drukuj    zapisz    Powrót do listy

6329 Inne o symbolu podstawowym 632, Inne, Prezydent Miasta, odrzucono skargę, III SA/Kr 975/25 - Postanowienie WSA w Krakowie z 2026-03-17, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

III SA/Kr 975/25 - Postanowienie WSA w Krakowie

Data orzeczenia
2026-03-17 orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-07-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Grzegorz Karcz /sprawozdawca/
Jakub Makuch
Urszula Zięba /przewodniczący/
Symbol z opisem
6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Treść wyniku
odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143 Art. 58 par. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Zięba Sędziowie WSA Grzegorz Karcz (spr.) WSA Jakub Makuch Protokolant Specjalista Dominika Janik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2026 r. sprawy ze skargi Z. Ś. na działanie Prezydenta Miasta Krakowa w sprawie ZFŚS.162/30/2025 postanawia skargę odrzucić.

Uzasadnienie

Z. Ś. (dalej: skarżąca) w nadanej 12 maja 2025 r. (wpływ: 14.05.2025) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skardze podała, że dotyczy sprawy "ZFŚS/30/2025 z dnia 2025.05.05, doręczone 2025.05.09" a w związku z tym wnosi o: 1) umorzenie całej pożyczki (15 tyś. zł), 2a) nie wliczanie do dochodu 500+-świadczenia uzupełniającego albowiem ustawa jest rangą wyższa niż regulamin a ustawa to gwarantuje oraz, że zgodnie z w/w ustawą wnosi o zwrot należności za wszystkie świadczenia od 2020 r. do 2025 r. i respektowanie ustawy w przyszłości, 2b) przyznanie zasiłku losowego, gdyż zapalenie płuc i zakrzepica jest zdarzeniem losowym, z reguły leczone szpitalnie. Uzasadniając skargę podniosła, że ponieważ jej wielokrotnie wystąpienia nie spotkały się z odzewem to w tej sytuacji uznała, że sprawą powinien zająć się sąd administracyjny.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta Krakowa wniósł o oddalenie skargi w całości podnosząc, że wniesiona do Sądu skarga dotyczy działania Zastępcy Dyrektora Miejskiego Centrum Obsługi Oświaty (MCOO) w sprawie ZFŚS/30/2025 r. z dnia 5 maja 2025 r. Wskazując na powyższe jednocześnie wyjaśnił, że przedmiotem działalności zgodnie ze statutem MCOO jest organizowanie i realizowanie wspólnej obsługi na rzecz 209 samorządowych jednostek oświatowych obejmującej prowadzenie obsługi finansowo-księgowej, organizacyjnej i technicznej w zakresie m.in. prowadzenia Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych (ZFŚS) dla pracowników (w tym emerytów i rencistów) i byłych pracowników zlikwidowanych jednostek oświatowych oraz obsługa świadczeń urlopowych dla nauczycieli co odbywa się na podstawie zawartych umów. Skarżąca od wielu lat wnosi by świadczenie uzupełniające potocznie nazwane "500 plus dla niezdolnych do samodzielnej egzystencji", które otrzymuje jako wyrównanie do najniższej emerytury z ZUS nie było wliczane do jej dochodu przy czym na wszystkie jej pisma w tej kwestii otrzymała niesatysfakcjonujące ją odpowiedzi. Na przestrzeni ostatnich lat skarżąca wielokrotnie wnosiła o umorzenie kwoty pożyczki zaciągniętej w czerwcu 2023 r. lecz Komisja socjalna odrzucała jej wnioski z uwagi na brak podstaw do umorzenia pożyczki z uwagi na nie spełnienie warunków. Pismem z 5 maja 2025 r. skarżąca otrzymała odpowiedź na jej maila z 25 kwietnia 2025 r. zawierającego prośbę o podanie warunków umorzenia pożyczki i podania czy owo świadczenie 500+ zostało wliczone przy obliczaniu wysokości jej świadczeń w 2025 r i w latach 2020-2025.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.:Dz. U. 2026.143 dalej p.p.s.a.):

§ 1. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

§ 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131, 1423, 1820 i 1863), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego;

4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

§ 2a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach sprzeciwów od postanowień, do których odpowiednie zastosowanie ma przepis art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

§ 3. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Wniesiona przez skarżącą skarga nie mieści się w katalogów aktów i czynności wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. W ocenie Sądu, skargę tę należy uznać za skargę o której mowa w art. 246 §1 ustawy z dnia 14 czerwca ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tj.:Dz.U.2024.572 ze zm. dalej k.p.a.). Zgodnie z tym przepisem wnioskodawcy niezadowolonemu ze sposobu załatwienia wniosku służy prawo wniesienia skargi w trybie określonym w rozdziale 2 działu VIII k.p.a. Problem w tym, że czynności podejmowane przez organy administracji w trybie przepisów działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego nie podlegają kognicji sądów administracyjnych. Należy bowiem dostrzec, że w postępowaniu skargowym i wnioskowym uregulowanym w Dziale VIII k.p.a., nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej, w konsekwencji nie kończy się ono wydaniem decyzji administracyjnej ani innym aktem wymienionym w art. 3 § 2 p.p.s.a. Tryb wnioskowy (Dział VIII rozdział 3, art. 241-247 k.p.a.) jest samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, które kończy się czynnością materialno-techniczną, tj. zawiadomieniem o sposobie załatwienia wniosku. Wnioskodawcy niezadowolonemu ze sposobu załatwienia wniosku służy, zgodnie z art. 246 § 1 k.p.a., prawo wniesienia skargi w trybie określonym w Dziale VIII rozdziale 2 k.p.a. (art. 227-240). W Dziale VIII k.p.a. brak jest przepisu dopuszczającego możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Konsekwencją powyższego jest uznanie, że w sprawach dotyczących postępowania skargowego i wnioskowego, nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Sąd administracyjny kontroluje bowiem działalność administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a ta forma działalności administracji nie została wymieniona w art. 3 § 2 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2692/11, LEX nr 1110181, zgodnie z którym postępowanie w sprawie skarg i wniosków objętych działem VIII nie podlega kontroli sądów administracyjnych).

W konsekwencji stwierdzić należy, że skoro niniejsza sprawa nie mieści się we wskazanym powyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego to tym samym wniesiona skarga jako niepodlegająca jurysdykcji sądów administracyjnych nie może być przedmiotem oceny przez sąd administracyjny i podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł zatem jak w sentencji postanowienia.



Powered by SoftProdukt