drukuj    zapisz    Powrót do listy

6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych, Odrzucenie skargi, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, Odrzucono skargę, I SA/Gl 207/25 - Postanowienie WSA w Gliwicach z 2025-04-14, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

I SA/Gl 207/25 - Postanowienie WSA w Gliwicach

Data orzeczenia
2025-04-14 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-02-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Borys Marasek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935 art. 58 par. 1 pkt 3, art. 220 par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Borys Marasek (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 2 stycznia 2025 r. nr SKO.FE/41.4/112/2024/20576 w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

Postanowieniem oznaczonym w sentencji niniejszego orzeczenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji o oddaleniu zarzutu K. M. wniesionego w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułów wykonawczych z dnia 22 marca 2024 r. i 16 października 2024 r. obejmujących należności z tytułu podatku od nieruchomości.

Na powyższe postanowienie K. M. (dalej "strona skarżąca") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 lutego 2025 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez podanie swojego numeru PESEL.

Ponadto wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Wezwanie to opatrzone zostało tym samym rygorem.

Przesyłka polecona zawierająca powyższe wezwania została doręczona stronie skarżącej w dniu 12 marca 2025 r.

Do chwili obecnej brak formalny skargi nie został usunięty. Wpis od skargi również nie został uiszczony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej "p.p.s.a." skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Winna zatem odpowiadać wymaganiom, stawianym przez art. 46 p.p.s.a. oraz art. 47 tej ustawy.

W myśl zaś art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. pismo strony powinno zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.

Jak wynika natomiast z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania obliguje Sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., do jej odrzucenia.

Nadto należy zauważyć, że zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż termin wyznaczony wezwaniem do uzupełnienia braku formalnego skargi i uiszczania wpisu od skargi upłynął bezskutecznie w dniu 19 marca 2025 r. Reasumując, skarga dotknięta jest brakiem formalnym i brakiem fiskalnym, a taką skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji.



Powered by SoftProdukt