zostały wymienione w art. 3 pkt 3 Prawa budowalnego. Co do zasady wiata oznacza lekką, zadaszoną konstrukcję, częściowo lub całkowicie pozbawioną ścian. W orzecznictwie sądowym, w przeważającej części uznaje się, że zadaszone kojce (klatki) dla psów odpowiadają konstrukcyjnie wiacie. Przykładowo w wyroku z dnia 18 lipca 2013r. sygn. akt II SA/Gl 265/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach ustalił, że kojec dla psów, o opisanej w uzasadnieniu wyroku konstrukcji, stanowi wiatę wymagającą uzyskania pozwolenia na budowę; za budowlę wymagającą uzyskania pozwolenia na budowę uznał też kojce dla psów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 14 lutego 2006r. sygn. akt II SA/Po 1044/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w wyroku z dnia 13 grudnia 2007r. sygn. akt II SA/Lu 747/07. Tak też wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 listopada 2010r. sygn. akt VII SA/Wa 1260/10. (wyroki dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Z ustaleń organu i opisu przedmiotu sprawy wynika, iż opisane klatki dla zwierząt należy uznać za budowlę w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane. Przepis art. 3 pkt 3 ustawy stwierdza, że budowlą jest każdy obiekt budowlany nie będący budynkiem lub obiektem małej architektury, przykładowo wyliczając typowe budowle. Jako obiekt budowlany niewątpliwie budowa wiaty podlega ocenie organów co do możliwości jej posadowienia stosownie do art. 28 – 30 Prawa budowlanego. Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, pozwolenia na budowę nie wymaga budowa wiat o powierzchni zabudowy do 50 m2, sytuowanych na działce, na której znajduje się budynek mieszkalny lub przeznaczonej pod budownictwo mieszkaniowe, przy czym łączna liczba tych wiat na działce nie może przekraczać dwóch na każde 1000 m2 powierzchni działki. Z wykazu działek ewidencyjnych wg stanu na dzień [...] sierpnia 2015 r. wynika, że powierzchnia działki o nr [...] położona w M. wynosi 1,32 hektara. Nie było kwestionowane przez organ, że działka ta w planie miejscowym przeznaczona jest pod zabudowę mieszkaniową i usługi. Organ nie wykazał też, że budowa wiaty z przeznaczeniem na kojce dla psów wymagała przeprowadzenia postępowania w sprawie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (art. 29 ust. 3 Prawa budowlanego). Niewątpliwie zatem sama wiata o powierzchni 49,6 m2 z uwagi na jej położenie nie wymagałaby ani zgłoszenia ani pozwolenia na budowę.

Niemniej z uwagi na prowadzenie w klatkach hodowli psów, dalszych ustaleń wymaga czy przedmiotową wiatę należałoby zakwalifikować jako obiekt inwentarski na budowę którego konieczne było uzyskanie pozwolenia na budowę. Z akt sprawy wynika, że ilość psów na nieruchomości jest zmienna. W dniu [...] września 2015 r. w klatkach i na posesji było 8 psów, co może być podstawą do uznania, iż obiekt ten ma charakter inwentarski Z przeprowadzonej jednakże kontroli w dniu [...] listopada 2015r. wynikało, iż w klatkach znajdowały się dwa psy, co nie odbiega od zwyczajowej ilości psów chroniących ogrodzoną nieruchomość. Kwestia ta nie została należycie wyjaśniona.

Z tych przyczyn uznając, iż w sprawie doszło do naruszenia art. 7 i 77 K.p.a. w stopniu mogącym mieć wpływ na rozstrzygnięcie Sąd uznał skargę za zasadną. W dalszym postepowaniu organ ustali, w oparciu, chociażby o dowody z zeznań świadków, jak również z danych dotyczących prowadzonej hodowli, czy istotnie w sprawie można uznać, iż wiata pełniąca funkcję kojców dla psów może być uznana za budynek inwentarski.

W przypadku negatywnych ustaleń w tym zakresie organ powinien rozważyć możliwość zastosowania art. 50 i 51 Prawa budowlanego z uwagi na posadowienie obiektu w zbliżeniu do granicy.

Mając powyższe na uwadze i działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a.