Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Kalamala po rozpoznaniu w dniu 2 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia E. [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Łd 471/15 w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 22 stycznia 2015 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013 r. postanawia uchylić zaskarżone postanowienie w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi.

Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Łd 471/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił skarżącej E. [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. (zwanej dalej: "Spółką") wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, że Spółka wniosła do Sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 22 stycznia 2015 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości oraz określenia zobowiązania podatkowego w tym podatku za 2013 r. W uzupełnieniu skargi strona wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, podnosząc, że egzekucja należności podatkowych z nieruchomości przy ul. [...] w L., stanowiącej jedyny składnik majątkowy skarżącej, doprowadzi do likwidacji Spółki.

Sąd pierwszej instancji odmówił uwzględnienia żądania strony argumentując, że ochronie tymczasowej przewidzianej w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) mogą podlegać jedynie akty nadające się do wykonania. Charakteru takiego nie ma jednak zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja odmawiająca stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości.

W zażaleniu na powyższe postanowienie Spółka wniosła o jego uchylenie, zwracając uwagę, że zaskarżona decyzja dotyczyła nie tylko odmowy stwierdzenia nadpłaty, ale także określenia wysokości podatku od nieruchomości za 2013 r.

W odpowiedzi Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi, domagając się oddalenia zażalenia, argumentowało, że określenie wysokości zobowiązania podatkowego w decyzji organu podatkowego nie powinno spowodować możliwości przymusowego jej wykonania, w sytuacji, gdy strona zapłaciła podatek od nieruchomości wykazany w deklaracji podatkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zawiera usprawiedliwione podstawy.

W myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie ulega wątpliwości, że instytucja tymczasowej ochrony sądowej, o jakiej mowa w powołanym przepisie, nie znajduje zastosowania w przypadku aktów nie mających przymiotu wykonalności, w tym decyzji "odmownych", na co wielokrotnie zwracano uwagę w orzecznictwie (zob. przykładowo postanowienia NSA: z dnia 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FZ 470/14 i z dnia 10 maja 2013 r., sygn. akt II FZ 164/13 – treść orzeczeń dostępna na http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Rację ma jednak Spółka wskazując, że przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie był akt dotyczący odmowy stwierdzenia nadpłaty i jednoczesnego określenia kwoty należnego podatku od nieruchomości. Z akt podatkowych wynika bowiem, że zaskarżoną decyzją z dnia 22 stycznia 2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia 10 listopada 2014 r., w której - po pierwsze: odmówiono stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2013 r. w kwocie 638 zł i - po drugie: określono zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości za 2013 r. w kwocie 94.582 zł. Pomijając ten aspekt zaskarżonej decyzji Sąd pierwszej instancji uchylił się zatem od rozpoznania zgłoszonego przez stronę żądania pod kątem istnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wyjaśnienia przy tym wymaga, że z treści wspomnianych decyzji – wbrew twierdzeniom organu zawartym w odpowiedzi na zażalenie – nie wynika, by kwota podatku od nieruchomości określona w punkcie drugim rozstrzygnięcia pokrywała się z kwotą deklarowaną i zapłaconą na podatek za dany okres przez samą Spółkę (zob. s. 12 decyzji organu pierwszej instancji oraz s. 1-2 decyzji organu odwoławczego, z których wynika, że kwota deklarowanego i wpłaconego podatku była znacznie niższa od kwoty określonej w decyzji jako podatek należny). Czyniło to całkowicie bezpodstawną argumentację Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi o braku podstaw do przymusowego wykonania zaskarżonej decyzji podatkowej.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny – działając na podstawie art. 185 § 1 z związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. - postanowił uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji, który będzie zobowiązany do dokonania analizy argumentacji skarżącej zawartej w złożonym przez nią wniosku (i jego uzupełnieniu) oraz zbadania przedłożonej przez nią dokumentacji z punktu widzenia zasadności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w rozpatrywanej sprawie.