Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Sygn. [...] IV SO/Po 6/19 P O S T A N O W I E N I E Dnia 08 maja 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Józef Maleszewski Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak (spr.) Asesor sądowy WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska Protokolant st.sekr.sąd. Barbara Szymkowiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 08 maja 2019 r. przy udziale sprawy z wniosku W. W. przeciwko Prezydentowi Miasta w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny za nieprzekazanie skargi w terminie postanawia: oddalić wniosek

Sygn. akt IV SO/Po [...]

Uzasadnienie

W dniu 14 marca 2019 r. W. W. złożył wniosek do Sądu o wymierzenie M. P. grzywny za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Wojewoda wskazał, że w dniu 04 stycznia 2019 r. wniósł za pośrednictwem Prezydenta Miasta skargę na Zarządzenie z 14 czerwca 2018 r. Nr [...] w/s powołania Komisji konkursowej ds. wyboru kandydata na stanowisko dyrektora Poznańskiego Ośrodka Specjalistycznych Usług Medycznych. Skarga wpłynęła do urzędu w dniu 08 stycznia 2019 r.

W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie organowi grzywny, organ ten wskazał, że przekazał skargę do Sądu 11 marca 2019 r., a przekroczenie terminu wynikało z potrzeby dokładnej analizy dotyczącej ewentualnego uwzględnienia skargi oraz wypracowania i podjęcia właściwej decyzji przez Prezydenta Miasta. Organ zwrócił uwagę, iż w tym samym okresie wpłynęło kilka skarg wnioskodawcy dotyczących przedmiotowego zagadnienia prawnego, a mianowicie kompetencji organu stanowiącego lub wykonawczego gminy do ogłaszania konkursów na stanowisko dyrektora w zakładach opieki zdrowotnej tworzonych przez M. P.. Rozstrzygniecie merytoryczne w tym zakresie będzie miało wpływ na wszystkie przeprowadzane konkursy w tej materii przez M. P. jako podmiot tworzący. W związku z powyższy jest to doniosłe zagadnienie, które wymagało dodatkowej, pogłębionej analizy prawidłowości bądź nieprawidłowości stosowanej praktyki i skutków obecnych i przyszłych działań dla gminy, tak by organ mógł wypracować decyzję w tej sprawie. Wieloetapowość decyzji wskazuje tylko na złożoność zagadnienia i konieczność zaangażowania wielu podmiotów ze struktur organizacyjnych organu i organ zdaje sobie sprawę z konieczności usprawnienia tych procedur. Zostały wiec wdrożone zalecenia by powtórzenie takiej sytuacji nie miało miejsca.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) [dalej: ustawa p.p.s.a.], skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2). Art. 55 § 1 p.p.s.a. stanowi natomiast, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.

W niniejszej sprawie 30 dniowy termin do przekazania przez organ skargi niewątpliwie został przekroczony, bowiem skarga, która wpłynęła do organu w dniu 08 stycznia 2019 r., została przekazana do tut. Sądu, w dniu 11 marca 2019 r.

W orzecznictwie podnosi się, że grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., ma charakter mieszany: dyscyplinująco – restrykcyjny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. o sygn. akt II OSK 1024/06). Jednocześnie podkreśla się, że sąd administracyjny - rozważając zasadność grzywny i miarkując jej wysokość - może brać pod uwagę takie okoliczności jak m.in.: charakter, pozycję i sytuację organu administracji, przykład jaki postępowanie tego organu daje innym, wagę uchybienia w świetle standardów państwa prawnego, potrzebę kształtowania autorytetu wymiaru sprawiedliwości w optyce organów, a wreszcie i to, czy wnioskujący o wymierzenie grzywny będzie mógł mieć obiektywne poczucie, że wymierzona grzywna i związana z nią dolegliwość dla organu jest proporcjonalna do negatywnych konsekwencji, jakie wnioskującemu o wymierzenie grzywny przyniosło niedopełnienie przez organ dyspozycji art. 54 § 2 p.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 17 stycznia 2014 r., sygn. I OZ 1259/13).

Biorąc pod uwagę wszystkie te okoliczności, Sąd uznał, że w niniejszym przypadku brak jest podstaw do wymierzenia grzywny Prezydentowi Miasta.

Skoro skarga została przekazana do Sądu przed wpłynięciem wniosku o wymierzenie grzywny, funkcja dyscyplinująca nie mogła znaleźć zastosowania. Opóźnienie w przekazaniu skargi było spowodowane potrzebą dokładnej analizy dotyczącej ewentualnego uwzględnienia skargi oraz wypracowania i podjęcia właściwej decyzji przez Prezydenta Miasta. Organ zwrócił uwagę, iż w tym samym okresie wpłynęło kilka skarg wnioskodawcy dotyczących przedmiotowego zagadnienia prawnego, a mianowicie kompetencji organu stanowiącego lub wykonawczego gminy do ogłaszania konkursów na stanowisko dyrektora w zakładach opieki zdrowotnej tworzonych przez M. P..

Użyte przez ustawodawcę w art. 55 § 1 p.p.s.a. sformułowanie "sąd może orzec o wymierzeniu organowi grzywny" oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu.

Mając powyższe na względzie wskazać należy, iż organ, mimo opóźnienia, przekazał skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, przed złożeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Zdaniem Sądu, okoliczność ta sprawia, że pomimo uchybienia terminu, wymierzenie grzywny nie byłoby uzasadnione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w postanowieniu z 19 stycznia 2007 r., I OSK 2015/06, zgodnie z którym "(...) przepis art. 55 § 1 ustawy p.p.s.a. ma na celu wyegzekwowanie od organu administracji wypełnienia przezeń obowiązków procesowych. Nie jest to forma "kary" za uchybienie terminowi określonemu w art. 54 § 2 ustawy (...)."

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a.