Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wojciechowska Sędziowie Sędzia WSA Wiesław Drabik Asesor WSA Joanna Świerzko-Bukowska (spr.) Protokolant Sekretarz sądowy Emilia Szeliga-Rydzewska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 lutego 2026 r. sprawy ze skargi I. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 13 sierpnia 2025 r. nr SKO/WJ/420/2238/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego dotyczącego uchylenia decyzji ostatecznej ustalającej warunki zabudowy I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie na rzecz skarżącej I. L. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem poniesionych kosztów postępowania.

Decyzją nr 111/2021 z dnia 26 października 2021 r. Burmistrz W. (dalej: "organ I instancji") ustalił na rzecz K. i W. P. warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych z garażami i niezbędnej infrastruktury technicznej związanej z budynkami na terenie działki nr [...] obręb ewidencyjny [...], gmina W..

Wnioskiem z dnia 19 maja 2023 r. I. L. (dalej: "wnioskodawczyni", "skarżąca") zwróciła się do organu I instancji o wznowienie postępowania w oparciu o art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., wskazując, że bez swojej winy nie brała udziału w postępowaniu zakończonym ww. decyzją nr 111/2021 z dnia 26 października 2021 r. oraz że o decyzji tej dowiedziała się z pisma Burmistrza W., znak: OAS.1431.24.2023.KS. Według wnioskodawczyni jest ona stroną wskazanego postępowania ponieważ jej nieruchomość sąsiaduje z nieruchomością, dla której ustalono warunki zabudowy. Ponadto z uwagi na charakter planowanej inwestycji oddziałującej na środowisko i okolicę, skutki planowanej inwestycji takie jak spadek wartości nieruchomości sąsiedniej z powodu uciążliwości działalności wykonywanej na nieruchomości mogą dotknąć wnioskodawczynię, a zatem posiada ona interes prawny w tym, aby nie zakłócano jej korzystania z nieruchomości ponad przeciętną miarę.

Postanowieniem z dnia 16 czerwca 2023 r. Burmistrz W. odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją nr 111//2021 z dnia 26 października 2021 r., które wskutek zażalenia wnioskodawczyni, zostało uchylone przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie w dniu 9 stycznia 2024 r., zaś sprawa została przekazana organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.

Postanowieniem z dnia 27 lutego 2024 r. Burmistrz W. wznowił postępowanie administracyjne zakończone decyzją nr 111/2021 z dnia 26 października 2021 r.

Następnie, decyzją z dnia 18 kwietnia 2024 r. organ I instancji odmówił uchylenia ww. decyzji wskazując, iż wnioskodawczyni, jako właściciel działek nr [...], [...], [...], obręb J. nie posiadała przymiotu strony w postępowaniu zakończonym decyzją objętą wnioskiem o wznowienie. Organ I instancji wyjaśnił, że działki wnioskodawczyni nie znajdują się w bezpośrednim sąsiedztwie działki nr [...] (po podziale działki nr [...] i [...]) oraz że oddziaływanie planowanej inwestycji nie obejmuje nieruchomości wnioskodawczyni.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyła I. L., po rozpatrzeniu którego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie (dalej: "Kolegium", "organ odwoławczy"), decyzją z dnia 13 sierpnia 2025 r., nr SKO/WJ/420/2237/2024, uchyliło zaskarżoną decyzję oraz umorzyło postępowanie pierwszej instancji w całości.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 148 § 2 k.p.a., termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Początek biegu terminu jest wyznaczony przez dowiedzenie się o decyzji. Przez dowiedzenie się o decyzji należy rozumieć powzięcie wiedzy o samym fakcie wydania rozstrzygnięcia w sposób umożliwiający złożenie podania o wznowienie. Nie jest przy tym konieczne dokładne poznanie pełnej treści decyzji. Kolegium stwierdziło, że w samym wniosku o wznowienie postępowania pełnomocnik wnioskującej podał, że o fakcie wydania decyzji o warunkach zabudowy nr 111/2021 z dnia 26 października 2021 r. jego mocodawczym dowiedziała się z pisma Burmistrza W., znak: OAS.1431.24.2023.KS oraz wskutek późniejszej analizy zasobów portali z mapami geodezyjnymi. Pełnomocnik nie wskazał żadnego terminu od którego można by liczyć termin do wniesienia wniosku. Uzasadniając zachowanie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania pełnomocnik wskazał, że działka geodezyjna nr [...] obecnie nie istnieje, nastąpił podział geodezyjny i numeracja działek uległa zmianie. Przez to jego mocodawczyni musiała ustalić czy decyzja nr 111/2021 odnosi się do gruntu działki oznaczonej dawniej geodezyjnym nr [...] (prawdopodobnie z tej działki wydzielono działkę nr [...]), dla której były ustalane warunki zabudowy i w którym to postępowaniu była uznana za stronę. Dalej pełnomocnik skonkludował, że od dnia, gdy finalnie i ostatecznie jego mocodawczyni to ustaliła do dnia wniesienia podania o wznowienie upłynął okres nie dłuższy niż miesiąc.

Kolegium wskazało, że w aktach postępowania znajduje się wskazane pismo Burmistrza W., znak: OAS.1431.24.2023.KS, które jest udzieloną przez Burmistrza W. I. L. informacją publiczną, dotyczącą wydanych decyzji o warunkach zabudowy dla terenu zawartego pomiędzy działkami nr [...], [...] [...] położonymi w J. gmina W.. Pisemna informacja publiczna zawiera dane pozwalające na identyfikację elementów decyzji, które umożliwiają złożenie wniosku o wznowienie postępowania. W piśmie tym przywołano numer decyzji i przywołano jej przedmiot przez wskazanie, że decyzja dotyczy ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych z garażami i niezbędną infrastrukturą techniczną z budynkami, na terenie działki nr [...].

Kolegium wskazało, że podjęło czynności zmierzające do ustalenia, w jakiej dacie wnioskodawczyni odebrała wskazaną pisemną informację publiczną. W tym celu wezwało pełnomocnika wnioskodawczyni do wskazania w jakiej dacie jego mocodawczyni odebrała rzeczone pismo. Pełnomocnik wskazał, że zgodnie z twierdzeniem jego mocodawczyni otrzymała ona informację publiczną na 10 dni przed złożeniem odwołań od decyzji wydanych przez Burmistrza W.. Równolegle Kolegium zwróciło się do Burmistrza W. o wskazanie w jaki sposób i w jakiej dacie adresatka odebrała pismo znak: OAS.1431.24.2023.KS zawierające informację publiczną, jak też o przesłanie akt dotyczących sprawy udzielonej informacji publicznej. W odpowiedzi organ I instancji stwierdził, że nie jest w posiadaniu informacji potwierdzającej datę odebrania przez wnioskodawczynię odpowiedzi na złożony wniosek o udzielenie informacji publicznej. Pismo znak: OAS.1431.24.2023.KS zostało zarejestrowane do wysyłki elektronicznie przez platformę "elektroniczny nadawca Poczta Polska" prawdopodobnie z oznaczeniem elektronicznego potwierdzenia odbioru. Takie elektroniczne potwierdzenie odebrania przesyłki jest zapisywane w systemie "elektroniczny nadawca" tuż po odebraniu przez adresata przesyłki. Jednakże w aktach postępowania (w sprawie udzielania informacji publicznej) organ I instancji nie posiada wydruku wskazującego na datę odbioru przez adresatkę pisma, gdyż prawdopodobnie nie zostało ono wygenerowane i wydrukowane przez pracownika urzędu. Organ I instancji wskazał, że podjął kroki celem ustalenia u operatora pocztowego daty odbioru przesyłki. W odpowiedzi na prośbę o wgląd w archiwum zarejestrowanych i wysłanych przez Urząd Miejski w W. w kwietniu 2023 r. przesyłek, Poczta Polska odpowiedziała, iż takie dane przechowuje jedynie przez 410 dni od daty nadania, zatem w chwili obecnej nie posiada dostępu do danych z 2023 r.

