Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Saniewski Sędziowie: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędzia WSA Jarosław Wichrowski Protokolant starszy sekretarz sądowy Krystyna Witt po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 marca 2014 r. sprawy ze skargi P. G. redaktora naczelnego dziennika "[...]" na odmowę[...]Związku [...] - Zarządu Okręgowego w [...] z dnia [...] października 2013 r. L. dz. [...] w przedmiocie udzielenia informacji prasowej 1. uchyla zawartą w piśmie [...] Związku [...]- Zarządu Okręgowego w [...] z dnia [...]października 2013 r. L. dz. [...]odmowę udzielenia informacji prasowej 2. zasądza od [...] Związku [...] - Zarządu Okręgowego w [...] na rzecz strony skarżącej kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Skarżący – redaktor naczelny dziennika "[...]" składając skargę na odmowę Związku Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego (dalej w skrócie: "ZO PZŁ") w B. udzielenia informacji prasowej na wniosek z 27 sierpnia 2013 r., zarzucając naruszenie art. 4 ust. 1 i 3 ustawy Prawo prasowe poprzez błędne przyjęcie, że zachodzą okoliczności odmowy udzielenia informacji prasowej i niezachowanie wymagań jakie powinna spełniać odmowa udzielania informacji prasowej w postaci wskazania powodów odmowy, domagał się na podstawie art. 146 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nakazanie ZO PZŁ w B. udzielenia informacji poprzez wydanie kopii protokołów z posiedzeń oraz podjętych uchwał Zarządu Okręgowego odbytych w okresie obecnej kadencji, tj. od 2010 r. do dnia wniesienia skargi lub uchylenie odmowy i nakazanie powtórnego rozpatrzenia wniosku oraz zasądzenie kosztów postępowania. Wskazał, że wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2013 r. dziennikarz ww. dziennika, wystąpił do ZO PZŁ w B. z wnioskiem o udzielenie informacji poprzez wydanie protokołów z posiedzeń i podjętych uchwał z kadencji 2010 - 2013, wskazując, że pismem z dnia [...] września 2013 r. ZO PZŁ wyznaczył datę i godzinę, kiedy będzie można w siedzibie organu zapoznać się z kopiami protokołów i uchwał. Następnie w dniu [...] września 2013 r. na podstawie art. 4 ust. 3 ustawy Prawo prasowe skarżący jako redaktor naczelny wystąpił z wezwaniem do sporządzenia odmowy przewidzianej tym przepisem, ponieważ redakcja nie otrzymała kopii wnioskowanych dokumentów, ani odmowy ich udzielenia. Ponownie pismem z [...] października 2013 r. skarżący wezwał o kopie dokumentów, informując że pokryje koszty. W odpowiedzi z dnia [...] października 2013 r. poinformowano go, że ZO PZŁ nie jest władny do przesłania kopii dokumentów pod wskazany adres, proponując powtórnie datę i godzinę, kiedy będzie można w siedzibie organu zapoznać się z kopiami tych dokumentów. Wg skarżącego zaproszenie do zapoznania się z dokumentami nie jest odpowiedzią na wniosek, którym domagano się przesłanie kopii wskazanych dokumentów, a nie ich udostępnienia w siedzibie organu. Narusza to art. 4 ust. 3 ustawy Prawo prasowe. Brak odpowiedzi w ciągu 3 dni na zapytanie prasowe jest odmową jej udzielenia co jest niezgodne z art. 4 ust. 1 tej ustawy, w świetle którego Polski Związek Łowiecki jest obowiązany do udzielenia prasie informacji o swojej działalności, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów informacja taka nie jest objęta tajemnicą lub nie narusza prawa do prywatności. Nie można też przyjąć, że wniosek o udzielenie żądanej informacji dotyczył informacji objętej tajemnicą lub naruszał prawo do prywatności lub tajemnicy określonych przez przepisy ustawowe, na które zresztą organ się nie powoływał. Dane żądane w wniosku są informacjami o działalności ZO PZŁ, do których na podstawie ustawy prasa ma dostęp. Protokoły z posiedzeń Zarządu Okręgowego i podjęte przez Zarząd uchwały nie są objęte żadną tajemnicą ustawową i nie zawierają żadnych danych naruszających prywatność kogokolwiek, czy to osób prawnych jakimi są koła łowieckie, czy to osób fizycznych, będących członkami PZŁ. Nadto, nie udzielające odpowiedzi za wniosek, ZO PZŁ w B. nie wskazał na ustawowe przyczyn odmowy udzielenia informacji, co narusza art. 4 ust. 3 ustawy Prawo prasowe.

