Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Machcińska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S. na pismo Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...], nr [...] w przedmiocie przekazania wniosku zgodnie z właściwością postanawia odrzucić skargę.

W piśmie z dnia 30 kwietnia 2020 r. B. S.sformułowała skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na pismo Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...], nr [...], przy którym organ ten przekazał Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w B. (jako organowi egzekucyjnemu) wniosek skarżącej z dnia 3 marca 2020 r., uzupełniony pismem z dnia 16 marca 2020 r., o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego Poczty Polskiej S.A. z dnia [...], nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna.

Zgodnie bowiem z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), następnie powoływanej w skrócie: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Ponadto sądy administracyjne orzekają w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.).

Stosownie z kolei do art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Mając na względzie powyższe, odnotować trzeba, że ani art. 3 § 2 p.p.s.a., ani żaden inny przepis nie przewiduje możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego na pismo organu nadzoru, które w treści swej zawiera informację o przekazaniu organowi egzekucyjnemu wniosku zobowiązanego o umorzenie postępowania egzekucyjnego. Podstawy tej w szczególności nie stanowi art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., albowiem mowa w nim o takich aktach lub czynnościach z zakresu administracji publicznej, które dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a zatem o aktach lub czynnościach, które kreują (determinują, mają wpływ na) treść uprawnień lub obowiązków. Tymczasem cech takich nie posiada pismo, przy którym następuje przekazanie wniosku organowi właściwemu do rozpoznania tego żądania. Pismo to w żaden sposób nie wpływa na sferę praw i obowiązków strony, ponieważ nie powoduje ich powstania, zmiany czy unicestwienia. Nie jest ono zatem źródłem praw i obowiązków zobowiązanego, lecz co najwyżej ma dla niego walor informacyjny, gdyż pozwala mu ustalić, przez kogo (przez jaki organ) takie rozstrzygnięcie w przedmiocie praw i obowiązków zostanie dopiero najpewniej podjęte (por. m. in. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 lipca 2019 r., sygn. akt II SA/Wr 391/19).

Nie budzi zatem wątpliwości, że rozpatrywana w niniejszej sprawie skarga została wniesiona na działanie organu administracji publicznej, które nie może stanowić przedmiotu sądowoadministracyjnej kontroli. Z tego względu skargę tę należało odrzucić, a ponieważ powód ten nie został wskazany przez ustawodawcę w art. 58 § 1 pkt 1-5a p.p.s.a. jako przesłanka odrzucenia skargi, rozstrzygnięcie to podjęto na podstawie punktu 6 tego paragrafu, który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne.