Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Borowiec Sędziowie Sędzia NSA Jolanta Sikorska Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk (spr.) po rozpoznaniu w dniu 1 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Rektora Akademii [...] w Ł. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 28 sierpnia 2020 r. sygn. akt II SA/Łd 397/20 w sprawie ze skargi G. C. na decyzję Rektora Akademii [...] w Ł. z dnia [...] marca 2020 roku w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od Rektora Akademii [...] w Ł. na rzecz G. C. kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z 28 sierpnia 2020 r. sygn. akt II SA/Łd 397/20 po rozpoznaniu sprawy ze skargi G. C. na decyzję Rektora Akademii [...] w Ł. z [...] marca 2020 roku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a." uchylił zaskarżoną decyzję (pkt 1) oraz zasądził od Rektora Akademii [...] w Ł. na rzecz skarżącego G. C. kwotę 200 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (pkt 2).

Sąd pierwszej instancji wskazał, że przedmiotową decyzją organ odmówił udostępnienia skarżącemu informacji publicznej z uwagi na fakt, iż w ocenie organu informacja ta ma charakter informacji przetworzonej, do udostępnienia której konieczne jest wykazanie szczególnej istotności informacji dla interesu publicznego. Jednocześnie zdaniem organu skarżący tego warunku nie spełnił. Zdaniem WSA w Łodzi ocena przedstawiona przez organ jest nieprawidłowa. Sąd ten uznał, że informacja na temat wszystkich kosztów wyjazdów zagranicznych Rektora oraz dwoje pracowników naukowych (osób z nią spokrewnionych oraz spowinowaconych) Akademii [...] w Ł., dalej zwanej także jako "Akademią", ma charakter informacji publicznej, albowiem Akademia ta jest uczelnią publiczną, otrzymuje środki publiczne na funkcjonowanie i realizowanie badań. Z tego względu wnioskowane informacje mają charakter publiczny, obrazując sposób wydatkowania środków publicznych.

Przechodząc do kwestii posiadania przez wnioskowaną informację statusu informacji przetworzonej WSA w Łodzi stwierdził, że wobec braku definicji legalnej ocena w tym przedmiocie winna być dokonana w sposób zindywidualizowany. Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, informacja przetworzona jest jakościowo nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci. Przetworzenie jest równoznaczne z koniecznością odpowiedniego zestawienia informacji, samodzielnego ich zredagowania związanego z koniecznością przeprowadzenia przez zobowiązany podmiot czynności analitycznych, których końcowym efektem jest dokument pozwalający na dokonanie przez jednostkę samodzielnej interpretacji i oceny. W opozycji do powyższego, informacją prostą jest informacja, która może być udostępniona w takiej formie, w jakiej posiada ją podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej. Powyższe rozważania doprowadziły Sąd pierwszej instancji do wniosku, że wnioskowana informacja nie ma charakteru informacji przetworzonej. Analiza zakresu czasowego i podmiotowego żądania połączona z obowiązkiem szczegółowych rozliczeń środków publicznych prowadzi do uznania, że przedmiotowe informacje znajdują się w posiadaniu organu i nie ma konieczności wytwarzania ich od początku. Jednocześnie nakład pracy związany z odpowiedzią na wniosek w ocenie sądu nie osiąga takiego poziomu, aby uznać, że sam tylko ten element czyni z żądanej informacji informację przetworzoną.

Ponadto wbrew stanowisku organu pozycja osoby wnioskującej o dostęp do informacji publicznej (profesor i członek senatu Akademii [...] w Ł.) stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanej informacji w interesie publicznym w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w funkcjonowaniu podmiotu, do którego o udostępnienie informacji występuje. Co więcej, okoliczność osobistego zaangażowania Rektora w postępowaniu zakończonym decyzją o odmowie udostępnienia informacji publicznej nie stanowi gwarancji bezstronnego działania podmiotu zobowiązanego, zważywszy że wniosek dotyczył bezpośrednio Rektora Akademii i osób z nim spokrewnionych oraz spowinowaconych.

Skargę kasacyjną złożył Rektor Akademii [...] w Ł., zaskarżając wyrok w całości. Zarzucił naruszenie:

a) prawa materialnego, a to art. 16 ust. 1 oraz art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, przez ich błędną wykładnię i uznanie, że w stanie faktycznym sprawy nie mamy do czynienia z żądaniem udostępnienia informacji publicznej przetworzonej, konsekwencją czego było przyjęcie przez Sąd, że informacja jakiej żąda G. C. ma charakter informacji prostej, której udostępnienie nie wymaga wykazania szczególnego interesu publicznego przez podmiot wnioskujący o jej udzielenie,

b) prawa procesowego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, a to:

- art. 145 § 1 pkt 1 lit a) p.p.s.a. przez uchylenie decyzji w sytuacji, gdy istniały podstawy do oddalenia skargi,

- art. 151 p.p.s.a. przez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy istniały podstawy do oddalenia skargi.

W oparciu o tak sformułowane zarzuty Rektor wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i rozpoznanie sprawy, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Łodzi. Ponadto wniósł o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu autorka skargi kasacyjnej wskazała, że o przetworzonym charakterze wnioskowanej informacji świadczy fakt, iż jej przygotowanie wymagałoby szczególnego nakładu pracy w postaci wyszukiwania odpowiednich dokumentów finansowo-księgowych, także archiwizowanych, spośród tysięcy takich dokumentów opracowywanych rocznie przez administrację finansową uczelni. Uczelnia przetwarza około 500 dokumentów finansowo-księgowych miesięcznie, nie licząc spraw płacowych. Są to dokumenty związane nie tylko z wyjazdami zagranicznymi, ale także krajowymi, badaniami naukowymi czy też środkami finansowymi z grantów. Tylko w odniesieniu do wyjazdów zagranicznych osoba skierowana do wyszukiwania informacji musiałaby wyodrębnić z przechowywanej całej dokumentacji finansowo-księgowej, dokumentację finansowo-księgową z 68 wyjazdów pracowników i studentów w roku 2015, 59 wyjazdów w roku 2016, 81 wyjazdów w roku 2017, 82 wyjazdów w roku 2018 czy 138 wyjazdów w roku 2019. W ocenie pełnomocnika organu powyższe informacje przemawiają za uznaniem, iż wnioskowana informacja ma charakter przetworzony. Ponadto wskazano, że wobec braku organu wyższego stopnia nad rektorem, inny organ nie może go zastąpić w wydawaniu decyzji nawet wówczas, gdy sprawa dotyczy samego rektora, ani nie ma możliwości złożenia odwołania od decyzji do organu wyższego stopnia

W odpowiedzi na skargę kasacyjną G. C. wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej w całości i o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

W ocenie pełnomocnika skarżącego wnioskowana informacja dotyczy jedynie prostych danych liczbowych, posiadanych przez organ, wobec czego nie ma ona charakteru przetworzonego. Jej udostępnienie nie będzie wiązało się z koniecznością podjęcia działań o charakterze intelektualnym ani twórczych. Trafnie zatem uznał Sąd pierwszej instancji, że nakład pracy związany z odpowiedzią na wniosek skarżącego nie osiągnie takiego poziomu aby uznać, że sam tylko ten element czyni z żądanej informacji informację przetworzoną. Podkreślił, że w uzasadnieniu przedmiotowej decyzji nie wskazano jakichkolwiek danych wskazujących na określony choćby przybliżonymi szacunkami nakład pracy konieczny do sporządzenia informacji żądanej przez skarżącego. Autor odpowiedzi na skargę kasacyjną wskazał także, że skarżący w uzupełnieniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej wskazał na istnienie szczególnie istotnego dla interesu publicznego prawa do uzyskania wnioskowanej informacji. Powyższe związane jest z przypuszczeniem, że grupa pracowników Akademii [...] w Ł., dodatkowo pozostających w stosunkach pokrewieństwa lub powinowactwa, częściej od innych zatrudnionych korzysta z możliwości wyjazdów zagranicznych i organizacji wystaw własnych prac, realizowanych na koszt Akademii [...], co też mogłoby świadczyć o niegospodarności władz uczelni.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności skutkujących nieważnością postępowania, o jakich mowa w art. 183 § 2 p.p.s.a. i nie zachodzi żadna z przesłanek, o których mowa w art. 189 p.p.s.a., które Naczelny Sąd Administracyjny rozważa z urzędu dokonując kontroli zaskarżonego skargą kasacyjną wyroku. W tych okolicznościach w sprawie badaniu podlegały wyłącznie zarzuty podniesione w skardze kasacyjnej na uzasadnienie przytoczonych podstaw kasacyjnych.