Odpowiadając na skargę ZO PZŁ w B. wniósł o jej oddalenie wywodząc, że pismem nie odmówił udzielenia informacji prasowej i skargę należy uznać za bezzasadną, wskazano jedynie formę przekazania informacji odmienną od wnioskowanej przez dziennikarza, przy czym podane w pismach daty okazania dokumentów były tylko propozycją, nie zaś sztywnymi i jednorazowymi terminami, ograniczającymi dostęp do informacji. Ustawa o prawie prasowym zobowiązując podmioty do udzielania informacji prasowej, nie określa formy realizacji tego obowiązku. Podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, nie jest zatem związany żądaniem dziennikarza dotyczącym formy przekazania informacji i może wybrać inną korzystniejszą dla siebie formę realizacji obowiązku wynikającego z ustawy Prawo prasowe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Rozpatrując skargę sąd rozstrzyga sprawę bądź w oparciu o kryteria legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego.

Zgodnie z przepisem art. 3a ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. Prawo prasowe (Dz.U. z 1984 r., Nr 5, poz. 24 ze zm.,) w zakresie prawa dostępu prasy do informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2001 r., Nr 112, poz. 1198 ze zm.), co oznacza, że udostępnienie informacji publicznej prasie odbywa się w trybie tej ustawy, mając na uwadze – ale o tym w dalszej części niniejszego uzasadnienie – także i treść przepisu art. 14 ust. 1 tej ustawy.

Przepis art. 4 ust. 1 ustawy Prawo prasowe poszerza katalog podmiotów zobowiązanych do udzielania informacji o podmioty niewymienione w ustawie o dostępie do informacji publicznej tj. o przedsiębiorców i podmioty niezaliczone do sektora finansów publicznych oraz niedziałające w celu osiągnięcia zysku. Rozszerzenie uprawnienia wynikającego z art. 61 Konstytucji oraz ustawy o dostępie do

informacji publicznej ma na względzie zadania jakie pełni prasa w demokratycznym społeczeństwie. W myśl art. 4 ust. 1 ustawy Prawo prasowe przedsiębiorcy i podmioty niezaliczone do sektora finansów publicznych oraz niedziałające w celu osiągnięcia zysku są obowiązane do udzielenia prasie informacji o swojej działalności, o ile na podstawie odrębnych przepisów informacja nie jest objęta tajemnicą lub nie narusza prawa do prywatności.

Te same podmioty mogą odmówić udzielenia informacji o ile jest ona objęta tajemnicą lub narusza prawo do prywatności. Odmowę udzielenia informacji, na żądanie redaktora naczelnego, doręcza się zainteresowanej redakcji w formie pisemnej, w terminie trzech dni. Odmowa powinna zawierać oznaczenie organu, jednostki organizacyjnej lub osoby, od której pochodzi, datę jej udzielenia, redakcję, której dotyczy, oznaczenie informacji będącej jej przedmiotem oraz powody odmowy (art. 4 ust. 3 ustawy Prawo prasowe).

Polski Związek Łowiecki jest w ocenie Sądu podmiotem zobowiązanym dyspozycją art. 4 Prawa prasowego. Tym samym, Polski Związek Łowiecki mógłby odmówić udzielenia żądanej informacji, gdyby żądana informacja objęta była tajemnicą albo naruszała prawo do prywatności, lub gdy żądane informacje nie dotyczą jego działalności. Godzi się zauważyć, że na takie okoliczności w niniejszej sprawie nie wskazano.

W świetle art. 32 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (Dz. U. z 2013 r., poz. 1226) Polski Związek Łowiecki jest zrzeszeniem osób fizycznych i prawnych, które prowadzą gospodarkę łowiecką poprzez hodowlę i pozyskiwanie zwierzyny oraz działają na rzecz jej ochrony poprzez regulację liczebności populacji zwierząt łownych. Brzmienie art. 34 tej ustawy określającego zakres zadań tej jednostki wskazuje, że z pewnością wykonuje on zadania publiczne. Wśród tych zadań znajdują się przykładowo: prowadzenie gospodarki łowieckiej (pkt 1), troska o rozwój łowiectwa i współdziałanie z administracją rządową i samorządową, jednostkami organizacyjnymi Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe i parkami narodowymi oraz organizacjami społecznymi w ochronie środowiska przyrodniczego, w zachowaniu i rozwoju populacji zwierząt łownych i innych zwierząt dziko żyjących (pkt 2), realizacja innych zadań zleconych przez ministra właściwego do spraw środowiska (pkt 12). Na publicznoprawny charakter działalności Polskiego Związku Łowieckiego wskazuje także organizowanie szkoleń, których odbycie warunkuje uzyskanie uprawnień do wykonywania polowania (art. 42 ust. 4-7 ustawy Prawo łowieckie).

