![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych, Koszty postępowania, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, Oddalono zażalenie, III FZ 458/25 - Postanowienie NSA z 2025-10-08, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
III FZ 458/25 - Postanowienie NSA
|
|
|||
|
2025-08-28 | |||
|
Naczelny Sąd Administracyjny | |||
|
Jan Rudowski /przewodniczący sprawozdawca/ | |||
|
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych | |||
|
Koszty postępowania | |||
|
I SA/Gd 470/24 - Wyrok WSA w Gdańsku z 2025-01-21 III FZ 459/25 - Postanowienie NSA z 2025-10-08 |
|||
|
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej | |||
|
Oddalono zażalenie | |||
|
Dz.U. 2024 poz 935 art. 141 § 2, art. 234 § 2 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) |
|||
|
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu 8 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. N. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 lutego 2025 r. sygn. akt I SA/Gd 470/24 w przedmiocie opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi W. N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 8 kwietnia 2024 r. nr 2201-IEE.7192.2.64.2024.2.AK w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia oddalić zażalenie. |
||||
|
Uzasadnienie
1. Zarządzeniem z 12 lutego 2025 r., I SA/Gd 470/24 Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, działając na podstawie art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "p.p.s.a."), wezwał W. N. (dalej: "skarżący", "strona") do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1090). 2. Pismem z 5 marca 2025 r. skarżący wniósł zażalenie, żądając uchylenia zaskarżonego zarządzenia w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 141 § 2 p.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni liczonych od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Jednocześnie art. 142 § 2 p.p.s.a. nakazuje sądowi doręczenie wnioskodawcy odpisu wyroku z uzasadnieniem. Należy przy tym zauważyć, że wniosek strony, o jakim mowa w art. 142 § 2 p.p.s.a., podlega opłacie. Zgodnie z art. 234 § 2 p.p.s.a. za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczony na skutek żądania zgłoszonego w terminie 7-dniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się opłatę kancelaryjną. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządzi ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek o uzasadnienie, po uprzednim wezwaniu do jej uiszczenia. Kwotę należnej opłaty precyzuje rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz.U. z 2019 r. poz. 1090), które w § 2 określa opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia w wysokości 100 zł. W niniejszej sprawie poza sporem pozostaje, że skarżący wniósł o doręczenie wyroku z 21 stycznia 2025 r. wraz z uzasadnieniem. Skoro obowiązek uiszczenia opłaty kancelaryjnej wynika z bezwzględnie obowiązującego przepisu prawa, Przewodniczący Wydziału zasadnie zarządził wezwanie skarżącego do jej uiszczenia. Jak wynika z analizy akt sprawy, skarżącemu nie zostało przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (w tym wspomnianej opłaty kancelaryjnej), zatem w świetle przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pozostawał zobligowany do uiszczenia brakującej kwoty 100 zł. W świetle przywołanych okoliczności zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej należało uznać za niezasadne, zaś samo zarządzenie za zgodne z prawem zarówno co do zasady, jak i wysokości. Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że bez wpływu na zasadność wydanego zarządzenia pozostaje argumentacja zażalenia co do pozbawienia skarżącego przysługującego mu prawa do rzetelnego procesu sądowego. W niniejszym postępowaniu zażaleniowym ocenie podlega jedynie prawidłowość wydania zarządzenia wzywającego skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej. Biorąc pod uwagę powyższe, stosownie do treści art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 198 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji. |
||||