Kolegium wyjaśniło, że wobec braku potwierdzenia daty odbioru przez wnioskodawczynię pisma znak: OAS.1431.24.2023.KS zawierającego informację publiczną, ocenę zachowania terminu złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. wyprowadziło w sposób następujący:

1. Według twierdzenia wnioskodawczyni, informację publiczną (pismo znak: OAS.1431.24.2023.KS) otrzymała ona na 10 dni przed złożeniem odwołań od decyzji wydanych przez Burmistrza W.. Tak nieprecyzyjnie udzielona przez pełnomocnika informacja nie pozwala na ustalenie w oparciu o twierdzenie wnioskodawczyni daty doręczenia jej rzeczonego pisma. Bowiem odwołania od decyzji wydanych przez Burmistrza W. zostały złożone przez pełnomocnika w czerwcu 2024 r. tj. niewątpliwe już po dacie otrzymania przez wnioskodawczynię informacji publicznej.

2. Wniosek o wznowienie postępowania został sporządzony z datą 19 maja 2023r., w którym wniosku to pełnomocnik powołuje się na pismo znak: OAS.1431.24.2023.KS zawierające informację publiczną. Zatem skoro pełnomocnik działał z upoważnienia I. L. według informacji co do okoliczności i faktów przekazanych mu przez mocodawczynię, zatem z pewnością już w tej dacie wnioskodawczyni była w posiadaniu rzeczonego pisma. Pełnomocnik nadmienia również, że pismo to posiadała jednak wcześniej, gdyż po jego otrzymaniu analizowała miejsce położenia działek wskazanych w treści informacji publicznej.

3. Z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej co do wydanych warunków zabudowy (wydanych decyzji administracyjnych) wnioskodawczyni wystąpiła w dniu 29 marca 2023 r. (data przyjęcia wniosku), a pismo znak: OAS.1431.24.2023.KS zawierające informację publiczną zostało sporządzone z datą 3 kwietnia 2023 r. Po tej dacie z pewnością zostało też doręczone wnioskodawczyni. Okres pomiędzy datą 3 kwietnia 2023 r. i datą 19 maja 2023 r. to 47 dni, a pomiędzy datą 3 kwietnia 2023 r. i datą złożenia wniosku (25 maja 2023 r.) - 53 dni. Nawet uwzględniając czas pomiędzy sporządzeniem pisma znak: OAS.1431.24.2023.KS i jego doręczeniem, nie mógłby być to czasokres aż 17 dni.

W konsekwencji organ odwoławczy uznał, że podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione z uchybieniem miesięcznego terminu do jego złożenia. Kolegium wyjaśniło, że zachowanie terminu stanowi warunek skuteczności wniosku o wznowienie postępowania, a zatem jeśli doszło do błędnego wszczęcia postępowania, to organ odwoławczy powinien takie postępowanie umorzyć.

Na powyższą decyzję Kolegium skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie złożyła I. L., wnosząc o jej uchylenie oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:

1. art. 7, 8, 77 k.p.a., które miało istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez niezastosowanie przez organ zasady bezstronności, równego traktowania i zasady prawdy obiektywnej i błędne przyjęcie, że skarżąca uchybiła miesięcznemu terminowi do złożenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją nr 111/2021 z dnia 26 października 2021 r. wydaną przez Burmistrza W., mimo że organ nie ustalił okresu, w którym skarżąca winna była złożyć wniosek o wznowienie postępowania jednocześnie przyjmując tezę, że termin został uchybiony bez poparcia tego twierdzenia konkretnymi dowodami;

2. art. 148 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że skarżąca uchybiła miesięcznemu terminowi do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, które to postępowanie zakończyło się wydaniem przez Burmistrza W. decyzji nr 111/2021 z dnia 26 października 2021 r., podczas gdy organ nie potrafił ustalić konkretnej daty, od której miałby być liczony miesięczny termin na złożenie wniosku o wznowienie postępowania, gdyż w aktach sprawy brakuje dokumentacji potwierdzającej odbiór przez skarżącą pisma o znaku: OAS.1431.24.2023.KS zawierającego informację publiczną, co stanowiło moment dowiedzenia się przez skarżącą o przedmiotowej decyzji i jednoczesnemu pominięciu twierdzeń skarżącej, iż pismo to odebrała w zupełnie innej dacie niż według przedstawionych twierdzeń na podstawie jedynie własnych kalkulacji i wyliczeń oraz bezpodstawnego przyjęcia, że początek biegu terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania biegnie od daty widniejącej w nagłówku tego pisma, tj. 3 kwietnia 2023 r. a co jedynie oznacza datę sporządzenia tego pisma, a nie jego nadania czy doręczenia na adres zamieszkania skarżącej;

3. art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. w zw. z art. 81a § 1 k.p.a., poprzez ich niezastosowanie mimo wątpliwości organu co do stanu faktycznego dotyczącego niemożności ustalenia końcowej daty terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania przez skarżącą z uwagi na zaniedbanie organu Burmistrza W. polegające na niedokładnym prowadzaniu dokumentacji sprawy, przede wszystkim braku dokumentacji dotyczącej potwierdzenia doręczenia przez skarżącą pisma stanowiącego informację publiczną, o znaku: OAS.1431.24.2023.KS, co stanowiło kluczowy moment aby określić początek biegu miesięcznego terminu, gdyż wraz z otrzymaniem pisma skarżąca dopiero pozyskała wiedzę o zakończonym postępowaniu, w którym nie brała udziału bez swojej winy, mogła zapoznać się z treścią rozstrzygnięcia.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że w przekazanej dokumentacji sprawy brakuje potwierdzenia doręczenia jej pisma, z którego to dowiedziała się o toczącym się postępowaniu w przedmiocie warunków zabudowy, a zatem kluczowego dokumentu, od którego należałoby liczyć początkowy bieg miesięcznego terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Wcześniej skarżąca nie posiadała żadnych informacji stąd też zwróciła się z konkretnym wnioskiem o udzielenie informacji publicznej do Burmistrza W.. Zdaniem skarżącej zupełnie niedopuszczalne są dokonane przez Kolegium własne wyliczenia będące wyłącznie przypuszczeniami, a co generuje jedynie hipotetyczne okoliczności faktyczne, niemające odzwierciedlenia w rzeczywistości. W aktach sprawy znajduje się jedynie sporządzone pismo stanowiące informację publiczną datowane na dzień 3 kwietnia 2023 r. Błędne jest przyjęcie, że data sporządzenia owego pisma może być zrównana z datą jego doręczenia. Brak dowodu potwierdzającego odebranie pisma nie stanowi możliwości do dokonywania dowolnej interpretacji. Ponadto, nie wiadomo dokładnie kiedy organ nadał przedmiotowe pismo czy doręczenie nastąpiło za pierwszym razem, czy też przesyłka była awizowana. Jednocześnie organ w ogóle nie uwzględnił twierdzeń skarżącej, iż odebrała pismo na 10 dni przed złożeniem odwołań.

Według skarżącej w sytuacji, w której organ nie był w stanie wykazać, kiedy faktycznie doszło do doręczenia pisma inicjującego bieg terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, całkowicie nieuprawnione było przyjęcie domniemanej daty rozpoczęcia tego terminu. Skutki własnego zaniechania - w postaci braku należytej dokumentacji doręczenia - organ bezpodstawnie przerzucił na stronę postępowania, co narusza podstawowe zasady postępowania administracyjnego oraz prawo skarżącej do skutecznego środka prawnego. Odwołując się do art. 81a § 1 k.p.a. skarżąca podniosła, że skoro, w niniejszej sprawie brak jest definitywnego dowodu doręczenia jej korespondencji, co stanowi zaniedbanie Burmistrza W., to nie powinna ona ponosić negatywnych konsekwencji z tego tytułu skutkujących stwierdzeniem niezachowania terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wskazał, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 167) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") kontrolę działalności administracji publicznej sądy administracyjne sprawują pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie zaś z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla ją jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przy czym stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Dokonując oceny według wskazanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, skarga zasługuje na uwzględnienie.

Istotą sporu w rozpoznawanej sprawie jest czy organ odwoławczy prawidłowo uznał, że skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania przewidzianemu w k.p.a.

Stosownie bowiem do art. 148 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania (§ 1), przy czym w termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (§ 2).

W świetle jednoznacznego brzmienia powyższego przepisu nie ulega zatem wątpliwości, iż skarżąca zmierzając do wznowienia postępowania zakończonego decyzja nr 111/2021 z dnia 26 października 2021 r. powinna była wystąpić ze stosownym podaniem do organu I instancji przed upływem miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o tej decyzji.

W powyższym zakresie na aktualnym etapie sprawy Kolegium i skarżąca zgodnie przyjmują, że wnioskodawczyni dowiedziała się o wydaniu ww. decyzji, w dacie doręczenia jej pisma o znaku: OAS.1431.24.2023.KS, przesłanego w ramach udostępniania przez organ I instancji informacji publicznej.

Nie jest sporne, iż występując z wnioskiem o wznowienie postępowania pełnomocnik wnioskodawczyni nie wskazał żadnego terminu od którego można by liczyć termin do wniesienia wniosku natomiast oświadczał, że od dnia, gdy finalnie i ostatecznie mocodawczyni ustaliła, iż wskazana przez organ decyzja o warunkach zabudowy dotyczyła działki sąsiedniej do dnia wniesienia podania o wznowienia upłynął okres nie dłuższy niż miesiąc. Ponadto pełnomocnik skarżącej wezwany do przez Kolegium do wskazania w jakiej dacie odebrała ona przedmiotowe pismo oświadczył, że wnioskodawczyni otrzymała informację publiczną "na 10 dni przed złożeniem odwołań od decyzji wydanych przez Burmistrza W.".

Z kolei według dalszych ustaleń organu odwoławczego aktualnie nie jest możliwe ustalenie na podstawie informacji z Poczty Polskiej w jakiej dacie skarżącej doręczono pismo znak: OAS.1431.24.2023.KS.

Co prawda, jak trafnie przyjmuje się w orzecznictwie, ciężar dowodu dochowania terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a. spoczywa na stronie, która domaga się wznowienia postępowania w sprawie i to żądająca wznowienia postępowania strona musi udowodnić, kiedy dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania w sposób pozwalający organowi zweryfikować i ustalić, że jej podanie o wznowienie wpłynęło przed upływem jednomiesięcznego terminu od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia (zob. np. wyrok WSA w Łodzi z dnia 29 października 2025 r. sygn. akt II SA/Łd 438/25, dostępny na http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W powyższym zakresie skarżąca ograniczyła się wprawdzie do oświadczeń, te jednak nie zostały w przekonujący sposób zakwestionowane przez organ odwoławczy. W szczególności jako całkowicie oderwany od danych znajdujących się w aktach sprawy jawi się wywód organu odwoławczego dotyczący wyjaśnień uzyskanych od pełnomocnika skarżącej. Przekazana w tym zakresie informacja, iż skarżąca otrzymała pismo "na 10 dni przed złożeniem odwołań od decyzji wydanych przez Burmistrza W." niewątpliwe jest niejasna, jednak nie dawała ona podstaw do przyjmowania, że chodzi w tym przypadku o "odwołania od decyzji wydanych przez Burmistrza W. złożonych przez pełnomocnika w czerwcu 2024 r.". Po pierwsze należy dostrzegać, że sprawa nie dotyczy odwołań, lecz wniosku o wznowienie postępowania z maja 2023 r. Po wtóre, z akt sprawy wynika, że w czerwcu, ale nie 2024, lecz 2023 roku – składane były przez wnioskodawczynię zażalenia na postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania. Tym samym nie jest jasne o jakich decyzjach z 2024 r. jest mowa w decyzji organu odwoławczego i dlaczego miałyby one mieć znacznie dla ustalanej daty powzięcia przez skarżącą wiedzy o wydaniu decyzji o warunkach zabudowy.

