Skarżący D. W., reprezentowany przez matkę M. W., wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz zwolnienie od kosztów zastępstwa procesowego (pismo -k. 65 oraz formularz wniosku o prawo pomocy – k. 90 akt sądowych).
Na podstawie przekazanych informacji oraz dokumentacji zgromadzonej w aktach sprawy sądowej i administracyjnej ustalono, że Wnioskodawca nie posiada na utrzymaniu żadnych osób i zamieszkuje u rodziny. Czwarta cześć kosztów utrzymania mieszkania obciąża wnioskodawcę (około 150zł miesięcznie). Rodzice oraz siostra wnioskodawcy nie posiadają stałego źródła dochodu. Siostra jest studentką a rodzice podejmują prace dorywcze. Skarżący od lipca 2010 roku przebywa na terytorium Holandii, gdzie podjął pracę. Jego dochód miesięczny brutto wynosi około 1.200euro. Z kolei koszty utrzymania kształtują się na poziomie około 1000-1020 euro miesięcznie (k.46-47 akt sądowych). Skarżący nie posiada nieruchomości, czy ruchomości o wartości przekraczającej 3000euro. Nie zgromadził żadnych oszczędności. Zaległości na rzecz ZUS na dzień wydania zaskarżonej decyzji wynosiły ponad 12.300zł.
Odnosząc się do żądania wniosku w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych wyjaśnić należy, że strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych nie ma obowiązku uiszczania opłat sądowych – art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych - co oznacza całkowite zwolnienie strony z obowiązku wnoszenia, zarówno opłat sądowych, jak i ponoszenia wydatków. Tym samym w okolicznościach niniejszej sprawy żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowe. Dlatego, bez względu na sytuację majątkową i rodzinną Wnioskodawcy, należało odmówić mu prawa pomocy w tym zakresie.
Natomiast wniosek o ustanowienie pełnomocnika ma usprawiedliwione podstawy. Skarżący wykazał, że uzyskiwane dochody prawie w całości wydatkuje na bieżące potrzeby życia codziennego związane z pobytem za granicą i nie ma możliwości wygospodarowania środków pieniężnych na wynagrodzenie pełnomocnika z wyboru.
Z powyższych względów, stosownie do treści art. 246 §1 pkt 1 i pkt 2 w związku z art. 239 pkt 1 lit e oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji postanowienia.