W sprawie nie jest sporne, że żądana informacja jest informacja publiczną a Rektor Akademii jest co do zasady zobowiązany do udostępniania informacji publicznej będącej w jego posiadaniu. Natomiast istota sporu sprowadzała się do tego, czy żądana informacja publiczna jest informacją prostą czy przetworzoną. Rektor Akademii w zaskarżonej decyzji twierdził, że jest to informacja przetworzona, z czym stosownie do treści art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1429 ze zm.) dalej u.d.i.p. wiąże się konieczność wykazania, że uzyskanie tej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Sąd pierwszej instancji był zdania odmiennego i uznał, że żądana informacja jest informacją prostą.

W skardze kasacyjnej Rektor Akademii w istocie wywiódł jeden zarzut naruszenia prawa materialnego, tj. błędną wykładnię art. 16 ust. 1 i art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. i uznanie, że w stanie faktycznym sprawy nie mamy do czynienia żądaniem udostępnienia informacji przetworzonej, a żądana informacja ma charakter informacji prostej.

Na wstępie zaakcentować należy, że ocena, czy informacja publiczna ma postać przetworzoną, musi być dokonana w sposób zindywidualizowany, w tym sensie, iż powinna uwzględniać uwarunkowania konkretnej sprawy zainicjowanej wnioskiem o udzielenie tej informacji, które determinują konkluzje, jakie w wyniku tej oceny można sformułować. Niepodobna wszak abstrahować od treści wniosku, w szczególności od tego, jaka jest ilość żądanych danych, w jakiej formie informacja ma być udzielona oraz czego ma dotyczyć. Okoliczności te wpływają przecież na to, jakie działania musi podjąć organ, by uczynić zadość wnioskowi, co z kolei ma decydujące znaczenie dla stwierdzenia, czy dochodzi do udzielenia informacji przetworzonej, czy też nie. Nie można jednak podać sztywnych kryteriów pozwalających wyodrębnić informacje przetworzone spośród wszystkich informacji publicznych, tj. takich, które mogą znajdować zastosowanie w każdym przypadku, bez żadnych zastrzeżeń czy odstępstw.

Zatem oceniając tę kwestię należy przytoczyć treść wniosku z [...] stycznia 2020 r. Wnioskiem tym G. C. zażądał udostępnienia informacji w następującym zakresie: "wszystkich kosztów wyjazdów zagranicznych Pani Rektor J. R., a także kosztów takich wyjazdów dr habilitowanego A. H. oraz dr T. M. (od listopada 2013 r. do chwili obecnej). /.../ według następującego schematu: miejsce pobytu i data pobytu (od-do), koszty biletów lotniczych, koszty hoteli, koszty przejazdów środkami komunikacji wewnątrz danego kraju (taksówki, bilety metra, wewnętrzne linie lotnicze), kompletne koszty diet, koszty transportu z Ł. na lotnisko i z powrotem, a także wydatki związane z instalowaniem wystaw i ich oprawą marketingową, w tym również koszty ewentualnych katalogów, plakatów, druków zaproszeń oraz transportu eksponatów". Przedmiotowy wniosek dotyczył też kosztów poniesionych przez Akademię [...], a także kosztów wszystkich służbowych wyjazdów zagranicznych w/w trzech osób, lecz finansowanych z innych źródeł, niż budżet Akademii. Wnioskodawca wniósł o przesłanie mu informacji pocztą.

Pojęcie "informacja przetworzona" występuje w ustawie o dostępie do informacji publicznej jedynie w jej art. 3 ust. 1 pkt 1 i nie zostało zdefiniowane. Próby dookreślenia znaczenia tego pojęcia zarówno w judykaturze, jak i doktrynie muszą odbywać się przez odwołanie się do okoliczności czy względów pozaprawnych, czyli nieprzewidzianych wprost w przepisach, ale takich, co do których można uznać, iż leżały u podstaw rozwiązania przyjętego w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., stanowiąc jego uzasadnienie. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że informacją przetworzoną jest informacja publiczna opracowana przez podmiot zobowiązany przy użyciu dodatkowych sił i środków, na podstawie posiadanych przez niego danych, w związku z żądaniem wnioskodawcy i na podstawie kryteriów przez niego wskazanych. Jest to informacja przygotowana "specjalnie" dla wnioskodawcy w oparciu o wskazane przez niego kryteria. Informacja przetworzona to informacja, której wytworzenie wymaga intelektualnego zaangażowania podmiotu zobowiązanego (por. wyroki NSA z 5 kwietnia 2013 r. I OSK 89/13, Lex nr 1368968; z 17 października 2006 r., I OSK 1347/05, Lex nr 281369). Jest to jakościowo nowa informacja, która nie istnieje w przyjętej treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu zobowiązanego podmiotu. Przetworzenie informacji wymaga dokonania stosownych działań analitycznych, zebrania lub zsumowania pojedynczych informacji na podstawie różnych kryteriów wynikających z treści wniosku.

Trafnie zasygnalizował też Sąd pierwszej instancji, że możliwa jest sytuacja, gdy wniosek o udostępnienie informacji obejmuje wprawdzie informacje proste będące w posiadaniu obowiązanego, ale rozmiar i zakres żądanej informacji przesądza o tym, że w istocie mamy do czynienia z żądaniem informacji przetworzonej. W niektórych wypadkach szeroki zakres wniosku, wymagający zgromadzenia, przekształcenia (zanonimizowania) i sporządzenia wielu kserokopii określonych dokumentów, sporządzenia zestawień i opracowań, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania adresata wniosku i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną (zob. np. wyroki NSA z: 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 977/11, 6 października 2011 r., sygn. akt I OSK 1199/11, 2 października 2014 r. sygn. akt I OSK 140/14, pub. www.nsa.orzeczenia.gov.pl). Natomiast informacją prostą jest informacja, którą podmiot zobowiązany może udostępnić w takiej formie, w jakiej ją posiada (z zachowaniem ograniczeń art. 5 u.d.i.p.), przy czym jej wyodrębnienie ze zbiorów informacji (rejestrów, zbiorów dokumentów, akt postępowania) nie jest związane z koniecznością ponoszenia kosztów osobowych lub finansowych, trudnych do pogodzenia z bieżącą działalnością podmiotu. Należy zatem przyjąć, że gdy objęte żądaniem informacje znajdują się w zasobach podmiotu i sposób ich wewnętrznego pozyskania nie jest na tyle czasochłonny i pracochłonny, aby uznać, iż dochodzi do wyprodukowania informacji przetworzonej to należy uznać, iż jest to informacja prosta, nawet jeżeli liczba elementów na to się składających jest znaczna. Takie czynności jak selekcja dokumentów, protokołów, ich analiza pod względem treści czy anonimizacja są zwykłymi czynnościami, które nie mają wpływu i nie dają podstaw do zakwalifikowania żądanych dokumentów jako informacji przetworzonej. W wyniku stosowania takich czynności przez organ nie powstaje bowiem żadna nowa informacja (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 grudnia 2019 r., sygn. akt I OSK 1056/18, pub. www.nsa.orzeczenia.gov.pl).

Jak już zauważono, nie można zaniechać indywidualnej klasyfikacji informacji publicznej w każdej konkretnej sprawie, poprzestając na mechanicznym odwołaniu się do tez judykatury czy doktryny, które w realiach konkretnej sprawy mogą pozostawać w sprzeczności z celami i wartościami, jakie przyświecają tak całej ustawie o dostępie do informacji publicznej, jak jej art. 3 ust. 1 pkt 1. Ratio legis tego ostatniego przepisu stanowi zaś to, by realizacja konstytucyjnego prawa do informacji publicznej (art. 61 Konstytucji) na podstawie przepisów tej ustawy, nie prowadziła do jego nadużywania ze strony wnioskodawców jak i przez ograniczenie dostępu do informacji, której udostępnienie przez organ może nastąpić dopiero w wyniku działań angażujących znaczne środki osobowe i materialne i co za tym idzie utrudniających wykonywanie zadań ustawowych czy dezorganizujących funkcjonowanie instytucji publicznych (patrz M. Jaśkowska, Pojęcie informacji publicznej i jej rodzaje, Kwartalnik Prawa Publicznego 2012, nr 3, s. 76). W efekcie zasadniczą cechą informacji przetworzonej jest okoliczność, że jej uzyskanie wiąże się zawsze z poniesieniem przez podmiot zobowiązany określonych kosztów w szerokim znaczeniu tego słowa, zwłaszcza finansowych i organizacyjnych, często trudnych do pogodzenia z jego bieżącą działalnością (J. Drachal, Zagadnienia sądowej ochrony prawa do informacji, Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego 2010, nr 5-6, s. 104). Czynności, jakie należy podjąć w tym zakresie, mogą mieć różny stopień złożoności i dlatego nie można stworzyć takiego ich katalogu, który byłby zamknięty i adekwatny w każdej sytuacji faktycznej. Wszelako wszystkie one wymagają intelektualnego wkładu osób przygotowujących informację, w postaci np. analizy akt wielu spraw celem selekcji dokumentów i usunięcia danych chronionych prawem (H. Knysiak - Molczyk, glosa do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 lutego 2011 r., sygn. akt I OSK 1938/10, Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego 2012, nr 3, s. 162). Niemniej chodzić może tylko o działania pracochłonne i ponadstandardowe, wykraczające poza zwykłe zadania tych osób, absorbujące znacznie ich czas i siły. Suma tzw. informacji prostych może być więc uznana za informację przetworzoną pod warunkiem, że szeroki zakres wniosku o udostępnienie informacji wymaga użycia tak znacznych środków osobowych, np. dla zgromadzenia wielu dokumentów, ich zanonimizowania i skopiowania, iż zakłóci to normalny tok działania podmiotu zobowiązanego (tak wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 2015 r., sygn. akt I OSK 315/14, (pub. www.nsa.orzeczenia.gov.pl). Ta ostatnia sytuacja nie ma jednak miejsce w niniejszej sprawie.

Przedmiotem złożonego wniosku i korelującym z tym obowiązkiem Rektora jest jedynie udostępnienie prostych danych liczbowych, które Akademia posiada w swoich zbiorach. Udostępnienie ich nie będzie wymagało jakichś nadzwyczajnych działań o charakterze intelektualnym ani twórczych. W części wymagać będzie jedynie odszukania konkretnych danych i ich prezentacji, a w części przeprowadzenia najprostszych działań matematycznych polegających co najwyżej na zliczeniu kilku pozycji (kwot). Zakres żądanej informacji dotyczy co prawda kilku lat ale tylko trzech osób. Choć organ tego nie ujawnił, to jednak wydaje się, że każdy z nich nie wyjeżdżał służbowo za granicę więcej niż kilka razy w roku. Zatem żądane koszty tych wyjazdów, przy uwzględnieniu istniejących w księgowości instrumentów, w tym informatycznych, mogą być wyszukane spośród dokumentacji finansowo-księgowej średnio kilkudziesięciu wyjeżdzających służbowo za granicę rocznie pracowników Akademii (jak to wskazano w skardze kasacyjnej), bez większego zaangażowania pracowników Akademii. Gołosłowne są twierdzenia skarżącego kasacyjnie, że należałoby przeanalizować wszystkie dokumenty księgowo-finansowe (nie licząc spraw płacowych) z kilku lat w liczbie około 6000 z każdego roku. W tych okolicznościach, gdy Akademia posiada w swoich zbiorach dane objęte wnioskiem, wykonanie prostych czynności technicznych, choć w znacznej ilości, nie może być uznane za przetworzenie informacji publicznej.

Zatem trafnie uznał Sąd pierwszej instancji, że nakład pracy związany z odpowiedzią na wniosek nie osiągnie takiego poziomu aby uznać, że sam tylko ten element czyni z żądanej informacji informację przetworzoną. Jakkolwiek w skardze kasacyjnej organ w znacznie szerszym zakresie niż w zaskarżonej decyzji stara się wykazać rozmiar ponadstandardowych czynności, jakie są w ocenie organu konieczne do przygotowania żądanej informacji, to zdaniem Sądu kasacyjnego jej przygotowanie i udostępnienie nie wymaga aż tylu ponadstandardowych czynności, ani tylu większych nakładów pracy, czy zaangażowania dodatkowych zasobów ludzkich, aby wpłynęło to negatywnie na tok realizacji ustawowych zadań nałożonych na organ. Dopiero bowiem w takich przypadkach można by stwierdzić, że przedmiotem wniosku jest informacja przetworzona w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Tymczasem co najmniej w części komórki organizacyjne Akademii dysponowały gotową informacją odpowiadająca żądaniu, a wyselekcjonowanie pozostałych danych nie wiąże się z koniecznością obszernej analizy dokumentów czy danych, porównywania z innymi dokumentami źródłowymi, koniecznością podjęcia nieproporcjonalnych działań przekraczających proste materialno-techniczne, czy wymagających ponadstandardowego nakładu pracy organu zobowiązanego.

Wniosek w zasadniczej części nie zmusza do wytworzenia nowej informacji, a co najwyżej do wydobycia poszczególnych informacji z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów, w bardzo wąskim zakresie uwzględniając skalę działalności organu i liczbę zatrudnionych osób, bez konieczności gromadzenia, przekształcenia i sporządzenia wielu kserokopii określonych dokumentów, szczególnych działań organizacyjnych, angażowania środków osobowych, które zakłóciłyby normalny tok działania organu i utrudniłyby wykonywanie przypisanych mu zadań.

Należy również zaznaczyć, że o ile organ przesądził w zaskarżonej decyzji, że wniosek dotyczy informacji przetworzonej, to nie wyjaśnił w sposób wystarczający, podstaw tej oceny. W zaskarżonej decyzji brak jest szerszej oceny stanowiska organu, zbliżonej choćby do uzasadnienia skargi kasacyjnej. Organ jedynie w dwóch zdaniach, cytując treść przepisu, dwa orzeczenia NSA i orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego skonstatował, że wnioskodawca zwraca się o informację przetworzoną, mimo że nie da się wprost przenieść stanów faktycznych i abstrakcyjnych z cytowanych orzeczeń do niniejszej sprawy. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynikają jakiekolwiek konkretne dane wskazujące na określony choćby przybliżonymi szacunkami nakład pracy konieczny do sporządzenia żądanej informacji. Nie wskazano nawet w przybliżeniu ani ilości wyjazdów, ani ilości dokumentów, z których dane składają się na żądane informacje, ani też zakresu koniecznych działań niezbędnych do udostępnienia żądanej informacji.

Powyższe wywody wskazują na brak naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., konsekwencją tego była zbędność wydania decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej. Wobec tego Sąd ten nie naruszył też art. 16 ust. 1 u.d.i.p. i prawidłowo, a to z braku przesłanek z art. 151 p.p.s.a. do oddalenia skargi, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję.

Mając na uwadze powyższe wywody, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego na mocy art. 184 p.p.s.a. ją oddalił.

O kosztach postępowania kasacyjnego od organu na rzecz G. C., ograniczających się do kosztów zastępstwa procesowego, orzeczono na podstawie art. 204 pkt 2 p.p.s.a.