Warto podkreślić, iż zachowania terminu na wznowienie postępowania przez skarżącą nie negował organ I instancji. Przy czym warto dostrzec, iż ze znajdującej się w aktach kopii pisma przekazanego przez organ I instancji wynika, że data sporządzenia pisma znak: OAS.1431.24.2023.KS została naniesiona w nagłówku odręcznie ("W., 03.04.2023 r."). Natomiast pozostała treść przedmiotowego pisma została opracowana w formie drukowanej, opatrzonej pieczęcią i podpisem nieczytelnym. Jeśli dodatkowo zauważyć, iż w piśmie dotyczącym wznowienia postępowania pełnomocnik skarżącej powołuje się wprawdzie na znak pisma OAS.1431.24.2023.KS, jednak nie wskazuje na datę jego sporządzenia przez Burmistrza W., w istocie nie jest jasne kiedy i z jakich przyczyn przedmiotowa data została naniesiona odręcznie na piśmie pozostającym w dyspozycji organu I instancji, oraz to, czy skarżąca otrzymała pismo opatrzone datą w ten sam sposób.

W ocenie Sądu dostrzeżenie powyższego dodatkowo wzmacnia zarzuty i argumentację pełnomocnika skarżącej dotyczące tego, iż daty 3 kwietnia 2023 r. na piśmie znak: OAS.1431.24.2023.KS nie można utożsamiać ani z datą jego nadania, a tym bardziej - z kluczową dla sprawy - datą jego doręczenia.

Sąd uznał wobec powyższego, iż organ odwoławczy nie ustalił w należyty i poddający się kontroli sposób ani daty doręczenia kluczowego dla poczynionych ustaleń pisma, ani nawet daty jego nadania. Tym samym poczynione w zaskarżonej decyzji ustalenie iż "czas pomiędzy sporządzeniem pisma znak: OAS.1431.24.2023.KS i jego doręczeniem, nie mógłby być to czasokres aż 17 dni" - a w konsekwencji stwierdzenie uchybienia przez skarżącą terminowi na wystąpienie z wnioskiem o wznowienie postępowania - jawi się jako nieuprawnione.

Sąd wskazuje, ponadto, że wobec braku dokumentów dotyczących doręczenia pisma znak: OAS.1431.24.2023 ustaleń w tym zakresie nie można było dokonywać w oderwaniu o oświadczenia wnioskodawczyni, iż zachowała termin na wniesienie wniosku o wznowienie postępowania. Nadto nie można tracić z pola widzenia upływu czasu pomiędzy datą doręczenia przedmiotowego pisma a datą, w której organ odwoławczy kierował korespondencję dotyczącą doręczeń do pełnomocnika skarżącej. Przy czym, jeśli dla organu odwoławczego odpowiedź pełnomocnika na wezwanie nie była jasna, winien był wezwać pełnomocnika skarżącej do doprecyzowania stanowiska, nie zaś dokonywać dowolnych, całkowicie oderwanych od innych twierdzeń strony skarżącej ustaleń.

Wobec powyższego Sąd uznał, iż przyjęcie przez Kolegium, że podanie wniesione przez pełnomocnika skarżącej w dniu 25 maja 2023 r. zostało wniesione z uchybieniem miesięcznego terminu do jego złożenia - jako nie znajdujące należytego oparcia w poczynionych ustaleniach - nie dawało podstaw do umorzenia wznowionego postępowania.

Ponownie rozpatrując sprawę organ odwoławczy uwzględni powyższe uwagi.

W tym stanie sprawy Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję.