Wyrokiem z dnia 31.V.2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę R. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego. W dniu 16.VII.2013 r. skarżąca złożyła formularz PPF, wnosząc o zwolnienie od koszów sądowych i ustanowienie adwokata, radcy prawnego .
Ze złożonego formularza, wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe, wspólnie z niepełnosprawną matką, mężem i siedemnastoletnim synem. Skarżąca i jej mąż są bezrobotnymi. Wnioskodawczyni nie wykazała żadnego dochodu. Z akt administracyjnych wynika, że skarżąca posiada gospodarstwo rolne o powierzchni 0,46 ha fizycznego.
Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2012 r., poz. 270), przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie, biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i życiową wnioskodawczyni, w tym: brak majątku poza małym gospodarstwem rolnym i stałego dochodu, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów sądowych, a zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie w zakresie ustanowienie radcy prawnego z urzędu.
Natomiast odnosząc się do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych należy poinformować w trybie art. 6 p.p.s.a, że zgodnie z art. 239 pkt 1a p.p.s.a, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy społecznej, w tym świadczenia pielęgnacyjnego. Zatem skarga R. D. jest rozpoznawana przez sądy administracyjne bez pobierania od skarżącego jakichkolwiek opłat.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 pkt 1 lit.a, art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia
