Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Artur Mudrecki, po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 lutego 2026 r. sygn. akt I SA/Gd 813/25 w zakresie odmowy uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 stycznia 2026 r. sygn. akt I SA/Gd 813/25 w sprawie ze skargi R. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 22 sierpnia 2025 r., nr 2201-IOA.4105.30.2025.4 w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodów osobowych postanawia: 1) uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnego w Gdańsku, 2) zwrócić R. sp. z o.o. z siedzibą w W. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od zażalenia.

1. Postanowienie Sądu pierwszej instancji

1.1. Postanowieniem z dnia 25 lutego 2026 r., sygn. akt I SA/Gd 813/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (dalej: Sąd pierwszej instancji) - po rozpoznaniu wniosku R. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: Spółka) oraz wniosku Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku (dalej: Dyrektor IAS) o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 stycznia 2026 r. sygn. akt I SA/Gd 813/25 wydanego w sprawie ze skargi R. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 22 sierpnia 2025 r. nr 2201-IOA.4105.30.2025.4 w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodów osobowych - odmówił uzupełnienia wyroku.

1.2. W uzasadnieniu postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w pierwszej kolejności wskazał, że:

1) wyrokiem z 13 stycznia 2026 r., sygn. akt I SA/Gd 813/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił zaskarżoną przez Spółkę decyzję w części dotyczącej zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego AUDI A6 o nr VIN [....3] rok produkcji 2020 oraz zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku na rzecz Spółki kwotę zwrotu kosztów postępowania;

2) pismem z 26 stycznia 2026 r. pełnomocnik Spółki wniósł o uzupełnienie wyroku z 13 stycznia 2026 r. w zakresie określonego zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego AUDI A6 o nr VIN [...4] (podkr. NSA), rok produkcji 2020. Pełnomocnik wskazał, że Spółka wniosła o uchylenie decyzji w całości;

3) pismem z 27 stycznia 2026 r. pełnomocnik Dyrektora IAS wniósł o uzupełnienie wyroku z 13 stycznia 2026 r. w zakresie określonego zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego AUDI A6 o nr VIN [...4] (podkr. NSA), rok produkcji 2020. Pełnomocnik organu wskazał, że WSA nie rozstrzygnął o całości skargi mimo wniosku Strony o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości.

Następnie Sąd pierwszej instancji wyraził zapatrywanie, że nie miał obowiązku zawarcia w przedmiotowym wyroku jakichkolwiek dodatkowych rozstrzygnięć, a Sąd rozstrzygnął o całości skargi. O ile wniosek Strony - jak podał Sąd - złożony w skardze w istocie zmierzał do uchylenia zaskarżonej decyzji w całości, to jednak argumentacja samej skargi, a co za tym idzie spór w sprawie, ograniczał się do zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego AUDI A6 o nr VIN [...3]. Poza sporem pozostawały ustalenia organu odwoławczego dotyczące wysokości podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu AUDI A6 o nr VIN [...3] (podkr. NSA).

Podstawę prawną rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o odmowie uzupełnienia wyroku stanowił przepis art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2026 r. poz. 143, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.).

2. Zażalenie

Spółka w zażaleniu, sporządzonym przez jej adwokata, wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W zażaleniu sformułowała zarzut naruszenia art. 157 § 1 i § 3 P.p.s.a. poprzez odmowę uzupełnienia wyroku w sytuacji, gdy Sąd nie orzekł o całości skargi. Od zażalenia uiszczono wpis sądowy w wysokości 100 zł (vide: karta 151 akt sądowych).

3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

3.1. Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

3.2. Zgodnie z art. 157 § 1 P.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Stosownie do art. 157 § 3 P.p.s.a. orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów.

Ponadto zgodnie z art. 151 P.p.s.a. w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części.

Wniosek o uzupełnienie wyroku może zostać zgłoszony m.in. w przypadku, gdy sąd nie orzekł o całości skargi. Z taką sytuacją możemy mieć do czynienia wówczas, gdy sąd pominął w wyroku niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Sudyka, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo Wolters Kluwer, wyd. 6, Warszawa 2016, s. 932 i powołane tam orzecznictwo). Uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w art. 157 § 1 P.p.s.a. dotyczy więc sytuacji, w której orzeczenie jest niekompletne, np. w przypadku, gdy sąd nie orzekł co do kosztów postępowania lub gdy z zestawienia przedmiotu sprawy z treścią wyroku w sposób oczywisty widocznym jest, że rozstrzygnięcie nie odnosi się do całości sprawy.

