Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 19 grudnia 2022 r., sygn. akt II SA/Rz 1599/22 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi P.T. na decyzję Komendanta Bieszczadzkiego Oddziału Straży Granicznej w Przemyślu z dnia [...] października 2022 r., nr [...] w przedmiocie kara pieniężna za wykonywanie międzynarodowego przewozu drogowego bez wymaganego zezwolenia postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 19 grudnia 2022 r., sygn. akt II SA/Rz 1599/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę P. T. na decyzję Komendanta Bieszczadzkiego Oddziału Straży Granicznej w Przemyślu z [...] października 2022 r. w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie międzynarodowego przewozu drogowego bez wymaganego zezwolenia.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wskazał, że zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2020 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W tej sprawie zaskarżona decyzja doręczona została skarżącemu osobiście w dniu 10 października 2022 r. Skargę na nią, datowaną na 10 listopada 2022 r., nadano w urzędzie pocztowym dnia 16 listopada 2022 r. Skoro zatem doręczenie Skarżącemu kwestionowanej decyzji miało miejsce 10 października 2022 r., to ostatnim dniem terminu na wystąpienie ze skargą był 9 listopada 2022 r. Tymczasem skargę złożono dopiero 16 listopada 2022 r. W tej sytuacji skargę, jako spóźnioną, należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2, § 3 w zw. z art. 53 § 1 p.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie i skierowanie sprawy do rozpatrzenia na zasadach ogólnych, wskazując, że wbrew stawisku Sądu pierwszej instancji, skargę złożył w ustawowym terminie, ponieważ zaskarżoną decyzję odebrał 17 października 2022 r. W sytuacji zaś niepodzielenia jego argumentacji, wniósł o przywrócenie terminu do złożenia skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji zasadnie przyjął, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., czego następstwem było jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Jak wynika bowiem z akt sprawy, zaskarżona decyzja (zawierająca prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi) została doręczona skarżącemu w dniu 10 października 2022 r. – na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję widnieje własnoręczny podpis skarżącego. W związku z powyższym termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 9 listopada 2022 r. Tym samym złożenie skargi w dniu 16 listopada 2022 r. nastąpiło po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia.

Ponadto Sąd zwraca uwagę, że wraz w zażaleniem na postanowienie o odrzuceniu skargi zawarty został wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

Należy wskazać, że z praktyki orzeczniczej wynika, iż nierzadkie są przypadki łącznego składania zażalenia na odrzucenie pisma procesowego (skargi) oraz wniosku o przywrócenie terminu przewidzianego na wykonanie danej czynności procesowej. W przypadku jednoczesnego złożenia zażalenia na orzeczenie o odrzuceniu pisma procesowego (skargi) oraz wniosku o przywrócenie terminu do dokonania danej czynności procesowej – w pierwszej kolejności winien być nadany bieg zażaleniu, a dopiero po stwierdzeniu bezskuteczności czynności procesowej wskutek upływu terminu, rozpoznaniu podlegałby wniosek o jego przywrócenie. Wniosek o przywrócenie terminu, o którym stanowi art. 87 § 1 p.p.s.a., może być aktualny dopiero wówczas, gdy prawomocnie zostanie rozstrzygnięta kwestia, czy termin do dokonania czynności procesowej upłynął - czy też nie - przed jej dopełnieniem (por. też post. Sądu Najwyższego z dnia 14.04.1997 r., II CZ 43/97 oraz z dnia 15.04.1997 r., II CZ 40/97 niepubl., postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 września 2016 r., sygn. akt II GZ 938/16).

Wobec powyższego, jednoczesne złożenie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi i wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi skutkuje tym, że wniosek o przywrócenie terminu podlega rozpoznaniu po uprawomocnieniu się orzeczenia stwierdzającego uchybienie terminu do dokonania czynności procesowej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 grudnia 2022 r., sygn. akt I OZ 601/22).

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.