drukuj    zapisz    Powrót do listy

6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych, Egzekucyjne postępowanie, Dyrektor Izby Skarbowej, Oddalono zażalenie, II FZ 852/14 - Postanowienie NSA z 2014-07-01, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

II FZ 852/14 - Postanowienie NSA

Data orzeczenia
2014-07-01 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2014-05-23
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Zbigniew Kmieciak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Sygn. powiązane
I SA/Po 877/13 - Wyrok WSA w Poznaniu z 2015-04-17
II FZ 441/17 - Postanowienie NSA z 2017-08-03
II FZ 442/17 - Postanowienie NSA z 2017-08-03
II FZ 443/17 - Postanowienie NSA z 2017-08-03
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270 art. 194 § 2, art. 178, art. 184, art. 197 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Kmieciak, po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 kwietnia 2014 r. sygn. akt I SA/Po 877/13 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi W. R. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 17 czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z 10 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, w sprawie o sygn. akt I SA/Po 877/13, odrzucił zażalenie W. R. – nazywanego dalej "Skarżącym", na postanowienie sądu z 16 stycznia 2014 r. w przedmiocie przyznania prawa pomocy.

Z uzasadnienia postanowienia sądu pierwszej instancji wynika, że wbrew pouczeniu Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z 16 stycznia 2014 r. bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny przekazał zażalenie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w celu dołączenia akt sprawy. Zażalenie wpłynęło do sądu pierwszej instancji 24 lutego 2014 r.

Wskazując na art. 194 § 2 oraz art. 177 § 1 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) – powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", sąd pierwszej instancji zwrócił uwagę, że zażalenie wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone postanowienie w terminie siedmiu dni od jego doręczenia. Jeżeli zażalenie zostało wniesione po upływie tego terminu, podlega odrzuceniu (art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.).

Zgodnie z przyjętym w orzecznictwie poglądem, w przypadku gdy strona wniesie zażalenie bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, sąd ten przekazuje je sądowi właściwemu. Wówczas o zachowaniu siedmiodniowego terminu do wniesienia zażalenia decyduje data jego nadania. Skoro Skarżący otrzymał postanowienie 4 lutego 2014 r., termin do wniesienia zażalenia upłynął 11 lutego 2014 r. Z akt sprawy wynika natomiast, że Naczelny Sąd Administracyjny przekazał zażalenie 18 lutego 2014 r. Zważywszy na powyższe, w ocenie sądu pierwszej instancji, zażalenie należało odrzucić na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.

W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżący wskazał, że jest osobą niepełnosprawną i leczy się psychiatrycznie. Stąd też bez przyznania prawa pomocy z zakresie całkowitym zostanie pozbawiony prawa do przeprowadzenia kontroli zaskarżonego postanowienie organu podatkowego przez sąd administracyjny. Następnie przytaczając szereg przepisów regulujących kwestię osób niepełnosprawnych, Skarżący wywodził, że znajduje się w szczególnej sytuacji. Tym samym zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd pierwszej instancji powinien był przyznać mu prawo pomocy w zakresie całkowitym.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie okazało się niezasadnie, dlatego podlega oddaleniu.

Nie ulega wątpliwości, że jednym z warunków merytorycznego rozpoznania zażalenia jest wniesienie go w terminie przewidzianym w art. 194 § 2 P.p.s.a. Konsekwencją uchybienia terminowi przewidzianemu w powyższym przepisie jest odrzucenie zażalenia przez sąd (art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.). Skoro okoliczność złożenia zażalenia z pominięciem sądu, który wydał zaskarżone postanowienie, jest bezsporna – nie ma podstaw aby uchylić postanowienie o jego odrzuceniu.

Natomiast niepełnosprawność Skarżącego oraz jego stan majątkowy – na które powołuje się w zażaleniu – mogłyby mieć znaczenie, jeżeli przedmiotem zaskarżonego postanowienia byłaby kwestia przyznania prawa pomocy. Tymczasem dotyczyło ono kwestii formalnej – tego, czy zażalenie na postanowienie zostało wniesione w prawidłowym terminie. Jakkolwiek postanowieniem z 16 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny przyznał Skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata, wypada zaznaczyć, że wniosek o przyznanie prawa pomocy można złożyć na każdym etapie postępowania.

Z przytoczonych wyżej względów, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, na podstawie art. 184 P.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 przywołanej ustawy.



Powered by SoftProdukt