3.3. Z akt sprawy wynika, że Spółka zaskarżyła do Sądu pierwszej instancji decyzję Dyrektora IAS z 22 sierpnia 2025 r. zawierającą dwa rozstrzygnięcia. Mianowicie organ rozstrzygnął o:

1) uchyleniu decyzji organu pierwszej instancji w części dotyczącej zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego AUDI A6 o nr \/IN [...4] (podkr. NSA), rok produkcji 2020, pojemność silnika 2967 cm3, i w tym zakresie określił zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego AUDI A6 o nr VIN [...4], rok produkcji 2020, pojemność silnika 2967 cm3 w wysokości 41.714,00 zł (słownie: czterdzieści jeden tysięcy siedemset czternaście złotych 00/100);

2) w pozostałym zakresie, t.j. dot. zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego AUDI A6 o nr VIN [....3] rok produkcji 2020, pojemność silnika 2967 cm3 utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Spółka rzeczoną decyzję zaskarżyła "w całości" (vide: pierwsza strona pisma procesowego stanowiącego skargę), jednocześnie wnosząc o uchylenie tej decyzji "w całości" (vide: druga strona pisma). W treści skargi podniosła zarzuty prawa materialnego w odniesieniu do zaskarżonego aktu wskazując przy tym, że oba samochody nim objęte w uzasadnieniu skargi określane będą łącznie "jako pojazd". Wobec jednoznacznych zakresu zaskarżenia, wniosku i argumentacji skargi odnoszącej się do całościowego problemu sprawy (stawek akcyzy dla samochodów osobowych) nie sposób twierdzić przeciwnie niż to wprost wynika ze skargi, tj. że nie objęto nią całej decyzji.

Za niezasadne należało uznać zatem zapatrywanie z zaskarżonego postanowienia Sądu pierwszej instancji, aby spór w sprawie nakreślony przez Spółkę ograniczał się do zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego AUDI A6 o nr VIN [...3].

Godzi się przy tym zauważyć, że choć w uzasadnieniu wyroku z 13 stycznia 2026 r. (str. 17) Sąd podał, iż "[...] orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji w zaskarżonej części", to nie sposób stwierdzić po pierwsze: z jakich względów Sąd uznał, że decyzja została zaskarżona w części; po drugie którego z aut objętych sprawą miała dotyczyć ta zaskarżona część. W uzasadnieniu wyroku klarownych w tym względzie wyjaśnień nie poczyniono. Tymczasem znajdują się w nim twierdzenia odnoszące się do przedmiotu sporu wywołanego skargą Spółki jak m.in.: "Okolicznością niesporną między stronami jest to, że Skarżący nabył wewnątrzwspólnotowo samochody osobowe. Sporna jest stawka podatku akcyzowego" (str.8); "W rozpoznawanej obecnie sprawie Skarżący nabył wewnątrzwspólnotowo samochody osobowe opisane we wstępnej części uzasadnienia" (str. 14); "W ocenie Sądu, w kontekście wcześniejszych wywodów, przedstawione cechy spornych samochodów nie pozwalały organowi na wykluczenie obniżonej stawki akcyzy" (str.15). Obraz taki potwierdza wniosek Spółki, oczekujący uzupełnienia wyroku w zakresie drugiego z aut stanowiących przedmiot rozstrzygnięcia organu, a Sądu pierwszej instancji z niewiadomych względów już nie.

3.4. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Sąd pierwszej instancji z naruszeniem art. 157 § 1 P.p.s.a. odmówił uzupełnienia wyroku o orzeczenie w zakresie całości skargi, gdyż "uchylając zaskarżoną decyzję w części dotyczącej zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego AUDI A6 o nr VIN [...3] rok produkcji 2020" nie orzekł o całości skargi. Z tej przyczyny zaskarżone postanowienie należało, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a., uchylić i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania.

3.5. Z kolei o zwrocie kwoty uiszczonej tytułem wpisu od zażalenia orzeczono jak w punkcie drugim sentencji postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 P.p.s.a.