Adresatem wniosku o udostępnienie informacji publicznej mogą być także organy Polskiego Związku Łowieckiego. W myśl bowiem art. 32a ust. 4 ustawy Prawo łowieckie, statut Polskiego Związku Łowieckiego może przewidywać powoływanie innych organów krajowych i okręgowych, które realizują - na terenie swego działania - zadania określone w art. 34, a zatem zadania o publicznym charakterze. Zgodnie natomiast z § 98 ust. 2 Statutu Polskiego Związku Łowieckiego, okręgowe rady łowieckie i zarządy okręgowe są okręgowymi organami zrzeszenia jakim jest Polski Związek Łowiecki. Pogląd o uznaniu Polskiego Związku Łowieckiego i jego organów jako dopuszczalnego adresata wniosku dotyczącego udostępnienia informacji publicznej znajduje nadto wsparcie w treści art. 4 ust. 1 ustawy Prawo prasowe, który - jak już wyżej zaznaczono - rozszerza krąg podmiotów zobowiązanych do udzielenia prasie informacji publicznej. Polski Związek Łowiecki jest bowiem bez wątpienia podmiotem nie zaliczającym się do sektora finansów publicznych, jak też nie działającym w celu osiągnięcia zysku. Świadczy o tym treść art. 35 Prawa łowieckiego, podającego źródła finansowania działalności Polskiego Związku Łowieckiego i zawierającego wskazanie, że dochód uzyskiwany z działalności gospodarczej służy wyłącznie realizacji celów statutowych i nie może być przeznaczony do podziału między członków.

Na gruncie art. 4 ust. 1 ustawy Prawo prasowe ugruntowało się orzecznictwo sądowe, wedle którego obowiązek udzielania prasie informacji nie ogranicza się tylko do Polskiego Związku Łowieckiego, który posiada osobowość prawną, ale też do jego organów, w tym powołanych ustawą Prawo łowieckie, ale i statutem Polskiego Związku Łowieckiego. Pojęcie informacji publicznej określa zaś ustawodawca w art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198). W ich świetle informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ustawy. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem należy przy ich wykładani tych przepisów kierować się także art. 61 Konstytucji RP. Tak więc informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa.

Przywołany wyżej przepis art. 14 ust. 1 ustawy o dostępnie do informacji publicznej stanowi natomiast, że udostępnienie informacji publicznej na wniosek, następuje w sposób i formie zgodnej z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do jej udostępnienia, uniemożliwiają udostępnienia informacji w sposób i formie określonej we wniosku.

Odmawiając uwzględnienie wniosku w niniejszej sprawie, w którym precyzyjnie określono sposób jego spełnienia, nie wskazano także przyczyn odmowy, mimo iż taki obowiązek wyraźnie wynika z przepisu art. 4 ust. 3 ustawy Prawo prasowe. W toku dalszego zaś postępowania wezwany organ przeoczył również, że strona skarżąca deklarowała pokrycie kosztów związanych z realizacją jej wniosku.

Reasumując: należy więc stwierdzić, iż zaskarżona odmowa została wydana z naruszeniem wskazanych wyżej przepisów ustawy z 26 stycznia 1984 r. – Prawo prasowe oraz ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej co mogło mieć wpływ na wynik sprawy i mając na uwadze przywołane przepisy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 146 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w pkt 1 sentencji wyroku, co oznacza, że Zarząd Okręgowy Polskiego Związku Łowieckiego w B. ponownie rozpozna wniosek i udzieli żądanej informacji w takim zakresie w jakim nie ogranicza jej przepis art. 4 ust. 1 ustawy – Prawo prasowe. O kosztach orzeczono zaś na podstawie przepisów art. 200, 205 §1, 209 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym.