drukuj    zapisz    Powrót do listy

6136 Ochrona przyrody, Ochrona przyrody, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, Oddalono skargę, II SA/Lu 437/10 - Wyrok WSA w Lublinie z 2010-11-23, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

II SA/Lu 437/10 - Wyrok WSA w Lublinie

Data orzeczenia
2010-11-23 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2010-07-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Bogusław Wiśniewski /sprawozdawca/
Grażyna Pawlos-Janusz
Jerzy Dudek /przewodniczący/
Symbol z opisem
6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne
Ochrona przyrody
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2004 nr 92 poz 880 art. 88 ust. 2
Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek, Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski (sprawozdawca), Protokolant Asystent sędziego Jakub Polanowski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 23 listopada 2010 r. sprawy ze skargi R. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie drzew bez wymaganego zezwolenia oddala skargę.

Uzasadnienie

Decyzją z dnia ... Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Białej Podlaskiej po rozpoznaniu odwołania R. B. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy K. W. z dnia . odmawiającą rozłożenia na raty administracyjnej kary pieniężnej w wysokości 231.415, 47 zł za usunięcie bez wymaganego zezwolenia trzech drzew z działki nr ... we wsi P.

Rozstrzygnięcie zapadło w następujących okolicznościach.

Decyzją z dnia 22 lipca 2009r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Białej Podlaskiej utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy K. W. w sprawie wymierzenia R. B. kary pieniężnej w kwocie 231 415, 47 złotych za usunięcie drzew bez zezwolenia. Decyzja ta została doręczona pełnomocnikowi R. B. – A. L. w dniu 3 sierpnia 2009r. Wyrokiem z dnia 2 lutego 2010r. ( sygn. akt II SA/Lu 611/09 ) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił jego skargę na decyzję Kolegium.

W dniu 18 sierpnia 2009r. R. B. złożył osobiście w Urzędzie Gminy wniosek o rozłożenie na raty nałożonej kary, co potwierdza stosowna pieczęć i numer w dzienniku podawczym.

Decyzją z dnia 12 listopada 2009r. Wójt Gminy K. W. odmówił rozłożenia na raty wspomnianej kary. Wyjaśnił, że wniosek ten jest spóźniony, bowiem według art. 88 ust. 2 ustawy o ochronie przyrody z wnioskiem o rozłożenie kary na raty można wystąpić w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja nakładająca karę stała się ostateczna. Skoro więc decyzja w niniejszej sprawie stała się ostateczna w dniu 3 sierpnia 2009r., to termin upłynął w dniu 17 sierpnia 2009r. Organy ustaliły jednocześnie, że R. B. nie wnosił o przywrócenie terminu, dlatego odmówiły uwzględnienia wniosku.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Białej Podlaskiej utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Podzielając stanowisko Wójta także Kolegium podkreśliło, że wniosek nie zawiera elementów, które można uznać za wniosek o przywrócenie uchybionego terminu. Według Kolegium nawet, gdyby uznać, że skarżący nie korzysta już z pomocy profesjonalnego pełnomocnika, to o uchybieniu terminu do złożenia wniosku dowiedział się z decyzji organu I instancji. Mógł zatem w terminie 7 dni wystąpić o jego przywrócenie. Skoro tego nie uczynił, nie ma żadnych podstaw do rozważenia tej kwestii.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniósł R. B., domagając się uchylenia decyzji organów administracyjnych obu instancji.

Skarżący wskazał, że utrzymuje się z gospodarstwa rolnego i dorywczych prac fizycznych, jest ojcem trzech córek w wieku od 4 do 6 lat, jego żona zajmuje się utrzymaniem domu i wychowaniem dzieci, więc nie pracuje zawodowo. Wraz z rodziną i 93 - letnim dziadkiem (inwalidą wymagającym stałej i kosztownej opieki) mieszka w domu o pow. 70m2. W związku z tym skarżący wskazał, że pomimo chęci uiszczenia jednorazowo spłaty całego zadłużenia, nie jest to możliwe bez uszczerbku dla utrzymania rodziny, a w szczególności dla małoletnich dzieci. Skarżący zarzucił organom formalistyczne i biurokratyczne podejście do rozpatrywanej sprawy i nie uwzględnienia odwołania, mimo istotnych racji społecznych i moralnych. Podkreślił, że termin złożenia wniosku został przekroczony zaledwie o jeden dzień.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga podlega oddaleniu.

Przede wszystkim podkreślić należy, że odmowa rozłożenia kary administracyjnej na raty nie wynikała z oceny stanu finansowego skarżącego i możliwości jej zapłaty, gdyż organy w ogóle tego nie badały, ale z uchybienia terminu do wniesienia samego wniosku. W tym zaś zakresie Sąd nie stwierdził naruszeń prawa przez organy administracji.

Zgodnie z art. 88 ust. 7 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody (Dz.U. Nr 92, poz. 880 ze zm. ) na wniosek złożony w ciągu 14 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu administracyjnej kary pieniężnej za usuwanie drzew lub krzewów bez wymaganego zezwolenia, stała się ostateczna, karę można rozłożyć na raty na okres nie dłuższy niż 5 lat. Stosownie do art.16 § 1 kpa decyzją ostateczną jest decyzja, od której nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji. Do decyzji ostatecznych zaliczyć należy decyzję organu I instancji, w stosunku do której upłynął termin do złożenia odwołania i nie został przywrócony w przepisanym trybie, decyzje wydana przez organ odwoławczy oraz decyzje ostateczne z mocy wyraźnego przepisu prawa materialnego. Z akt sprawy wynika, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białej Podlaskiej z dnia ... utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy K. W. została doręczona pełnomocnikowi skarżącego adwokatowi A. L. w dniu 3 sierpnia 2009r. ( pismo Kolegium z dnia 9 października 2009r. ). Daty doręczenia nie kwestionuje także sam skarżący. Bezspornym jest również, że wniosek o rozłożenie kary na raty skarżący złożył już osobiście w Urzędzie Gminy K. W. w dniu 18 sierpnia 2009r., co potwierdza wpis w dzienniku podawczym .

Bezspornym jest zatem, że skarżący nie zachował wspomnianego terminu, który upłynął w dniu 17 sierpnia 2009r. ( poniedziałek ). Nie złożył także wniosku o jego przywrócenie.

Okoliczność, iż wniosek został złożony zaledwie jeden dzień po terminie nie może mieć znaczenia, bowiem zachowanie terminów ustawowych, a takim jest termin, o którym mowa w art. 88 ust. 7 ustawy, podlega jedynie formalnej, w tym wypadku matematycznej, ocenie, przy czym żadne inne okoliczności, w tym również trudne okoliczności życiowe dla biegu terminu nie mają znaczenia.

Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę należało oddalić.



Powered by SoftProdukt