Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 13 października 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 13 października 2020 roku na posiedzeniu niejawnym zażalenia A.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 września 2019 r. o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 sierpnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia ulgi w spłacie należności z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia: odrzucić zażalenie

Postanowieniem z dnia 30 września 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę A.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 sierpnia 2018 r., w przedmiocie odmowy udzielenia ulgi w spłacie należności z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

Na powyższe rozstrzygnięcie pismem z dnia 29 października 2019 r. (k. 23) skarżący złożył zażalenie.

Zarządzeniem z dnia 12 listopada 2019 r. (k. 26) strona została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w wysokości 100 zł z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem zażalenia. Przedmiotowe zarządzenie zostało zaskarżone zażaleniem.

Postanowieniem z dnia 27 lutego 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie o sygn. akt II FZ 108/20 oddalił zażalenie strony.

Zarządzaniem z dnia 18 maja 2020 r. (k. 46) skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 12 listopada 2019 r. do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem skargi.

W odpowiedzi skarżący zwrócił się o przyznanie prawa pomocy.

Zarządzeniem z dnia 20 sierpnia 2020 r. wydanym w sprawie o sygn. akt I SPP/Gd 231/20 starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Powyższe zarządzenie zostało utrzymane w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 września 2020 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r, poz. 2325) – dalej w skrócie p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Jak stanowi natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a., zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd.

W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu od zażalenia i pouczony o skutkach niezastosowania się do tego wezwania. Przesyłkę zawierającą przedmiotowe zarządzenie wobec nieskutecznego doręczenia, złożono w dniu 22 maja 2020 r. w placówce pocztowej. Zawiadomienie o możliwości odbioru tej przesyłki pozostawiono skarżącemu w skrzynce do doręczenia korespondencji. Tym samym, czternastodniowy termin, liczony od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 4 p.p.s.a.) upłynął 5 czerwca 2020 r. Doręczenie należało zatem uznać za dokonane właśnie w tym dniu. W związku z tym, siedmiodniowy termin do uczynienia zadość zobowiązaniu wskazanemu w zarządzeniu kończył swój bieg z dniem 12 czerwca 2020 r. Wpis taki nie został uiszczony, a zatem zakreślony termin upłynął bezskutecznie.

Należy przy tym dodać, że skarżącemu nie przyznano prawa pomocy poprzez zwolnienie z obowiązku uiszczania kosztów sądowych, a zarządzenie referendarza sądowego w tym przedmiocie stało się prawomocne wobec utrzymania go w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 września 2020 r.

W związku z powyższym Sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.