Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2021 r. II SAB/Rz 97/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę J. W., wniesioną na przewlekłe prowadzenie przez Starostę [...] postępowania w sprawie zezwolenia na realizacje inwestycji drogowej.
W dniu 4 maja 2021 r. K. W. wniósł sporządzoną osobiście przez siebie skargę kasacyjną od ww. postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Zgodnie z art. 173 § § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.) – dalej: "Ppsa", od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Stosownie do art. 173 § 2 Ppsa, skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Zgodnie zaś z art. 32 Ppsa, w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
W niniejszej sprawie K. W. nie wniósł skargi inicjującej postępowanie sądowe, a zatem – mając na uwadze przytoczone wyżej regulacje – nie jest podmiotem uprawnionym do skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w tym postępowaniu postanowienia o odrzuceniu skargi J. W. To zaś obliguję Sąd do odrzucenia skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 Ppsa, zgodnie z którym wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
